Piep

Een nieuwe collega zal onze rangen vervoegen,… dus verwelkomen we ook een nieuw vogeltje in de groep die boven onze tafel hangt. En hopelijk brengt hij de lente in ’t land.

En om terug te komen op vorige post,… afgegeven wegens tijdsgebrek om nieuwe te maken en ze waren zeer tevreden. Of ze konden goed acteren natuurlijk. 😉Piep

Een kind zonder naam in de rapte.

Morgen 5 jaar geleden wist ik gelukkig wel hoe ik mijn kind wou noemen. Maar dit kind mag de jarige zelf een naam geven. In de rapte gemaakt, ik denk altijd dat ik te weinig cadeautjes ga hebben. Eigenlijk had ik helemaal geen tijd om zelf iets te maken,… Maar toen vloog die lap stof die ik ooit eens verkeerd had gewassen door mijn gedachten. Huidskleur voor een pop, stofresten heb ik meer dan genoeg,… en dus begon ik aan de pop en ik dacht, we doen het all the way dus ik maak er één met echt haar!  En toen kreeg ik het goede nieuws dat ik eigenlijk op donderdag al aan het werk moest ipv de vrijdag die ik in gedachten had. En toen hé, toen dacht ik: verdoemme, had ik toch maar één met “vast haar” genomen want dat echt haar hé, dat is voor specialisten,… twee dikke ‘tressen’ dat lukte mij nog net en mits een bevallige schikking ziet ge niet eens dat haar haar wat dunnetjes is bovenaan. En toen stond ik vroeg op en maakte ik nog een kroon en een vestje,… ook voor specialisten met veel tijd want dat ding binnenstebuiten draaien met een pincet,… pfwieuw, dat was niet gemakkelijk! En dat mini striklint strijken in die dikkere stof die ik koos ook niet dus haakte ik snel twee lintjes, dat gaat ook. En een bloemetje maakte het vestje af. Zo. Klaar. Héhé! Of zou ze nog een rok nodig hebben? Dus maakte ik gisteren na amper 3 uur slaap na een lange werknacht wegens een kapotte frigo die vervangen moest worden nog heel snel een rok. Bij het laatste stiksel voor het zoompje brak mijn naald die ik er beter had uitgenomen ipv erover te stikken. De naald floepste naar het inwendige van de machine en dus vees ik de naaldplaat eraf om het stuk speld er met een magneet die ik vastklemde met een pincet uit te vissen. En toen hé,… toen floepste de magneet ineens helemaal onderin het spoelhuis en bleef daar plakken. En ge kunt daar zelfs met dunne vingers dus niet aan hé. Dus werd er een breipriem verbogen en 3 kwartier gevist. De kopspeld kwam er zelfs eerde uit dan de magneet,… en toen kon de zoom eindelijk verder gestikt worden om daarna tot de conclusie te komen dat ik de rok eigenlijk niet zo mooi vond. Precies een deux piece’ke in combinatie met het vestje. Maar foert! Het zal wel goed zijn!
En toen nam ik foto’s,… ook  in de rapte.

De handleiding voor de pop en de kleren komt uit het boek van Tante Hilde. Maar dat had ge natuurlijk al gezien.

2013-02-05

De laatste lichting

Nog snel de laatste afgewerkte maaksels van dit jaar.
 
Na opzegging van dé  brief zal ik mijn kinderen een cadeautje overhandigen. Ik kocht in de Club 2 Poëzie-albums met paardenhoofden op de voorzijde en voorzag deze van een hANdgemaakte cover. Inspired by Zo geknipt van Sanne en Riet maar met aangepast patroon voor een schrift met harde kaft.
De poppetjesstof lag reeds lang in de kast en is bijzonder leuk voor dit project
 
In de rapte haakte ik dan nog deze beer. Ik schreef in één van de vorige posts al dat ik een zak met wol kreeg om knuffels voor Poekie te maken. Als bedanking maakte ik een beertje. Maar nu bleek de dame in kwestie de wol zelf cadeau te hebben gekregen en de gulle gever vond het beertje zo mooi dat ze er ook eentje wou maar dan liefst groter. Hum,… dat was wel niet de bedoeling maar ja,… nee durf ik niet te zeggen dus haakte ik deze beer naar een gratis patroon van Little Abbee Patterns.com. Mijn geweten is weer zuiver en mijn plichten vervuld. 
 
Voor de geldcadeautjes vond ik inspiratie op Pinterest. Teken een varken op vilt. Knip dat twee keer. Voorzie een sleuf zoals in een spaarpot, stik alles aan mekaar en je hebt eens iets anders dan een enveloppe om je petekind te belonen voor de schone nieuwjaarsbrief.
 
Als goed voornemen naar volgend jaar toe zal ik blijven maken en blijven bloggen, ook al leest hier geen kat of trekken de dingen die ik maak op niks. Ik zal blijven zagen spannen als iets niet lukt of klopt. 13 is niet mijn favoriete getal maar het afgelopen jaar heeft bewezen dat zelfs al is het even, het niet altijd even goed is als het zou moeten. Emotioneel zat ik het afgelopen jaar op een rollercoaster waarvan slechts een handvol mensen weet van heeft dus mijn gezaag, neem ge er als het u lukt maar bij. Gelukkig nieuwjaar. Voor iedereen. x
 
P1030885 P1030877 2012-12-31

De maakmachine

Mensen vragen mij vaak waar ik de tijd haal en dan zeg ik: ik doe dat allemaal tussendoor. Ik heb de drang om continu bezig te zijn. Eén minuut niet bezig zijn is tijdverlies. Zodus, dan maakt een mens al eens wat hé.

