Geel en alle kleuren van de wereld.

Zaterdag gaat de dochter naar het verjaardagsfeest van haar vriendinnen. Toevallig ving ik pas vorige week op dat ge tegenwoordig niet meer aan kleine cadeautjes doet maar aan cadeaubonnen,… dus vroeg ik in een poging meegaand en hip te zijn aan de mama van welke winkel ze graag een cadeaubon zouden willen. Maar gelukkig bestaan er nog mensen die denken zoals ikzelf en had ze ’t toch ook meer voor een echt cadeautje. Het hANdgemaakte cadeau van vorige jaar werd zelfs nog steeds gebruikt en dat doet mij effenaf veel plezier.

Ze hadden nog een tas nodig om hun balletpakje in te steken. Dus polste ik naar hun lievelingskleuren zijnde geel en alle kleuren van de wereld en dook in de stoffenkast. Gezien ik de hele krokusvakantie werk en aldus slechts een weekend en een dag had om alles klaar te krijgen, besloot ik het bij simpele trekkoordzakjes te houden. Ik gebruikte deze keer het patroon uit Zo geknipt en was zo verstandig om eerst op errata te googlen,

En voila, de tassen zijn klaar. Kleuren combineren is duidelijk niet mijn sterkste punt, het borduursel is redelijk mislukt en de ritsen staan in tegenovergestelde richtingen maar ja,… we hebben een cadeau, zullen we maar zeggen.

En kijk, de maakster van het berenpatroon vond de mijne tof. Tof, dat ze hem tof vond! 😉

Onlangs bijgewerkt7

Kom baby kom, daarbuiten is het warm!

De afgelopen 2 jaar werd ik 2 keer tante en dat gaan we dit jaar ook nog eens doen. Maar nummertje drie zit liever nog lekker warm, tijd om die eventjes naar buiten te lokken? Kom baby, kom, hier wacht een hANdgehaakt dekentje op jou!
En omdat we het geslacht niet mogen kennen werd het een dekentje met grijze zones,…. paars dat geen roze is en een soortig turquoise dat geen blauw is. Ik heb niet zo’n talent dat kleuren weet te combineren maar ik denk dat deze er wel mee door kan.

Ik was trouwens niet van plan om een dekentje te maken, dat kwam weer door mijn hoofd geschoten als een maf plan en op zo’n 10 dagen haakte ik het bij mekaar, bang om te laat te komen. In de golven zit een fout, die moet ik volgende keer anders doen maar al bij al valt het nog niet echt op. Die golfstukken stukken heb ik trouwens wel een keer of 100 opnieuw gedaan en ik telde in die tijd ook wel een miljoen keer tot 100,… mensen die me bezig zagen vonden dat ik veel geduld had en poogden voorzichtig dat ze in de Hema ook zulke dekentjes verkopen. Jaja natuurlijk,… maar die zijn niet hANdgehaakt en bijgevolg ook niet origineel. De werkwijze voor dit leuke deken haalde ik bij creJJtion.

Maar kijk, het is gelukt,… op tijd en wel. Snel maakte ik er nog een cadeauzak bij. Twee rechthoeken uit baalkatoen die ik aan mekaar lockte en bovenaan een omslag maakte voor een trekkoord die ik haakte in de kleuren van het dekentje. De koord is helaas wat te dik waardoor het trekken stroef loopt dus die doe ik tijdens het wachten op de baby nog wel eens opnieuw met een dunnere haaknaald en wat minder garen. En vooraan stempelde ik er met textielinkt heel klunzing ‘hoera baby’ op al was het misschien een beter idee om ‘kom, baby kom’ te stempelen.

