Pakjesweekend

‘t Fabriek was actief afgelopen weekend. Pakjes werden gemaakt en achterstallige cadeautjes afgewerkt. Voor een baby die toch al enige tijd het levenslicht zag maakte ik een slab naar dit patroon. Dat zag er mij een handig modelleke uit en het maken was ondanks de biaisomranding ook zeer makkelijk. Een aanrader.  Al zou ik de achterkant een volgende keer in spons doen ipv in flanel.  Bijpassend maakte ik een zak met trekkoord volgens het tubulaire principe. Dit wil in de rapte uitgelegd zeggen: voering aan elkaar stikken, aan weerskanten een stuk buitenstof, buitenstof vanboven aan elkaar stikken en ge hebt een gesloten ring. Dan de zijkanten stikken, de voering in de buitenstof duwen waarbij er nog een stukske voering vanboven komt piepen en klaar is kees. Allé, ‘t is te zeggen, ge moet daar nog ergens gaten voorzien om uw treklint door te halen maar zo efkes in de rapte krijg ik dat hier niet neergeschreven.  Met de overschot maakte ik nog een opbergmandje. Het mandje stikte ik met mijn boventransport, in Engelstalige tutorials ook wel eens de walking foot (of feet in slechte vertalingen)genoemd. De voet zat standaard bij mijn naaimachine maar ik bezigde hem amper omdat ge daarvoor een vijs moet losdraaien en ik een luie naaister ben vond ik dat toch wel wat teveel werk. Het is echter de moeite om dat wel te doen,… qua naaigemak dan toch. Geluidstechnisch lijkt het dan wel alsof ik met een tractor door de kamer aan het rijden ben. Maar elk voordeel hep z’n nadeel zeker, om het op z’n Cruijff ‘s te zeggen. De toffe stof van het geboortecadeau komt van bij Pauli. En jammer genoeg kan ik hier blijkbaar geen rechtstreekse filmpjes plaatsen maar alhier het goddelijke geluid van de walking foot.

 

Revanche met bloemen en boerenbonte ruiten.

Na de fabricage van het roze scharminkel bleef ik niet bij de pakken zitten. Maandag begint de nieuwe werk-driedaagse en zodus moesten er tegen het verjaardagsfeest 2 perfecte tassen afgewerkt worden. Ik  besloot het roze achterwege te laten en dook in mijn stoffenbak (niet te verwarren met de stoffenkast. Stoffenbak is tot aan de rand gevuld met reeds verknipte stukken stof) op zoek naar een combinatie. Ik vond iets roods met boerenbont geruite bloemen. Hier en daar kan je zelfs een roze bloem bespeuren. Ideaal dus en bovendien in gewone kwaliteit katoen. Op geen tijd staken de tassen -waarvan je de afmetingen en werkwijze alhier kan vinden- in elkaar. Ik voorzag een sierstiksel tussen de blauwe en de bedrukte stoflaag , zowel aan binnen als buitenkant, dat geeft een nettere afwerking en de tas valt mooier in model als je ze reversibel wilt gebruiken.

Om de twee tassen van elkaar te onderscheiden maakte ik een stoffen bloem met daaraan een naamtag. Door één bloemblad kneep ik een revet – als dat het juiste woord voor het ding is) en met een lintje hing ik de boem aan één van de hengsels en klaar was het duocadeautje.

Roze afgang

“Ge hebt precies een roze bui” stelde de stoffenverkoper gisteren vast. Ja sé, ‘t was van moeten, als ge aan een kind vraagt welk de lievelingskleur van haar vriendinnetjes is kunt ge u aan die kleur verwachten. Volgende woensdag is het feestje. Ik dacht dus aan twee rapklaartassen en ik gebruikte daarvoor de maten van deze tutorial. Het in elkaar steken van zulk model lukt al met de ogen dicht. Omdat het een tweeling is dacht ik de namen op het effen stofgedeelte te appliceren. Maar mijn stof bleek thuis iets fragiler dan ik had verwacht en zonder tussenvoering trekt dat dus op niet veel. Ook begon de effen stof te blinken na opstrijken. Een roze afgang dus en opnieuw beginnen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Piraterij

,… en op woensdag verkleden we ons als piraat. Dat stond er in de schoolagenda. Het kon op geen beter moment komen, net in de week van dat andere verkleedfeest en vlak na mijn werkend weekend. Een meisje als piraat verkleden,… met wat tijd was daar een draai aan te geven maar ik steek mijn tijd niet graag in verkleedspul dat ze achteraf toch niet meer bovenhalen. Zodus bedacht ik het piratenmeisje in ‘t zwart. Een zwarte rok, zwarte broekkousen en daarop een zwarte T-shirt met daarop een geflockte piraat. De witte flock haalde ik alrap weer bij de Banier. En als ge dat hier lees beste Banier, gelieve geen prijsetikettekes meer op de folie te plakken. Ge krijgt dat daar niet afgeprutst! Dank u! Deze keer geen problemen met de flockfolie behalve dat ik geen zwart had voorzien en zodus den doodskop met grijs moest flocken. De bedoeling was om nog een bandana in rood met witte bollen te maken maar daar staken andere verplichtingen een stokje voor. Ik kocht dus voor een euro of 5 een bandana en een ooglap. En voila, we waren inorde voor piratendag.

