Geel en alle kleuren van de wereld.

Zaterdag gaat de dochter naar het verjaardagsfeest van haar vriendinnen. Toevallig ving ik pas vorige week op dat ge tegenwoordig niet meer aan kleine cadeautjes doet maar aan cadeaubonnen,… dus vroeg ik in een poging meegaand en hip te zijn aan de mama van welke winkel ze graag een cadeaubon zouden willen. Maar gelukkig bestaan er nog mensen die denken zoals ikzelf en had ze ’t toch ook meer voor een echt cadeautje. Het hANdgemaakte cadeau van vorige jaar werd zelfs nog steeds gebruikt en dat doet mij effenaf veel plezier.

Ze hadden nog een tas nodig om hun balletpakje in te steken. Dus polste ik naar hun lievelingskleuren zijnde geel en alle kleuren van de wereld en dook in de stoffenkast. Gezien ik de hele krokusvakantie werk en aldus slechts een weekend en een dag had om alles klaar te krijgen, besloot ik het bij simpele trekkoordzakjes te houden. Ik gebruikte deze keer het patroon uit Zo geknipt en was zo verstandig om eerst op errata te googlen,

En voila, de tassen zijn klaar. Kleuren combineren is duidelijk niet mijn sterkste punt, het borduursel is redelijk mislukt en de ritsen staan in tegenovergestelde richtingen maar ja,… we hebben een cadeau, zullen we maar zeggen.

En kijk, de maakster van het berenpatroon vond de mijne tof. Tof, dat ze hem tof vond! ūüėČ

Onlangs bijgewerkt7

Advertenties

Shopper

Vorige week schoven hier twee toffe cadeaubonnen door de brievenbus. ‘Groten dank’ lieve nicht, stof en wol dat komt hier altijd van pas. Zodus ik wou haar bedanken,…
Bij de lading zakdoekpakkenzakjes van eind vorig jaar, viel haar oog op een exemplaar in een stof waarin ik haar ooit eens een klein zakje gevuld met washitape maakte. Ik hield dat opzij maar ik wou nog iets. Dus nam ik het Zo geknipt-boek.

Voor mij mag men dat boek nomineren als het meest bruikbare naaiboek van het afgelopen jaar. Van alle naaiboeken die ik vorig jaar insloeg is dat infeite het enige dat ik echt gebruik. Als ik op zoek ben naar een cadeautje dan is daar altijd iets in te vinden.

Van de bloemenstof had ik nog een ministuk liggen. Mits wat gepuzzel en gecombineer van stoffen kwam daar uiteindelijk het opvouwbare boodschappentasje uit.  Dus hees ik mij daarnet in koerspak, bond het pakje met de snelbinder op de buis van de fiets en fietste richting brievenbus van de nicht om aldaar met al mijn kracht het pak door de brievenbussleuf te stoempen.

2013-01-08

Het jaar is goed begonnen want ik overwon reeds de vloek van de granny square,… geen idee waarom maar zo’n vierkant haken dat lukte mij niet. Op Pinterest vond ik een leuke uilensquare en na uren haken, terug aftrekken, vloeken en opnieuw proberen is het me gelukt. Ruk aan die wolresten catania,… een uilensquare-deken komt eraan. Geen idee over hoeveel jaren dit project lopende zal zijn. ūüôā

P1030917

De laatste lichting

Nog snel de laatste afgewerkte maaksels van dit jaar.
 
Na opzegging van d√© ¬†brief zal ik mijn kinderen een cadeautje overhandigen. Ik kocht in de Club 2 Po√ęzie-albums met paardenhoofden op de voorzijde en voorzag deze van een hANdgemaakte cover. Inspired by Zo geknipt van Sanne en Riet maar met aangepast patroon voor een schrift met harde kaft.
De poppetjesstof lag reeds lang in de kast en is bijzonder leuk voor dit project
 
In de rapte haakte ik dan nog deze beer. Ik schreef in √©√©n van de vorige posts al dat ik een zak met wol kreeg om knuffels voor Poekie te maken. Als bedanking maakte ik een beertje. Maar nu bleek de dame in kwestie de wol zelf cadeau te hebben gekregen en de gulle gever vond het beertje zo mooi dat ze er ook eentje wou maar dan liefst groter. Hum,… dat was wel niet de bedoeling maar ja,… nee durf ik niet te zeggen dus haakte ik deze beer naar een gratis patroon van Little Abbee Patterns.com. Mijn geweten is weer zuiver en mijn plichten vervuld.¬†
 
Voor de geldcadeautjes vond ik inspiratie op Pinterest. Teken een varken op vilt. Knip dat twee keer. Voorzie een sleuf zoals in een spaarpot, stik alles aan mekaar en je hebt eens iets anders dan een enveloppe om je petekind te belonen voor de schone nieuwjaarsbrief.
 
