Eentje met luxelengte

Eerst was er de stress over wel of niet. Toen koos ze van wel dus kwamen we aan part 2: de stress over dé jurk. Ik wist meteen wat ik niet wou: een jurk van de winkel. Dus dat werd zelf maken met alle daarbij horende stresstoestanden. Ik had als proef al de fairy tale dress van Oliver +S gemaakt. Heerlijke patronen met een garantie op een geslaagd project. Maar helaas,… dat model staat mijn dochter niet. Ze heeft voor haar acht jaren al echt heup en poep en taille, de reguliere kinderpatronen zijn gemaakt op panlatten dus voor ons niet bruikbaar. Zelfde probleem met gekochte kleding trouwens, dat staat niet.

Menig tip heb ik gekregen maar ik wou originaliteit en niet van: “och kijk, een modelleke uit dat boek van die bekende blogster*.” Uiteindelijk probeerde ik een patroon van Mc Calls, den M6238, een easy sewing. Zou ook uit zo’n boek kunnen komen trouwens want zo’n jurk is heel simpel van patroon. Met een beetje kunde teken je dat gewoon zelf maar ik heb die kunde vooralsnog niet. Gezien Amerikaanse maten beter aansluiten bij die van de dochter  gebruikte ik de Mc Call’s om een proefjurk te maken. Eerst was het kiezen welke versie,… zonder mouwen of met kapmouwen mét of zonder strikjes,… Ik ging voor de mouwloze versie.

Dan het in mekaar zetten, de uitleg bij die patronen is niet zoals bij een Oliver +s patroon maar ook niet zo chinees als bij die van pakweg Ottobre of Knippie maar mits wat gezond naaiverstand krijgt ge dat wel in mekaar. Alleen op de continuous lap heb ik moeten nadenken. Nadien vond ik in mijn Burda handboek dat wij dat een polosluiting noemen. Een soort split dus aan het rokgedeelte. Ik heb dat daar naar eigen goeddunken op gezet en dat sloot wel aan bij het knoopgedeelte maar ik zit dan toch nog ergens op sukkel met het knoopgedeelte van het lijfje. Ik kan het dichtknopen maar de beide helften zijn afgewerkt niet symetrisch, geen idee of dat de bedoeling is. Klinkt Chinees zeker? ‘k Weet dat het moeilijk is als ge niet in ’t patroon zit. 🙂

Ik koos voor de afwerking met de strikjes maar liet dat strikje uiteindelijk toch nog achterwege omdat het zo’n bobbel gaf onder de bolero die ze erover zou dragen. Ook de strook tule op de onderrok liet ik achterwege.
En nu bedenk ik bij mezelf dat ik de striklinten achteraan beter zou wegnemen en in de plaats een schoon ceintuurke zou kopen om de taille te accentueren.
Maar infeite moet ik me daar zo druk niet in maken,… want dit was maar een PROEF-versie. 🙂 De echte jurk is intussen ook al zo goed als af mét strookje tule op de onderrok wat toch echt wel een ander effect geeft. En de stof,… zalige stof! Ik wou absoluut géén designerstofke om “hebt ge die in hare Kokka gezien*” te vermijden en ging bij onze plaatselijke stofhandelaar Pauli achter een communiestof. Ze stopten me daar een baal toe uit Firenze,… geborduurde ecru. Ze heeft hier twee maanden gelegen en telkens ik ze zag dacht ik: wat een schoon tafelkleed, maar ik zweer u dat eens in jurkvorm gegoten dat prachtig geworden is. Maar ik kan ze helaas nog niet laten zien dus zwijg ik nog even.

