Pauwentijd

Eind januari is ’t pauwentijd want dan is vriendin Nele aka het breiwonder Morgan Magic jarig. En Nele die is zot van pauwen. Na de pauwentas en de breipatronenmap in pauwenstof van vorig jaar was ik een klein beetje inspiratieloos. En toen zag ik op Pinterest een idee voor een kussenhoes en een kussenhoes werd het. Wel eentje met uitgestelde aflevering,…

De pauw tekende ik zelf. Hihi,… want tekenen is niet meteen één van mijn specialiteiten. Enfin ja,.. het is zoals het is. Ik ben niet echt helemaal volledig tevreden.
Voor de dochter maakte ik nog wat poppenkleren uit het boek van Tante Hilde.
En toen ging de grote doos in bruin pakpapier richting bestemmeling. Een dikke maand overtijd,… En dan kan ik nu al mijn hoofd gaan breken over wat ik tegen volgend jaar weer ga uitvinden. Alle tips zijn welkom. Happy late birthday Nele!

 

Onlangs bijgewerkt9

Advertenties

Geel en alle kleuren van de wereld.

Zaterdag gaat de dochter naar het verjaardagsfeest van haar vriendinnen. Toevallig ving ik pas vorige week op dat ge tegenwoordig niet meer aan kleine cadeautjes doet maar aan cadeaubonnen,… dus vroeg ik in een poging meegaand en hip te zijn aan de mama van welke winkel ze graag een cadeaubon zouden willen. Maar gelukkig bestaan er nog mensen die denken zoals ikzelf en had ze ’t toch ook meer voor een echt cadeautje. Het hANdgemaakte cadeau van vorige jaar werd zelfs nog steeds gebruikt en dat doet mij effenaf veel plezier.

Ze hadden nog een tas nodig om hun balletpakje in te steken. Dus polste ik naar hun lievelingskleuren zijnde geel en alle kleuren van de wereld en dook in de stoffenkast. Gezien ik de hele krokusvakantie werk en aldus slechts een weekend en een dag had om alles klaar te krijgen, besloot ik het bij simpele trekkoordzakjes te houden. Ik gebruikte deze keer het patroon uit Zo geknipt en was zo verstandig om eerst op errata te googlen,

En voila, de tassen zijn klaar. Kleuren combineren is duidelijk niet mijn sterkste punt, het borduursel is redelijk mislukt en de ritsen staan in tegenovergestelde richtingen maar ja,… we hebben een cadeau, zullen we maar zeggen.

En kijk, de maakster van het berenpatroon vond de mijne tof. Tof, dat ze hem tof vond! 😉

Onlangs bijgewerkt7

De haaktas

Het was al van in 2009 geleden dat ik schoonzus Caroline voor haar verjaardag deze tas maakte om haar haakgerief in te vervoeren. Dat zakje heeft zijn dienst goed bewezen en ziet er nog altijd even mooi uit. Maar de projecten werden groter en onlangs liet Caroline vallen dat een grotere zak misschien wenselijk zou zijn. En ik ben nu toevallig heel goed in het opvangen van tips,… zodus wou ik voor haar verjaardag graag een grotere tas maken en ik vond wat ik zocht in het boek: ‘Zo geknipt’. De grote schoudertas met verzonken rits zou het worden.
Maar dan heeft een mens ook nog tijd nodig hé en tijd is niet te koop. Gelukkig is er dan ook nog een zus en een logeerbed en kinderen die dat absoluut niet erg vinden om tante eens te wekken om 7 uur terwijl mama thuis na heerlijk uitslapen tot kwart na 8 zich achter de naaimachine kan placeren. Zo geknipt is niet Zo gedaan,… dat wist ik toen ik eraan begon want menig tas werd door mij al in mekaar gezet. Mijn machine had er geen zin in en maakte weer huppelende steken waardoor ik het tornmes menigmaal moest bezigen. Het stiksel is nog steeds niet perfect maar de tas steekt in mekaar en ze is groot! Daar kan menig bolletje wol in meegenomen worden.
In de binnenzak verwerkte ik plaats om haaknaalden in op te bergen en een schaar. In de buitenzakken kan vulsel gepropt worden om gehaakte diertjes mee op te vullen. Jaja,… ik ben jaloers. Zo’n mooie tas zou ik ook wel kunnen gebruiken. Ik sleep mijn haaksels vooralsnog mee in een Vermiljoenzakje dat ik ooit cadeau kreeg bij een bestelling. 🙂
Den bodem dat is een verhaal,… Karton dat heb ik hier niet liggen en ik durf de schaar niet in onze schone placematten zetten. Zodus bedacht ik, als ik nu eens een stuk stof zou lamineren,… Ge zou er zelf niet opkomen, ik weet het. Dat trekt blazen natuurlijk. Maar na een keer of 20 door het machine had ik iets dat toch als tassenbodem kan gebruikt worden. Ze blijft toch staan.