Als goed voornemen naar volgend jaar toe zal ik blijven maken en blijven bloggen, ook al leest hier geen kat of trekken de dingen die ik maak op niks. Ik zal blijven zagen spannen als iets niet lukt of klopt. 13 is niet mijn favoriete getal maar het afgelopen jaar heeft bewezen dat zelfs al is het even, het niet altijd even goed is als het zou moeten. Emotioneel zat ik het afgelopen jaar op een rollercoaster waarvan slechts een handvol mensen weet van heeft dus mijn gezaag, neem ge er als het u lukt maar bij. Gelukkig nieuwjaar. Voor iedereen. x
 
P1030885 P1030877 2012-12-31

Kleine cadeautjes

Het is hier druk, zo tussen kerst en nieuw. Lijsten en cadeautjes vliegen me om de oren om dan nog maar te zwijgen over wat we gaan eten,… Dit jaar hou ik het heel simpel want ik werk -’s nachts- tot de 24ste ’s ochtends. Op zulke dagen heb ik niet veel zin meer om nog uitgebreid achter de potten te gaan staan. En tegen dat de pakjes open zijn en het nieuwe jaar van zich laat horen is het alweer werken geblazen.

Maar tijd dus en kleine cadeautjes,… Hele snelle kleine cadeautjes zelfs. Ik maakte er hier¬†al eerder eentje maar had toen nog niet door dat ge dat zijstiksel langs binnen moet draaien, zie ik nu. ūüôā Papieren zakdoekpakjeszakjes werden het dus, uit een greep van stoffen uit mijn stoffenmand. De collega’s gaan mogen kiezen. Om ze mooi te presenteren maakte ik een mandje krokantje ¬†uit Zo geknipt, waar ge toch wel wat de tijd voor moet nemen om dat netjes¬†te doen. En ik had niet veel tijd en toen las ik over de vilten versie en maakte er zo nog 3. Met opgenaaide knoopjes want drukknopen kreeg ik daar niet door. En mijn voorraadje drukknopen alhier bevatte enkel de witte versie waardoor dat natuurlijk niet bijpassend is. Maar ’t is het gebaar h√©. De stoffen versie is overigens wel steviger dan de vilten, die sneller uitzakt.

En dan nog snel zo’n pakjes in een mooi doosje voor de juffen,… en die zijn ook alweer voorzien. H√©h√©,… dat hebben we ook alweer mooi geflikt.

En mijn paddenstoelen staan op hun kop zie ik nu net,… ongelofelijk wat ik allemaal uitsteek,… ASEM