2013-01-15

2013-01-16

En toen zat ik werkeloos te wachten,… en te wachten,…. en had ik niets om handen.
En toen ik de volgende dag in de veritas de nieuwe collectie lentekatoen in de etalage zag ging het mis,…

P1040086

Daar zal alweer een deken geboren worden,…

Shopper

Vorige week schoven hier twee toffe cadeaubonnen door de brievenbus. ‘Groten dank’ lieve nicht, stof en wol dat komt hier altijd van pas. Zodus ik wou haar bedanken,…
Bij de lading zakdoekpakkenzakjes van eind vorig jaar, viel haar oog op een exemplaar in een stof waarin ik haar ooit eens een klein zakje gevuld met washitape maakte. Ik hield dat opzij maar ik wou nog iets. Dus nam ik het Zo geknipt-boek.

Voor mij mag men dat boek nomineren als het meest bruikbare naaiboek van het afgelopen jaar. Van alle naaiboeken die ik vorig jaar insloeg is dat infeite het enige dat ik echt gebruik. Als ik op zoek ben naar een cadeautje dan is daar altijd iets in te vinden.

Van de bloemenstof had ik nog een ministuk liggen. Mits wat gepuzzel en gecombineer van stoffen kwam daar uiteindelijk het opvouwbare boodschappentasje uit.  Dus hees ik mij daarnet in koerspak, bond het pakje met de snelbinder op de buis van de fiets en fietste richting brievenbus van de nicht om aldaar met al mijn kracht het pak door de brievenbussleuf te stoempen.

2013-01-08

Het jaar is goed begonnen want ik overwon reeds de vloek van de granny square,… geen idee waarom maar zo’n vierkant haken dat lukte mij niet. Op Pinterest vond ik een leuke uilensquare en na uren haken, terug aftrekken, vloeken en opnieuw proberen is het me gelukt. Ruk aan die wolresten catania,… een uilensquare-deken komt eraan. Geen idee over hoeveel jaren dit project lopende zal zijn. 🙂

P1030917

De haaktas

Het was al van in 2009 geleden dat ik schoonzus Caroline voor haar verjaardag deze tas maakte om haar haakgerief in te vervoeren. Dat zakje heeft zijn dienst goed bewezen en ziet er nog altijd even mooi uit. Maar de projecten werden groter en onlangs liet Caroline vallen dat een grotere zak misschien wenselijk zou zijn. En ik ben nu toevallig heel goed in het opvangen van tips,… zodus wou ik voor haar verjaardag graag een grotere tas maken en ik vond wat ik zocht in het boek: ‘Zo geknipt’. De grote schoudertas met verzonken rits zou het worden.
Maar dan heeft een mens ook nog tijd nodig hé en tijd is niet te koop. Gelukkig is er dan ook nog een zus en een logeerbed en kinderen die dat absoluut niet erg vinden om tante eens te wekken om 7 uur terwijl mama thuis na heerlijk uitslapen tot kwart na 8 zich achter de naaimachine kan placeren. Zo geknipt is niet Zo gedaan,… dat wist ik toen ik eraan begon want menig tas werd door mij al in mekaar gezet. Mijn machine had er geen zin in en maakte weer huppelende steken waardoor ik het tornmes menigmaal moest bezigen. Het stiksel is nog steeds niet perfect maar de tas steekt in mekaar en ze is groot! Daar kan menig bolletje wol in meegenomen worden.
In de binnenzak verwerkte ik plaats om haaknaalden in op te bergen en een schaar. In de buitenzakken kan vulsel gepropt worden om gehaakte diertjes mee op te vullen. Jaja,… ik ben jaloers. Zo’n mooie tas zou ik ook wel kunnen gebruiken. Ik sleep mijn haaksels vooralsnog mee in een Vermiljoenzakje dat ik ooit cadeau kreeg bij een bestelling. 🙂
Den bodem dat is een verhaal,… Karton dat heb ik hier niet liggen en ik durf de schaar niet in onze schone placematten zetten. Zodus bedacht ik, als ik nu eens een stuk stof zou lamineren,… Ge zou er zelf niet opkomen, ik weet het. Dat trekt blazen natuurlijk. Maar na een keer of 20 door het machine had ik iets dat toch als tassenbodem kan gebruikt worden. Ze blijft toch staan.

