Moet er nog stof zijn?

Ik vroeg mij af wat u met uw stofresten doet? Knipt u ze bij en plooit u ze properkes op of doet u zoals ik en doet u van proppemans in een groot recipiënt? Gisteren vroeg mijn nicht of ik toevallig geen stofresten in overschot had. “HA!” sprak ik, ge vraagt het aan de juiste, wel drie bakken vol!

En zo dook ik eens in die bakken,… nostalgie kwam boven en veel rommel en stukken die nergens meer voor konden dienen. Ongeveer den helft van de bak heb ik al proper in een doos gekregen en nicht Nele zal zich kunnen uitleven op mijn stofresten.
En ik beloof plechtig om het in ’t vervolg van in ’t begin proper te houden én om mijn idee van een vlaggenlijn met elk stukje stof dat ik gebruik in leven te roepen.
Maar eerst hebben we nog menig bak stofrest te gaan want zo spraken de kinderen: “goh mama, wat maak jij een troep zeg!” ,… Ik ga terug graven, de groeten.

Edit: Ik had ook het idee om stofresten te schenken aan zonnedekens die dekens maken voor kinderen die lijden aan een chronische of ernstige ziekte. Net zoals Poekie vind ik dat een schitterend initiatief. Zo’n deken quilten kan ik niet maar stofresten schenken wel. Mocht u ook niet weten wat gedaan met de uwe, ze hebben ze daar graag. Vanaf minimum 10 op 10 cm zijn de lapjes voor hen bruikbaar.

Rommeldebommel

De teloorgang van de pauw

Mijne inwendige kalender heeft een afwijking van een dag. Zo kwam het dat ik na een nachtdienst van 10 uur  na amper  3 uur slaap weer opstond omdat ik persé een verjaardagscadeau wou klaar hebben om den dag nadien op den B-post te steken zodat het de dag van verjaren -donderdag, gedichtendag vandaag dus- terplekke zou zijn.  ASEM. Maar zoals ge dus al kunt vermoeden is den dag van verjaren pas morgen. Morgen, morgen da’k het morgen zal doen. De verloren slaap kan ik nu niet meer in halen en de ‘begunstigde’ heeft daarnet naar ’t schijnt met veel gekir haar cadeautjes uitgepakt.

En dan nu: wat hebben we gemaakt? Thema was pauw want Nele is zot van pauwbeesten die buiten hun prachtige staart ook gewoon genadeloos in uw kuiten pikken maar kom, de liefde is groot zodus had de vinger snel geklikt toen ik bij Noeks volgende pauwenpluimstof zag verschijnen.

Op pinterest liep ik tegen volgende tutorial en ik besloot dat te proberen. Probeersel mislukt want bij het opdrogen begon de stof allemaal broebels te trekken. Maar niks verkwisten, we staken dat gewoon in de doos. Goed voor gezamelijke kaarsbrandingen als de duimen op zijn of het laten afweten of beschikbaar zijn voor iemand anders. En ook in gang te steken onder het zingen van een verjaardagslied -lees met zangstem met veel grain-  “Oooh wat zijn we blij, oooh wat zijn we blij, niet voor de jarige maar voor de snoeperij!”

Wat zat er nog in de doos? Een ritstas in dezelfde stof. Compleet de mist in gegaan wegens,… het vergeten van mijn tussenvoering. Hoe kunt ge dat nu vergeten? Ik vraag het mij ook af. Maar ze zat in elkaar en ja sé,… Ik ben nog opnieuw begonnen maar begon in slaap te vallen achter mijn machien en zodus heb ik de kreukelige versie maar opgestuurd. Bij een volgende zending steek ik het getussenvoerde ding er wel bij.

En dan was er ook nog een rokske voor de dochter in buoyancy van bij Vermiljoenshop. Het blauw van de stof is echter ander blauw dan op de site. Een goeie foto heb ik helaas niet maar als de bijna- jarige die voor mij eens zou willen trekken dan zet ik ze er alsnog bij. En mijn woorden zijn nog niet koud of daar is de foto al. 🙂

En daarnaast vertrok ook nog de doos met kleine vriendjes naar de Poekie-mama.

En nu rust, zou je denken. Helaas,… we hebben bijna een vier-jarige in huis en dat wil een kroon en slingers en een verjaardagsrok,  kleren voor de Barbie,… we weten weer wat doen.

Flavie het konijn voor het Poekie-project.