Wel toon ik u de proefversie met kind zonder kop want ik heb het niet zo voor mijn kinderen op het wereldwijdeweb. Zodus de foto’s zijn slecht maar ja,… ’t is maar dat ge een gedacht krijgt over wat ik hier allemaal staan broebelen heb. Ik dacht het kleed overigens nog fors in te korten maar Nele vond dat ik voor zulk een gebeurtenis gerust mocht gaan voor wat luxelengte. Luxelengte geeft met een luxedraai een luxelampenkap, alstublieft. 🙂

PS: schoenen dat is stress voor part 3, en omdat winterlaarzen daar niet echt elegant onder staan heb ik ze weg gelaten.

*Ik ben een moeilijk mens, 'k weet het.

Onlangs bijgewerkt12

Advertenties

Ik ben een pauw!

En dit is mijn meesterwerk,…
Een hele week ben ik hiermee bezig geweest. Geen bloed noch zweet noch tranen werden er vergoten. Jawel u leest het goed! Geen zaag noch klaag,…  Een perfecte blinde rits in 1 tijd. Om het met de woorden van een populaire Hollywoodmadame te zeggen: het was gewoon amazing!

 

 

 

 

 

 

 

 

Nooit vanzeleven had ik durven dromen dat ik, de klungelige naaister hiertoe in staat zou kunnen zijn. Kleermakerij van de bovenste plank. Een jurk voor prinsessen,… met een trendy kraagje op z’n Peter Pan’s, een blinde rits, tulpmouwen, een handbevestigde tailleband met strikje, een met de hand ingenaaide voering, een ingenaaide onderrok in tulle en volledige voering. Ga dat maar eens kopen op den Avenue Louise! Ge zou veel geld kwijt zijn! 😉 Ik ben trots! In mijn dankwoord neem ik op: Oliver +s. Schitterende patronen, ik heb ze bijna allemaal. Helemaal in ’t engels maar dat lukt me zonder google of andere gekke translators te moeten aanwenden en al wat ze zeggen is waar! 😉 (inside joke) Dit is de Fairy tale dress. Te maken in een versie met mouwen en kleine strik vooraan of zonder mouwen en enorme poepstrik.

Voor de poepstrik had mijn dochter deze jurk gekozen maar ze besloot dat hij toch wat aan de grote kant was en ging voor de mouwtjesversie. Ik had ze goed opgemeten maar had helaas wel over de paragraaf gelezen dat het lijfje klein uitviel,… ze kan erin maar ademen is redelijk moeilijk. In den tijd van Sisi keken ze daar allemaal niet naar maar de jeugd van tegenwoordig heeft het precies liever iets comfortabeler. Zodus,… ik kan hééééééélemaal opnieuw beginnen maar dat is niet erg hoor mama want ik had toch liever een roze. 🙂 Ja,… lap hé!


 

 

 

 

 

Deze versie is trouwens gemaakt uit een simpel katoentje van bij de plaatselijke stoffenwinkel. Het lag al sinds vorig jaar in mijn kast en ik denk dat het nu blij is om zo’n mooie jurk te mogen zijn.

Ik loop over van blijdschap. Ik heb hem dat hier toch eventjes mooi geflikt zeg!

Verlof, verlof,…

‘Verlof, verlof de naaimachine staat onder ’t stof. Het is haast niet te geloven maar de afgelopen maand stond mijne compagnon gewoon stil en ik kocht zelfs gene millimeter stof. Ik vertoon tegenwoordig meer interesse in de sportieve kant van ’t leven en in plaats van stof kocht ik loopschoenen, loopkledij en een hartslagmeter. Deze laatste aankoop strooide helaas wat roet in mijn sportieve leven. Denkende dat ik goed bezig was en 5 km op een half uur liep zonder buitenasemigheden en dagenlange spierpijnen gaf de hartslagmeter aan dat ik een half uur tegen mijn maximale hartslag liep. “Wat gij doet is onmogelijk An” sprak de dokter “uw tong moet op uw tenen hangen!” “Uwe meter is kapot!” Zodus liep ik met een andere meter maar het onmogelijke bleek waar, hetzelfde resultaat. “Dan hebt ge een ritmestoornis bij inspanning” sprak mijnheer doktoor en hij stuurde mij naar de cardioloog alwaar ik volgende week eens op bezoek mag.