Zo, dat heb ik even ‘snel’ geflikt,  op een zondag voormiddag. Nu nog de rest van de cadeautjes inpakken. Gelukkige verjaardag Caroline!

*Waarom dat ding nu opeens geen paragrafen wil maken is me vooralsnog onduidelijk. Ge zult het dus helaas in enen trek moeten lezen. Mijn excuses.
En de witte stiklijnen voor de haaknaaldenzakjes moet ik ook nog wegvegen. ‘k Weet het!

2012-12-16

Samenwerkende vennootschap der warme voeten

Buiten viel de regen met bakken uit de lucht, het ideale moment om me aan een klein project te zetten. Mijn eerste samenwerkende vennootschap met breiwonder MorganMagic. Het was haar idee om mijn nicht een paar warme voeten te bezorgen deze winter en in no time had ze een paar prachtige sloffen klaar. Ik beloofde om een bijpassend cadeauzakje te maken en greep daarvoor naar Zo Geknipt van Sanne & Riet. Het ritstasje was ook in no time klaar en ik had nog maar net mijn fotostudio afgebroken toen de postbode het pakje met de sloffen door de deur schoof. Als een puzzel viel alles ineen en zoals het hoort: geheel assorti. Ik denk dat ik een superblije nicht ga hebben met heerlijk warme voeten. Dank u Morgan!

De manische naaister

Ik heb hier nogal wat naaiwerk verzet deze week. Soms doe ik maanden niks en soms produceer ik ’t één  na ’t ander.  Sommige dingen lukken en andere hebben mankementen, dat zal altijd zo zijn.

Zo lag de gratis tutorial met patroon van Rebeka  Lambert hier al lang op ’t schap met de al geknipte stof en al erbij. Ik moet wel fan zijn van ‘de Robert’ want dit is alweer een Kaufmanstof uit de remix collectie door Ann Kelle. Vintage bloemekes en kleuren, ik ben er zot van.

En zo’n tas, dat is op een wip en een flik af hé. Alleen die vouwen hé,… ik had ze nochtans met spelden bij mekaar proberen te houden maar tevergeefs,… ze staan open aan de basis. ’t kan niet altijd feest zijn hé. Maar Liesl van de Oliver +S patronen heeft mijn jurk op Flickr al beoordeeld als zijnde ‘adorable’ en met zo’n compliment ben ik al heel content. Dus post ik nu een tas met een afwijking aan de pleats. 🙂

De Sherlock Holmes tas

Of ik een tasje wou maken dat ‘de Va’ aan zijn fietsstuur kan hangen als hij boekjes van één of andere vereniging gaat bedelen. ’t Is maar een vraag maar het antwoord liet lang op zich wachten. En nu is het bijna vaderdag en is de tas voor ‘de Va’ eindelijk klaar.

Stof kiezen voor een man, dat vind ik het moeilijkste wat er bestaat. Ik dook in mijn stoffenkast en hoop dat Va een schoon ruit à la Sherlock Holmes wel kan waarderen. De ruitenstof bevat iets synthetisch wat haar nogal slappekes maakte om een tas van te maken. Ik dook in mijn enorme bak vlieseline en viste er een H200 uit. Om tassen te verstevigen had ik die nog nooit gebruikt maar eureka, dat is zo goed meegevallen dat ik dat meer ga doen.

De lengte van de hengsels maakte ik korter dan voorzien op vraag van de Va maar nu hoop ik dat de tas zelve qua model niet te lang uitvalt en bijgevolg in zijn fietswiel draait. En verder heeft de tas de nodige mANkementen maar dat maakt ze net authentiek en hANdgemaakt.

Het patroon en de werkwijze is hier terug te vinden.

Viert moeder

Zoals ieder jaar vieren we moeder. Ditmaal niks hANdgemaakt’s voor de mijne maar wel iets op vraag voor de mama van een  goede bekende.  Op vraag, zodus fiscus, ik ontvang hiervoor niks tenzij een kus.