Zo, dat heb ik even ‘snel’ geflikt,  op een zondag voormiddag. Nu nog de rest van de cadeautjes inpakken. Gelukkige verjaardag Caroline!

*Waarom dat ding nu opeens geen paragrafen wil maken is me vooralsnog onduidelijk. Ge zult het dus helaas in enen trek moeten lezen. Mijn excuses.
En de witte stiklijnen voor de haaknaaldenzakjes moet ik ook nog wegvegen. ‘k Weet het!

2012-12-16

Ruggesteun

Helaas ben ik niet de enige, die tegenwoordig iedere week een keer of twee naar de kraker moet lopen om mijn lijf terug in juiste positie te krijgen. Vanavond is het vergadering op ’t werk en gisteren was ‘baas’ zoals we ons hoofd noemen ook jarig. En dan ja,… kunt ge toch niet met lege handen komen? En toevallig is baas nogal solidair met haar medewerkers en heeft ze het ook aan hare rug. Zodus beste baas,… u bent alweer een jaartje ouder en het seizoen maakt het alsmaar kouder. Ik dacht ik maak u vlug, een gezellig kussentje voor in uwe rug.

Vooropgesteld was ik van plan een vierkant rapklaar kussen te maken maar zo’n rond kussen uit het Zo Geknipt-boek van Sanne en Riet leek mij gezelliger. En zo begon ik aan iets wat geschreven simpeler leek dan gemaakt. Allé, dat laatste ligt volledig aan mijn klungeligheid. De paspel stikkel met de knipjes ging goed maar om daarna uw tweede lap stof aan de eerste te bevestigen moet ge als klungelaar écht wel spelden gebruiken of ge hebt op ’t einde stof over en ge kunt tornen tot het terug allemaal past.

Enfin ja,… mits veel geklungel is mijn kussen klaar geraakt. Het is allerminst perfect maar ik zal Baas mijn zelfgemaakte ruggensteun afgeven. Gelukkig mag ik als verpleegkundige het hechten aan de dokters overlaten,… draadjes afknippen lukt nog net maar ’t zelf doen daar hebt ge toch enige opleiding voor nodig.

Bollekesstof van bij Pauli

Creatief in een ander opzicht

’t Zal hier gene vette zijn, de komende weken. Afgelopen zaterdag kwam de oudste dochter ongelukkig ten val bij het paardrijden en brak alletwee haar armen. We zullen hier dus alle creativiteit uit de kast moeten halen om haar zo nuttig als mogelijk bezig te houden. Al uw tips zijn dus welkom.

Ik maakte ondertussen al 2 draagdoeken in een mooi stofje maar ze wilt ze niet dragen omdat ze zich dan opgehangen voelt. Ik kan daar wel inkomen. Dus die tonen we niet. Ook voorzagen we een rolstoel. Niet omdat er iets aan haar benen mankeert maar omdat stappen met twee gebroken armen toch niet zo evident bleek als we dachten. Ge moet die dingen in hoogstand houden, uw balans is weg als ge uw armen niet kunt laten meebewegen en als ge niet uitkijkt ligt ge op uw snuit zonder u te kunnen tegenhouden, als ge een wat hoger uitstekende stoeptegel tegenkomt. Het zal geen simpele zomer worden.

Maar ik kan nog wel iets hANdgehaakt tonen van voor het ongeval. Een verjaardagscadeau voor een jarige fan van Anderlecht. Tja,… als ge mij kent u weze man of vrouw, een hANdgemaakt cadeautje hangt er steeds aan vast vrees ik. 🙂

AN Hoed

Voila, een tweede exemplaar. Deze keer uitgeprint met adobe ipv met die google docs. Het testvierkant is hier bij sommige modellen effectief 1 op 1 cm maar bij het dreumesmodel was er helaas nog een afwijking van een mm in de breedte. Dus nog niet helemaal correct op schaal geprint blijkbaar of dat vierkant is niet 100 % correct op het patroon aangebracht want bij de kleuterversie klopte het bijvoorbeeld wel.

In elk geval pas hij nu niet meer op mijn hoofd. Echter wel op mijn dochter van 4 haar hoofd,… maar nu herbegin ik echt niet meer.