In afwachting denkt een mens al eens na en het besef van een mogelijk -daarom niet meteen ernstig- mankement aan mijne moteur deed mij besluiten om toch maar iets eerder dan voorzien aan mijn levenswerk te beginnen. Iedereen heeft wel zo’n lijst met dingen die hij nog wil doen of maken tegen dat hij op zijn pensioen is. Op mijn lijst stond een gehaakte sprei. Zo’n ding met granny’s maar granny’s liggen mij niet. Granny stripes was een andere optie en dat loopt makkelijk en snel. Vorige week zondag deed ik den opzet en inmiddels zijn we al zo’n dikke 75 cm en een heleboel kleurrijke strepen verder. Vrolijk word ik ervan. En verslavend is het ook. Als ik aan dit tempo kan verder werken dan is ze binnen een week of 3 zo’n 2 meter lang en lig ik tegen de winter onder een hANdgehaakt dekentje dat voorzekers een erfstuk zal worden.

Verder is de dochter nog steeds voorzien van haar 2 gipsen maar die is ze inmiddels al zo gewend dat ze haar niet meer hinderen tijdens het spel. Bezigheden zoeken is een ander paar mouwen. Momenteel lopen ze hier in badkostuum rond en spelen zwembad op het droge. Wat is er plezanter dan duiken op een deken terwijl de zwempoes naast het zwembad ligt te kijken? Ondertussen ben ik de badmeester én de poolgirl die hen van de nodige versnaperingen moet voorzien.

Vanmorgen kroop ik dan toch nog eens achter de naaimachine om een lang beloofde kussenovertrek te maken in iets bordeaux-achtig met boogjesmotief. Nu vonden ze  het  zo jammer dat die niet voor ons was, dat ik nog maar eentje maakte. Een stuk appeltjesstof van byGraziela gekocht bij Vermiljoen leende zich daar perfect toe. En dan nog bijpassende appelkommetjes van bij den Blokker en de dames kunnen eten aan hun zwembad.

Voila, ge zijt alweer ge-updated sé. Wij gaan verder vakantie vieren.

Kopzorgen

Ondanks een week met helse tandpijn rolde er hier nog ’t één en ’t ander van den band. Nu ik ’t patroon toch in de vingers had werd het alweer een seashore sundress van Oliver +S. Ik ben twijfelachtig over de maten. Ik heb al gelezen dat ze erg smal vallen dus ik dacht: laat ik het dan maar wat wat groter zien en zodus maakte ik maatje 18-24 maand. Als ’t dit jaar niet past dan zal het voor volgend jaar zijn hé. De jarige bestemmeling viert binnenkort haar eerste verjaardag. De stof die komt gewoon uit het rek van Pauli.

En aangezien ik nog wat stof over had dacht ik een bijpassend zonnehoedje te maken naar de tutorial van Miekks. Ik maakte maatje dreumes met als hoofdomtrek 48 cm. Het ding past echter op mijne kop. Héhé. Dus dat zal herbeginnen zijn of zoeken naar een ander patroon. Ik dacht dat ik in één van mijn ottobres nog zoiets had staan. Dat hoedje maken is voor mij ook een enorm gesukkel. Die rondingen stikken zonder miljoenen plooien te stikken,… als ge mij den ultieme tip kunt geven laat hem maar komen.

AfbeeldingAfbeelding

Afbeelding

En toen scheen de zon

En maakte ik de seashore sundress naar een patroon van Oliver +S.  Een makkelijk patroon geeft men aan maar als ge dat echt deftig wilt doen dan steekt ge daar toch wat tijd in. Het valt niet gauw voor maar vandaag vind ik mijzelf helemaal geweldig omdat ik dit mooie jurkje in mekaar gekregen heb.

Of maatje 6-12 m passend gaat zijn voor een kindje met maatje 74 valt nog af te wachten. Het lijkt mij vrij klein en smal.