Intussen weet iedereen al vanwaar het patroon komt maar ik wou ook nog even zeggen dat ik iets gemist moet hebben en dat Keyka Lou tegenwoordig Michelle Patterns heet. Maar dat is dus gewoon allemaal ’t zelfde en de resultaten zijn nog altijd even goed.

De stof dan, dat is Lorenza van the Alexander Henry Collection. Ligt al een poos in mijn kast. De favoriete kleuren van de begunstigde mama waren fel en fushia -als ge zoiets van een man te weten moet komen,…- wat deze stof dus helemaal is. Ik twijfelde nog wel even over de bloemen,… misschien hebben ze een  ietwat te hoog bomma-gehalte maar achteraf bekeken vind ik het precies nog wel meevallen.

En dan moest ik die natuurlijk ook even op foto zetten maar die dingen zijn vormeloos als ge ze neerzet. Tegen de muur plakken had ik al gedaan maar dan zien ze er ook nogal vreemd uit. Zodus dook ik de zolder op en zocht een moulure van de juiste afmetingen, schoof de tassen erop en klemde vervolgens de moulure tussen twee muren et voila,…

Mini en medium boodschappen

In mijn reeks naaisels tegen de klok begon ik eigenlijk met deze twee boodschappentassen naar -alweer- een patroon van Michelle Patterns. Een patroon dat ik al langer in mijn bezit had maar waarvan Michelle onlangs een vernieuwde versie  online zette. De grocery bag kan je nu maken in mini, medium en maxi-formaat. Jammer genoeg was mijn stuk stof nét niet groot genoeg om er nog een maxi uit te halen maar mini en medium stemmen mij al tevree. Zeer handige tassen. De eerste die ik ooit maakte is nog altijd in gebruik en de mini in deze stof (van vorige zomer bij Vermiljoentje) is reeds handig gebleken om een boek en een fleske water mee te transporteren.

Tegen de klok

Het was hier lang stil maar de afgelopen dagen was het naaien tegen de klok. Recht of scheef dat maakte niet uit als ik maar niet teveel aan andere dingen moest denken. En dat werkte, het denken maar ook het scheve.

Soms krijg ik mails met de vraag of ik dingen verkoop of maak op vraag. Helaas,… ik werk liever voor goede doelen of ik maak dingen om andere mensen mee te plezieren. Toen ik deze stof in de Alegriareeks van cloud9 tegenkwam op een surftocht langs buitenlandse stoffenwinkels wist ik meteen dat een maaksel uit deze stof vriendin Nele zou plezieren. Ik vroeg haar wat ze nog kon gebruiken want ondertussen is ze al voorzien van mening hANdgemaakt item. Een map om breipatronen in op te bergen moest het worden.

Ik gebruikte het patroon van de laptop sleeve van Keyka Lou omdat daar een A4 map zou moeten inpassen. Dat ik fan ben van de patronen van Keyka Lou dat wist ge voorzekers al maar ik zal het nog eens zeggen: ze zijn fantastisch. Helder, goed uitgelegd en het resultaat is bijna altijd zoals dat op de foto.

Buiten een stockbreuk van de vlieseline H640 bij Veritas ging er weinig mis. Of toch, ik ben niet tevreden over de rondingen van flap, die zijn ongelijk maar omdat ik ze al had ingeknipt kon ik ze niet meer herdoen. Beter  eerst eens keren en kijken in ’t vervolg. En ook de velcro had ik beter iets hoger gezet gezien hij niet gebruikt zal worden om een laptop in te steken, een map is iets dikker.

Maar Nele hiepte toch luid zodus ik dénk dat ze tevreden is. -SMILE-

En nu naaien we nog even vollenbak door,… ik heb nog wat spannende uren voor de boeg tot morgenavond half 5,… Mocht u toevallig niets te doen hebben en een daad van menslievendheid willen stellen: zet uw duimen dan omhoog voor mij, ik dank u zeer.