De volgende creatie die afgewerkt werd is een beer voor iemand die me een ganse zak wol schonk om knuffels mee te haken voor het Poekie-project. Een winterbeer die warmte brengt. Schoon toch, in deze tijd van ’t jaar?

Onlangs bijgewerkt1

En dan had ik ook nog een ideetje om mijn nieuwjaarswensen onder een kraslot te verbergen. En nu zou ik hier een tutorial kunnen plaatsen en doen dat ik dat helemaal zelf heb uitgevonden maar niets is minder waar want de werkwijze vond ik gewoon alhier. Het was spannend om te zien of het zou lukken maar dat werkt perfect. Op naar ’t volgende project.

2012-12-21

Leila The Pony

Toen ik Leila The Pony zag in mijn zoomigurumiboek, werd ik instant verliefd. Die grote ogen, die gevlochten manen, dat grote lompe lijf,… maar enkel en alleen omdat hij niet gemaakt kan worden met mijn standaardwol voor zulke projecten (catania) en ik aldus naar de winkel moest,  duurde het even voor ik eraan begon. De wol kocht ik bij Bergère de France net voor sluitingstijd en we begonnen eraan,… en nu, enkele dagen later zit Leila hier te stralen. Ze is een cadeautje voor een meisjesbabyomacollega.  Ik hoop dat ze leuk wordt bevonden.

Mocht u Leila ook willen maken dan geef ik graag mee dat er een klein foutje is geslopen in de werkwijze van de armen. In ronde 9 en 10 moet de ‘inc’ een ‘dec’ zijn om op ’t einde aan het juiste aantal steken te komen. Dat bespaart u al wat denk -en telwerk. 😉

Het patroon van Leila is een creatie van Lilleliis.

2012-12-12

Ik zeg u geen vaarwel

Ik zeg u geen vaarwel mijn vriend
Dra zien w’elkander weer
Zodra de lente komt in’t land
Zien wij elkander weer 
 

Een oud lied, maar het blijft actueel. De jongste kwam gisteren vertellen dat een kindje van haar klas naar het buitenland gaat verhuizen en dat ze daar vrijdag een groot afscheidsfeest voor gaan bouwen. Op de limiet ofte op één dag tijd maakte ik deze aap als herinnering aan zijn tijd in de apenklas. Hij kijkt zelfs een beetje treurig.

Het patroontje staat in het boekje Zoomigurumi, een collectie leuke kleine diertjes ontworpen door 12 designers. Het werd onlangs uitgebracht in samenwerking met amigurumipatterns.net. Een hebbeding zodus ik heb het. 😉

P1030451

Kerstgevoelens

Dat komt op zo één keer op een jaar, de kerstgevoelens. Dit jaar waren ze er al vroeg bij, al een geluk want ik ben er toch even mee bezig geweest. Toen ik Christels kerstboek onder ogen keek kon ik niet wachten om eraan te beginnen. Mijn eerste stuk werd een kerstkrans voor op het werk.

Daarna maakte ik het engeltje op de kerstbal. Fotografisch gezien eerder een Bengel want ze bleef maar in ’t rond draaien waardoor ik ze niet deftig getrokken kreeg.

Op Pinterest vond ik het idee van de kartonnen Rudolf. Die kreeg ook een plaatsje in ons lokaal op ’t werk. Om helemaal in de kerstsfeer te komen kreeg hij bollen in zijn gewei en een rood lint om zijn nek. Ik vind hem geweldig.

En ook al is ’t nog maar begin december en is de Sint zelfs nog niet het land uit,… het zal dit jaar weer zeer snel kerstmis zijn! How how how!

Kerstkrans VogelsP1020702

2012-12-03

Creatief in een ander opzicht

’t Zal hier gene vette zijn, de komende weken. Afgelopen zaterdag kwam de oudste dochter ongelukkig ten val bij het paardrijden en brak alletwee haar armen. We zullen hier dus alle creativiteit uit de kast moeten halen om haar zo nuttig als mogelijk bezig te houden. Al uw tips zijn dus welkom.

Ik maakte ondertussen al 2 draagdoeken in een mooi stofje maar ze wilt ze niet dragen omdat ze zich dan opgehangen voelt. Ik kan daar wel inkomen. Dus die tonen we niet. Ook voorzagen we een rolstoel. Niet omdat er iets aan haar benen mankeert maar omdat stappen met twee gebroken armen toch niet zo evident bleek als we dachten. Ge moet die dingen in hoogstand houden, uw balans is weg als ge uw armen niet kunt laten meebewegen en als ge niet uitkijkt ligt ge op uw snuit zonder u te kunnen tegenhouden, als ge een wat hoger uitstekende stoeptegel tegenkomt. Het zal geen simpele zomer worden.

Maar ik kan nog wel iets hANdgehaakt tonen van voor het ongeval. Een verjaardagscadeau voor een jarige fan van Anderlecht. Tja,… als ge mij kent u weze man of vrouw, een hANdgemaakt cadeautje hangt er steeds aan vast vrees ik. 🙂

Ondertussen in de corniche (dakgoot)

Veel mos maar ook dertien vogeltjes. Eén vogel per lid van ons team. En ik vind het superstraf van mezelf om vorige week op het idee te komen en nu alle vogeltjes al klaar te hebben.

En toen kregen ze allen een draad door hun kop en werden ze aan ’t plafond in ons lokaal opgehangen. Slechte foto helaas,… een fototoestel behoorde helaas niet tot mijn standaard werkuitrusting.