De stof is sweet hearts van Robert Kaufman. Ik heb ze ooit gekocht bij Vermiljoenshop maar ze staat niet meer online helaas. Helaas ja,… want ik heb enkele stukken misknipt waardoor ik nu nét te weinig stof heb om er nog een bloomer uit te halen. Tedoemme é! Maar dat kan de pret voor mij nu even niet bederven,… ik ga er vandaag nog vaak naar kijken, naar mijn jurkje.

Mini en medium boodschappen

In mijn reeks naaisels tegen de klok begon ik eigenlijk met deze twee boodschappentassen naar -alweer- een patroon van Michelle Patterns. Een patroon dat ik al langer in mijn bezit had maar waarvan Michelle onlangs een vernieuwde versie  online zette. De grocery bag kan je nu maken in mini, medium en maxi-formaat. Jammer genoeg was mijn stuk stof nét niet groot genoeg om er nog een maxi uit te halen maar mini en medium stemmen mij al tevree. Zeer handige tassen. De eerste die ik ooit maakte is nog altijd in gebruik en de mini in deze stof (van vorige zomer bij Vermiljoentje) is reeds handig gebleken om een boek en een fleske water mee te transporteren.

Pakjesweekend

’t Fabriek was actief afgelopen weekend. Pakjes werden gemaakt en achterstallige cadeautjes afgewerkt. Voor een baby die toch al enige tijd het levenslicht zag maakte ik een slab naar dit patroon. Dat zag er mij een handig modelleke uit en het maken was ondanks de biaisomranding ook zeer makkelijk. Een aanrader.  Al zou ik de achterkant een volgende keer in spons doen ipv in flanel.  Bijpassend maakte ik een zak met trekkoord volgens het tubulaire principe. Dit wil in de rapte uitgelegd zeggen: voering aan elkaar stikken, aan weerskanten een stuk buitenstof, buitenstof vanboven aan elkaar stikken en ge hebt een gesloten ring. Dan de zijkanten stikken, de voering in de buitenstof duwen waarbij er nog een stukske voering vanboven komt piepen en klaar is kees. Allé, ’t is te zeggen, ge moet daar nog ergens gaten voorzien om uw treklint door te halen maar zo efkes in de rapte krijg ik dat hier niet neergeschreven.  Met de overschot maakte ik nog een opbergmandje. Het mandje stikte ik met mijn boventransport, in Engelstalige tutorials ook wel eens de walking foot (of feet in slechte vertalingen)genoemd. De voet zat standaard bij mijn naaimachine maar ik bezigde hem amper omdat ge daarvoor een vijs moet losdraaien en ik een luie naaister ben vond ik dat toch wel wat teveel werk. Het is echter de moeite om dat wel te doen,… qua naaigemak dan toch. Geluidstechnisch lijkt het dan wel alsof ik met een tractor door de kamer aan het rijden ben. Maar elk voordeel hep z’n nadeel zeker, om het op z’n Cruijff ’s te zeggen. De toffe stof van het geboortecadeau komt van bij Pauli. En jammer genoeg kan ik hier blijkbaar geen rechtstreekse filmpjes plaatsen maar alhier het goddelijke geluid van de walking foot.

 

Project raprap: de kopkussenovertrek-achtige sinsaasappel, citroen en mandarijnentas.