Aantrekkelijke apen: de nieuwe baasjes.

En dan komt u ALHIER te weten wie de nieuwe baasjes worden van mijn aantrekkelijke apen. Als de winnaars mij even hun adres mailen op handgemaakt@hotmail.com, dan komen ze dra naar jullie toe.

 

hANdgehaakt

Twee kleine verjaardagsattenties voor jarige collega’s.  Eén gehaakte schildpad werd sleutelhanger en een gehaakte labellohouder voor aan de sleutelbos. Altijd handig in tijden van vrieskou en gesprongen lippen. Turtelmans komt uit het boek Amigurumi world en het patroon van de labellohouder vond ik via Ravelry.

Project raprap: de kopkussenovertrek-achtige sinsaasappel, citroen en mandarijnentas.

Gisteren zat ik in mijn stoffenkast. Dat was eens echt nodig want er lag meer stof op de stoel ernaast dan in de kast. Zodus alles eruit en alles er terug in proberen te krijgen. Niet gemakkelijk. Maar vergeten schatten die een mens dan tegenkomt! Ik zou beter eens eerder in de stoffenkast moeten kruipen alvorens er nieuwe te bestellen. Wel 8 lappen wachten nog steeds om een tas voor mezelf te worden. En dan nog een hoop die een rok voor mezelf zouden worden,… dat komt er allemaal niet van. En dan was er de categorie waar ik niet goed mee wist hoe of wat,… En zo nam ik de lap ‘hot dog sky flowers’ van Hoffman Fabrics, ooit gekocht bij Vermiljoenshop. Ik dacht dat te verrokken maar ik vond die lichtblauwe achtergrond achteraf gezien nogal kopkussensloop-achtig. En zelf kopkussenslopen beginnen maken, da’s nu precies niet direct mijn hobby. Maar wat kon dan wel? Ik vond ook nog stukken geel en oranje en dat paste er wel bij. Enfin, kopkussensloop-achtige stof werd tas. Voila.  De tas zelve was 5 seconden na publicatie op op mijn facebookpagina reeds ‘verkocht’ aan vriendinneke C. (verkocht zoals in zogezegd,… ik verkoop niet, ik geef weg ) die in april jarig is. als ik ze tegen dan opstuur heb ik al een cadeautje. Zo gemakkelijk is dat sé.

Slechte foto’s, het licht werkte niet mee en ik moet straks gaan werken en zou nog wat willen dutten om vannacht geen stekskes tussen mijn oogleden te moeten gebruiken.

Aantrekkelijke apen.

Het haakwerk lag wat stil na de verzending van de doos Poekie-knuffels. Ik haakte op ‘t gemak -niet letterlijk op te vatten- aan aapjes uit het boek amigurumi & more. Beetje een prulwerk omdat je 4 lange, smalle armen en benen moet haken en dan ook nog een staart. In de armen en de voeten stak ik een magneetje ofte trekstaal of hoe ge het ook wilt noemen waardoor deze leuke aapjes kunnen dienen als frigomagneet. Tof é? En ik geef er 2 weg aan 2 van mijn geweldig stille bloglezers die ze weten te waarderen. Apen in elkaar zetten ‘t is niet mijn strafste kant.

Wat moet u daarvoor doen? Reageren natuurlijk (dat wordt een moeilijke,…) en dan trek ik op ♥ 14 februari ♥ de twee winnaars. Alstublieft.

F(v)IER

Lang werd er naar uitgekeken en eindelijk was het dan zover: de grote groeidag, eindelijk 4 jaar. “Zie je het verschil mama?” Ja, natuurlijk zie ik dat.

De verjaardagskledij en de versiering zag u al. De cadeautjes nog niet. Eerst maakte ik Een A-lijnrokje en een topje voor de Barbie met het elektrische haar, maar u mag het haar niet kwalijk nemen, we hebben er allemaal last van deze dagen. Alleen een goei laag Elnette kan het in toom houden. Patronen en werkwijze der Barbiekledij hier en hier.

Dan maakte ik ook nog een luier voor den aap. Helaas wordt het zwaar geblesseerde beest overal mee naartoe genomen en heb ik dus nog geen kans gekregen om die luier deftig te fotograferen. Met deze foto zult ge het moeten doen en ja,… na deze post ga ik beginnen opruimen want het is wat schandalig aan het worden met die stofhopen op de strijkplank. Patroon voor de luier: ergens op de internetsnelweg maar ik weet niet meer precies waar. Hier staat een gelijkaardige maar ik vond elders een tutorial met patroon. Edit: gevonden!