2012-12-20

De haaktas

Het was al van in 2009 geleden dat ik schoonzus Caroline voor haar verjaardag deze tas maakte om haar haakgerief in te vervoeren. Dat zakje heeft zijn dienst goed bewezen en ziet er nog altijd even mooi uit. Maar de projecten werden groter en onlangs liet Caroline vallen dat een grotere zak misschien wenselijk zou zijn. En ik ben nu toevallig heel goed in het opvangen van tips,… zodus wou ik voor haar verjaardag graag een grotere tas maken en ik vond wat ik zocht in het boek: ‘Zo geknipt’. De grote schoudertas met verzonken rits zou het worden.
Maar dan heeft een mens ook nog tijd nodig h√© en tijd is niet te koop. Gelukkig is er dan ook nog een zus en een logeerbed en kinderen die dat absoluut niet erg vinden om tante eens te wekken om 7 uur terwijl mama thuis na heerlijk uitslapen tot kwart na 8 zich achter de naaimachine kan placeren. Zo geknipt is niet Zo gedaan,… dat wist ik toen ik eraan begon want menig tas werd door mij al in mekaar gezet. Mijn machine had er geen zin in en maakte weer huppelende steken waardoor ik het tornmes menigmaal moest bezigen. Het stiksel is nog steeds niet perfect maar de tas steekt in mekaar en ze is groot! Daar kan menig bolletje wol in meegenomen worden.
In de binnenzak verwerkte ik plaats om haaknaalden in op te bergen en een schaar. In de buitenzakken kan vulsel gepropt worden om gehaakte diertjes mee op te vullen. Jaja,… ik ben jaloers. Zo’n mooie tas zou ik ook wel kunnen gebruiken. Ik sleep mijn haaksels vooralsnog mee in een Vermiljoenzakje dat ik ooit cadeau kreeg bij een bestelling. ūüôā
Den bodem dat is een verhaal,… Karton dat heb ik hier niet liggen en ik durf de schaar niet in onze schone placematten zetten. Zodus bedacht ik, als ik nu eens een stuk stof zou lamineren,… Ge zou er zelf niet opkomen, ik weet het. Dat trekt blazen natuurlijk. Maar na een keer of 20 door het machine had ik iets dat toch als tassenbodem kan gebruikt worden. Ze blijft toch staan.

Zo, dat heb ik even ‘snel’ geflikt, ¬†op een zondag voormiddag. Nu nog de rest van de cadeautjes inpakken. Gelukkige verjaardag Caroline!

*Waarom dat ding nu opeens geen paragrafen wil maken is me vooralsnog onduidelijk. Ge zult het dus helaas in enen trek moeten lezen. Mijn excuses.
En de witte stiklijnen voor de haaknaaldenzakjes moet ik ook nog wegvegen. ‘k Weet het!

2012-12-16

Samenwerkende vennootschap der warme voeten

Buiten viel de regen met bakken uit de lucht, het ideale moment om me aan een klein project te zetten. Mijn eerste samenwerkende vennootschap met breiwonder MorganMagic. Het was haar idee om mijn nicht een paar warme voeten te bezorgen deze winter en in no time had ze een paar prachtige sloffen klaar. Ik beloofde om een bijpassend cadeauzakje te maken en greep daarvoor naar Zo Geknipt van Sanne & Riet. Het ritstasje was ook in no time klaar en ik had nog maar net mijn fotostudio afgebroken toen de postbode het pakje met de sloffen door de deur schoof. Als een puzzel viel alles ineen en zoals het hoort: geheel assorti. Ik denk dat ik een superblije nicht ga hebben met heerlijk warme voeten. Dank u Morgan!

Een wijze jas voor het schrift met de harde kaft.

All√©, nu we de ‘truuken van de foor’ kennen gaan we er volledig voor h√©. Een jarig meisje van 8 in combinatie met werken maar toch uit traditie een hANdgemaakt cadeautje willen opsturen maar absoluut geen tijd en zin in rokjes zoals ze gewoon is,… ASEM. Dus ik dook in mijn lappenmand en viste daar de wijze uiltjes uit. Met de tip om voor een schrift met harde kaft 2 √† 4 mm extra toe te voegen maakte ik een nieuw patroon naar de beschrijving uit het boek Zo Geknipt.

De elastiek komt uit de Veritas en is aan de dikke kant waardoor ik geen leuke knopen kan vinden met gaatjes die groot genoeg zijn om die elastiek door te rijgen. Houten knopen hebben grotere gaatjes dus koos ik daarvoor. Ik draai aan de uiteinden wat plakband om de elastiek er gemakkelijker door te krijgen.

Vier keer stikken en zo’n cover is klaar en tadaaaa toen kwam het spannende moment om het schrift met de harde kaft in de cover te krijgen,… Tedujuu,… dat zal toch zeker niet weer te klein zijn???? Maar gelukkig vond ik de manier, ik deel hem graag met u want ik heb er even over moeten nadenken hoor. Het schrift is trouwens ook in ’t geheel niet assorti met de kleuren van de cover maar dat heb ik mij voor √©√©n keer niet aangetrokken. Snel en op tijd op bestemming was mijn hoofddoel. Et voila,… zo simpel is dat eigenlijk. Maar ge moet het weten.

 

 

Maaksels van de week.