En alweer toverde ik een konijn uit mijn hoed. ’t Is te zeggen, ik heb haar gemaak, het patroon komt van hier. En zoals ze hier thuis wisten: ze lijkt een beetje op Nijntje die de muts van het konijn bij Hello Kitty gepikt heeft. Ze kijkt ook een beetje boos maar dat zou ik ook doen als ze een haaknaald in mijn achterste zouden prikken opdat ik rechtop zou blijven staan tijdens een fotoshoot. Maar schattig is ze wel. Véél schattiger dan onze huiskonijnen die na een kostelijke grap bij den dierenarts van hun ‘gerief’ werden ontdaan en nu nog vechten.

Florentijn voor Poekie

Ik moet eerlijk toegeven dat ik geen haakheld ben. Gisteren werd Florentijn geboren. ’t Is te zeggen, hij bestond al in meerdere stukken maar gisteren hing ik hem aan mekaar en gaf hem een naam: Florentijn het ietwat scheef konijn. Florentijn is mijn bijdrage aan het Poekie-project. en het zou tof zijn als er nog meer mensen mijn voorbeeld zouden volgen. De knuffels moeten niet persé gehaakt zijn, naaien mag ook of breien,… als ge maar iets doet, zou ik zo zeggen.

Drie en vier met veel plezier.

Ziehier! Tas drie en vier voor Van Katoen met veel plezier. Stofkleuren uit mijn jonge jaren. Ik dacht er een kinderjurk van te maken maar plots vond ik ze toch niet meer zo mooi. Het patroon van de tas tekende ik reeds vanbuiten. Het is echt geen werk. Duik in uw stoffenkast en begin eraan. De tas is klaar in no time. En nu ga ik mijn Poekieknuffel van armen, benen en oren voorzien.

 

Van katoen gegeven.

Ik gaf van katoen, zo op op de laatste dag van ’t jaar. Nee, ik gebruik geen andere jaartelling en ja u heeft nog 3 dagen voor de boeg maar ik begin morgennacht aan een reeks van 4 nachten en zodoende stoppen mijn niet werkende dagen dus vandaag. 😉

En dus kroop ik nog snel achter mijn stikmachine om een goede daad te verrichten. Alhier en aldaar werd opgeroepen om tassen te maken voor Van Katoen. Zodoende dook ik in mijn stoffenkast en viste er een stuk IKEA-stof uit 2007 op dat wegens zijn grote motief nog geen bestemming gekregen had.

Daaruit maakte ik zoals gevraagd dus 2 tassen voor Van Katoen. Mocht u de tas in handen krijgen, vergewis er u van dat ze gemaakt werde door één der meest klungelige naaisters ooit en dat ze gemaakt werd met een machien dat nog steeds kuren vertoont met andere woorden: de dansende naald did it again. Maar foert, ’t ging er mij gewoon om ’t gevoel te hebben toch een steentje bijgedragen te hebben.  En uw gerief zal er niet doorvallen, hoop ik tenminste. En het beleg is aan den brede kant maar dat lag aan de stof, niet aan mij. Maar nu ik het toch over de stof heb, ’t is niet de schoonste die ik uit mijn kast opgegraven heb, ik weet het. En ’t motief komt ook niet uit, dat zijn dingen waar ik mij allemaal niet mee bezig hou. Mor kom, nog een gelukkig nieuwjaar, nu ik toch bezig ben.

Poekie!

Mocht u in het kader van het kerstgebeuren uw goed hart willen laten zien,…  U kunt helpen! Breien, haken of maken van stof,… Voor ieder ziek kind een troostknuffel,… dat is toch mooi nietwaar? Ik doe mee, en u?

Wat meer info:

Het Poekie-project

101 handgemaakte knuffels voor de kindjes van de kinderkankerafdeling in het UZ Gent! Is dat geen mooi doel?

Ons zoontje Robbe (11 jaar) heeft lymfenklierkanker en daarom zijn we regelmatig in het UZ Gent. Als creatieve mama haakte ik een robot, een muisje en een kat voor een paar kindjes van de afdeling. Maar natuurlijk verdienen al de kinderen daar een mooie knuffel! Op jaarbasis verblijven er een 100-tal kinderen (van 0 tot 18 jaar) op de afdeling… Dus heb ik jouw hulp nodig! 🙂

De knuffels worden tijdens de zomervakantie in het UZ Gent aan de kinderen gegeven. Heb jij ook zin om een knuffel te haken, breien of van stof te maken? Neem dan contact op :

poekie@telenet.be

Wil je dit mooie project graag sponsoren? Mail dan ook even naar Poekie! 🙂 Je naam en/of logo worden dan natuurlijk op het blog geplaatst! De centjes gebruiken we voor ’n mooie verpakking, leuk label of kaartje,…

Sponsor-centjes voor Poekie
vanuit België: BE66 4040 0426 7143
vanuit Nederland : iban : BE66 404 0426 7143
bic : KRED BE BB
(met vermelding ‘Poekie-project’)

Alvast bedankt!