En dan was er natuurlijk de kroon in ballonnenstof met een 4 in een flockkleur die er helemaal niet bij paste. Maar u begrijpt vast wel dat een roze toets noodzakelijk is in het leven van een vier-jarige would be prinses. De flockfolie haalde ik in de rapte bij de Banier en ik vind de kwaliteit minder dan de andere folies (Vermiljoen en Noeks) die ik al gebruikt hebt. Vraag mij niet waarom. Ik had den indruk dat hij dunner was en hij ziet er aan de voorzijde na het strijken niet ‘floerig’ uit maar gesmolten. Jammer genoeg heeft mijn ijzer geen temperatuurknop in graden (175° diende gebruikt volgens de bijgeleverde handleiding) maar de andere flock die ik al bezigde plakte pas goed vanaf 3 bollekes. Enfin ja, een beeteken mislukt dus maar geen kind die het zag. De vier werd uitgesneden met mijn zogezegd kapotte machien dat niet kapot is maar uiteindelijk gezien volgens de mevrouw bij Banier niet heel erg geschikt zou zijn voor flockfolie,… nochtans werd het verkocht als zeer goed werkend met flockfolie. Op de gebruiksaanwijzing die je bij hen krijgt voor flockfolie staat ook de uitleg voor het gebruik met de machine. Die hadden wij er natuurlijk niet bijgekregen waardoor we het helemaal foutief deden. De bovenzijde van de Folie moet naar onder geplaatst worden en de afbeelding in spiegelbeeld uitgesneden. Ook zéér belangrijk en niet gezegd tijdens het infomoment voor aankoop: ge moet altijd keihard gladstrijken met een bankkaart of klantenkaart. (niet die van de banier, dat zijn papieren) Enfin,  toen werkte het machien plots wel. En uw messen worden ook zeer snel bot van de flock, dat ook. Als ze dat nu allemaal vanin ‘t begin gezegd hadden é,…binnenkort op kapaza,…

Maar om verder te gaan over de jarige,… naast een pot choco van 5 kilo en een pop van meer dan een meter hoog kreeg ze van Tante Caroline nog een gepimpte sweater in een prachtig rode kleur -met zoentjes op mama!- passend bij haar bottekes met een gehaakte applicatie op de borst en op de rug.  Heel mooi en heel fier is ze daarmee en het past bovendien ook nog mooi bij haar verjaardagsoutfit waar ze ook superblij mee was.

Jarige job

De voorbereidingen voor de verjaardag van onze 4-jarige zijn vollenbak aan de gang. Eerst tekende ik een heleboel rechthoeken van 8 op 2 op gekleurd papier. De man mocht de snijmachine bezigen waarna ik ze aan elkaar stikte. Mijn machine vond dat niet leuk en brak den draad tot twee keer toe. De korte stukken slinger heb ik dan maar gebruikt om voor de venster te hangen, dan hebben voorbijgangers er ook wat beziens aan en door de opstijgende warmte van de verwarming eronder draaien ze nog leuk rond ook. De inspiratie kwam voorbij op pinterest en kan u alhier vinden. De gouden truuk om een lange slinger te maken is traaaaagskes stikken,… Gelukkig heeft mijn machine een schildpadstand, die had ik beter van in den beginne ingedrukt. De slinger hing ik gelijk omhoog al is het nog een dag of 8 voor de feestelijkheden losbarsten. Ge kunt er nooit vroeg genoeg aan beginnen hé.

Dan begon ik aan een rokske dat normaal gezien op zo’n  25 minuten zou moeten afgeraken,… Inspiratie kwam ook via pinterest. Ik deed er zo’n halve dag over om het rokske te maken. Dat rimpelen is echt niks voor mij. Ik heb er serieus lang over gedaan eer dat ding ongeveer gelijkmatig rond de tailleband geraakte. Ik moet er wel bijzeggen dat ik er een ook nog een voering bij heb voorzien zoals in deze handleiding en om het dan nog moeilijker te maken heb ik de onderrand van de voering voorzien van een strookje tulle. Dat neemt dus allemaal wel extra tijd in beslag. En om het dan nog af te maken heb ik de zoom met biais gedaan. Na dat rimpelen viel dat laatste nog mee. Maar het resultaat is leuk al heb ik het nog niet gepast,… ah nee ‘t is een geheim. Rokstof is Spring Street van Carolyn Gavin.

Bijpassend maakte ik een T-shirt met daarop een confettiman in flockfolie. Her en der zag ik al T-shirts met de leeftijd in confettiflock maar ik wist niet of die mensen dat nu zo leuk zouden vinden als ik dat zou nadoen en zodus maakte ik een eigen versie. Mijn vader tekende de man. Ik voorzag zijn lijf met confetti die ik met de perforator uit scraps flockfolie drukte. Ik vind hem wel tof geworden en alle kleuren om hem bij de rokjesstof te laten passen zaten in mijn scrappakketje dus dat was echt ideaal. Den T-shirt kocht ik gewoon bij Hema. Voor 5 euro kunt ge echt niet sukkelen.

Nu nog cadeautjes,…