Afbeelding

Kopzorgen

Ondanks een week met helse tandpijn rolde er hier nog ’t één en ’t ander van den band. Nu ik ’t patroon toch in de vingers had werd het alweer een seashore sundress van Oliver +S. Ik ben twijfelachtig over de maten. Ik heb al gelezen dat ze erg smal vallen dus ik dacht: laat ik het dan maar wat wat groter zien en zodus maakte ik maatje 18-24 maand. Als ’t dit jaar niet past dan zal het voor volgend jaar zijn hé. De jarige bestemmeling viert binnenkort haar eerste verjaardag. De stof die komt gewoon uit het rek van Pauli.

En aangezien ik nog wat stof over had dacht ik een bijpassend zonnehoedje te maken naar de tutorial van Miekks. Ik maakte maatje dreumes met als hoofdomtrek 48 cm. Het ding past echter op mijne kop. Héhé. Dus dat zal herbeginnen zijn of zoeken naar een ander patroon. Ik dacht dat ik in één van mijn ottobres nog zoiets had staan. Dat hoedje maken is voor mij ook een enorm gesukkel. Die rondingen stikken zonder miljoenen plooien te stikken,… als ge mij den ultieme tip kunt geven laat hem maar komen.

AfbeeldingAfbeelding

Afbeelding

Pakjesweekend

’t Fabriek was actief afgelopen weekend. Pakjes werden gemaakt en achterstallige cadeautjes afgewerkt. Voor een baby die toch al enige tijd het levenslicht zag maakte ik een slab naar dit patroon. Dat zag er mij een handig modelleke uit en het maken was ondanks de biaisomranding ook zeer makkelijk. Een aanrader.  Al zou ik de achterkant een volgende keer in spons doen ipv in flanel.  Bijpassend maakte ik een zak met trekkoord volgens het tubulaire principe. Dit wil in de rapte uitgelegd zeggen: voering aan elkaar stikken, aan weerskanten een stuk buitenstof, buitenstof vanboven aan elkaar stikken en ge hebt een gesloten ring. Dan de zijkanten stikken, de voering in de buitenstof duwen waarbij er nog een stukske voering vanboven komt piepen en klaar is kees. Allé, ’t is te zeggen, ge moet daar nog ergens gaten voorzien om uw treklint door te halen maar zo efkes in de rapte krijg ik dat hier niet neergeschreven.  Met de overschot maakte ik nog een opbergmandje. Het mandje stikte ik met mijn boventransport, in Engelstalige tutorials ook wel eens de walking foot (of feet in slechte vertalingen)genoemd. De voet zat standaard bij mijn naaimachine maar ik bezigde hem amper omdat ge daarvoor een vijs moet losdraaien en ik een luie naaister ben vond ik dat toch wel wat teveel werk. Het is echter de moeite om dat wel te doen,… qua naaigemak dan toch. Geluidstechnisch lijkt het dan wel alsof ik met een tractor door de kamer aan het rijden ben. Maar elk voordeel hep z’n nadeel zeker, om het op z’n Cruijff ’s te zeggen. De toffe stof van het geboortecadeau komt van bij Pauli. En jammer genoeg kan ik hier blijkbaar geen rechtstreekse filmpjes plaatsen maar alhier het goddelijke geluid van de walking foot.

 

Revanche met bloemen en boerenbonte ruiten.

Na de fabricage van het roze scharminkel bleef ik niet bij de pakken zitten. Maandag begint de nieuwe werk-driedaagse en zodus moesten er tegen het verjaardagsfeest 2 perfecte tassen afgewerkt worden. Ik  besloot het roze achterwege te laten en dook in mijn stoffenbak (niet te verwarren met de stoffenkast. Stoffenbak is tot aan de rand gevuld met reeds verknipte stukken stof) op zoek naar een combinatie. Ik vond iets roods met boerenbont geruite bloemen. Hier en daar kan je zelfs een roze bloem bespeuren. Ideaal dus en bovendien in gewone kwaliteit katoen. Op geen tijd staken de tassen -waarvan je de afmetingen en werkwijze alhier kan vinden- in elkaar. Ik voorzag een sierstiksel tussen de blauwe en de bedrukte stoflaag , zowel aan binnen als buitenkant, dat geeft een nettere afwerking en de tas valt mooier in model als je ze reversibel wilt gebruiken.

Om de twee tassen van elkaar te onderscheiden maakte ik een stoffen bloem met daaraan een naamtag. Door één bloemblad kneep ik een revet – als dat het juiste woord voor het ding is) en met een lintje hing ik de boem aan één van de hengsels en klaar was het duocadeautje.