Ik was er in de grote vakantie vooruitziend ende tijdig mee begonnen met de bedoeling warm te liggen tegen dat het kouder werd. Eind oktober zijn we nu en het IS koud en mijn dekentje is af. Zo snel als het in den beginne ging zo traag ging het navenant het ding langer en zwaarder werd. Ik kreeg bovendien ontzettend veel last van mijn nek en schouders en dat zou volgens de huisarts aan het haakwerk liggen wat me een ontstoken monnikskapspier bezorgde. Een hele doos ontstekingsremmers later maakte ik dan toch maar eens een afspraak bij de kiné en die lachte eens met die monnikskapspier. De nekmiserie is nog niet helemaal vergeten maar haken doe ik dus terug. En zodus nam ik deze week mijn deken ter hand en maakte de laatste steken voor de rand. Veel bollen catania en menig granny stripe later liggen we deze winter zeker warm.

Uit het boek¬†Haken, stap voor stap¬†maakte ik deze colsjaal.¬†Een mislukking. ‘k Vind hem niet mooi.

En deze lag hier al een hele poos te wachten: nog maar eens een dropstich cowl. Veel te groot uitgevallen. Zwarte Piet zou hem goed kunnen gebruiken. Ook voor de bak der mislukkingen vrees ik.

Het te kleine boekenhoesje werd gisteren meegenomen naar de Club en na veel gepas voorzien van een schriftje. Zus Sara zal blij zijn want zij bracht deze stof voor me mee van bij Frau Tulpe uit Berlijn. Zoals ge ziet hield ik tijdens het knippen totaal geen rekening met de print waardoor de meeste figuren aan de voorzijde op hun kop staan,…

Misschien dat niet iedereen even blij was met mijn bericht maar ik ben niet het mens dat doet alsof ze vanalles kan maken met haar ogen dicht. Iedereen die met een handboek werkt zal daar al wel eens op sakkeren. Als je een boek maakt moet je je realiseren dat dat gebruikt zal worden door mensen van verschillend niveau. Ik had er eerlijk gezegd gewoon niet op gelet dat je enkel een hoes voor een paperback kon maken met die handleiding en ik meen dat dat andere mensen ook wel eens zou kunnen overkomen.  Ik heb niet gezegd dat het een slecht boek is. Integendeel.

Daarnaast maakte ik ook nog elfenschoentjes voor een éénbenige elf. Wegens verkeerde wol eerst voor een reuzenelf, daarna voor een mini-elf en met de juiste wol voor een baby-elf maar die mislukte helaas dus dat resultaat is voor een volgende keer, als ik nog goesting heb.

Ruggesteun

Helaas ben ik niet de enige, die tegenwoordig iedere week een keer of twee naar de kraker moet lopen om mijn lijf terug in juiste positie te krijgen. Vanavond is het vergadering op ’t werk en gisteren was ‘baas’ zoals we ons hoofd noemen ook jarig. En dan ja,… kunt ge toch niet met lege handen komen? En toevallig is baas nogal solidair met haar medewerkers en heeft ze het ook aan hare rug. Zodus beste baas,… u bent alweer een jaartje ouder en het seizoen maakt het alsmaar kouder. Ik dacht ik maak u vlug, een gezellig kussentje voor in uwe rug.

Vooropgesteld was ik van plan een vierkant rapklaar kussen te maken maar zo’n rond kussen uit het Zo Geknipt-boek van Sanne en Riet leek mij gezelliger. En zo begon ik aan iets wat geschreven simpeler leek dan gemaakt. All√©, dat laatste ligt volledig aan mijn klungeligheid. De paspel stikkel met de knipjes ging goed maar om daarna uw tweede lap stof aan de eerste te bevestigen moet ge als klungelaar √©cht wel spelden gebruiken of ge hebt op ’t einde stof over en ge kunt tornen tot het terug allemaal past.

Enfin ja,… mits veel geklungel is mijn kussen klaar geraakt. Het is allerminst perfect maar ik zal Baas mijn zelfgemaakte ruggensteun afgeven. Gelukkig mag ik als verpleegkundige het hechten aan de dokters overlaten,… draadjes afknippen lukt nog net maar ’t zelf doen daar hebt ge toch enige opleiding voor nodig.

Bollekesstof van bij Pauli