Gisteren zat ik in mijn stoffenkast. Dat was eens echt nodig want er lag meer stof op de stoel ernaast dan in de kast. Zodus alles eruit en alles er terug in proberen te krijgen. Niet gemakkelijk. Maar vergeten schatten die een mens dan tegenkomt! Ik zou beter eens eerder in de stoffenkast moeten kruipen alvorens er nieuwe te bestellen. Wel 8 lappen wachten nog steeds om een tas voor mezelf te worden. En dan nog een hoop die een rok voor mezelf zouden worden,… dat komt er allemaal niet van. En dan was er de categorie waar ik niet goed mee wist hoe of wat,… En zo nam ik de lap ‘hot dog sky flowers’ van Hoffman Fabrics, ooit gekocht bij Vermiljoenshop. Ik dacht dat te verrokken maar ik vond die lichtblauwe achtergrond achteraf gezien nogal kopkussensloop-achtig. En zelf kopkussenslopen beginnen maken, da’s nu precies niet direct mijn hobby. Maar wat kon dan wel? Ik vond ook nog stukken geel en oranje en dat paste er wel bij. Enfin, kopkussensloop-achtige stof werd tas. Voila.  De tas zelve was 5 seconden na publicatie op op mijn facebookpagina reeds ‘verkocht’ aan vriendinneke C. (verkocht zoals in zogezegd,… ik verkoop niet, ik geef weg ;-)) die in april jarig is. als ik ze tegen dan opstuur heb ik al een cadeautje. Zo gemakkelijk is dat sé.

Slechte foto’s, het licht werkte niet mee en ik moet straks gaan werken en zou nog wat willen dutten om vannacht geen stekskes tussen mijn oogleden te moeten gebruiken.

De teloorgang van de pauw

Mijne inwendige kalender heeft een afwijking van een dag. Zo kwam het dat ik na een nachtdienst van 10 uur  na amper  3 uur slaap weer opstond omdat ik persé een verjaardagscadeau wou klaar hebben om den dag nadien op den B-post te steken zodat het de dag van verjaren -donderdag, gedichtendag vandaag dus- terplekke zou zijn.  ASEM. Maar zoals ge dus al kunt vermoeden is den dag van verjaren pas morgen. Morgen, morgen da’k het morgen zal doen. De verloren slaap kan ik nu niet meer in halen en de ‘begunstigde’ heeft daarnet naar ’t schijnt met veel gekir haar cadeautjes uitgepakt.

En dan nu: wat hebben we gemaakt? Thema was pauw want Nele is zot van pauwbeesten die buiten hun prachtige staart ook gewoon genadeloos in uw kuiten pikken maar kom, de liefde is groot zodus had de vinger snel geklikt toen ik bij Noeks volgende pauwenpluimstof zag verschijnen.

Op pinterest liep ik tegen volgende tutorial en ik besloot dat te proberen. Probeersel mislukt want bij het opdrogen begon de stof allemaal broebels te trekken. Maar niks verkwisten, we staken dat gewoon in de doos. Goed voor gezamelijke kaarsbrandingen als de duimen op zijn of het laten afweten of beschikbaar zijn voor iemand anders. En ook in gang te steken onder het zingen van een verjaardagslied -lees met zangstem met veel grain-  “Oooh wat zijn we blij, oooh wat zijn we blij, niet voor de jarige maar voor de snoeperij!”

Wat zat er nog in de doos? Een ritstas in dezelfde stof. Compleet de mist in gegaan wegens,… het vergeten van mijn tussenvoering. Hoe kunt ge dat nu vergeten? Ik vraag het mij ook af. Maar ze zat in elkaar en ja sé,… Ik ben nog opnieuw begonnen maar begon in slaap te vallen achter mijn machien en zodus heb ik de kreukelige versie maar opgestuurd. Bij een volgende zending steek ik het getussenvoerde ding er wel bij.

En dan was er ook nog een rokske voor de dochter in buoyancy van bij Vermiljoenshop. Het blauw van de stof is echter ander blauw dan op de site. Een goeie foto heb ik helaas niet maar als de bijna- jarige die voor mij eens zou willen trekken dan zet ik ze er alsnog bij. En mijn woorden zijn nog niet koud of daar is de foto al. 🙂

En daarnaast vertrok ook nog de doos met kleine vriendjes naar de Poekie-mama.

En nu rust, zou je denken. Helaas,… we hebben bijna een vier-jarige in huis en dat wil een kroon en slingers en een verjaardagsrok,  kleren voor de Barbie,… we weten weer wat doen.