Pauwentijd

Eind januari is ’t pauwentijd want dan is vriendin Nele aka het breiwonder Morgan Magic jarig. En Nele die is zot van pauwen. Na de pauwentas en de breipatronenmap in pauwenstof van vorig jaar was ik een klein beetje inspiratieloos. En toen zag ik op Pinterest een idee voor een kussenhoes en een kussenhoes werd het. Wel eentje met uitgestelde aflevering,…

De pauw tekende ik zelf. Hihi,… want tekenen is niet meteen één van mijn specialiteiten. Enfin ja,.. het is zoals het is. Ik ben niet echt helemaal volledig tevreden.
Voor de dochter maakte ik nog wat poppenkleren uit het boek van Tante Hilde.
En toen ging de grote doos in bruin pakpapier richting bestemmeling. Een dikke maand overtijd,… En dan kan ik nu al mijn hoofd gaan breken over wat ik tegen volgend jaar weer ga uitvinden. Alle tips zijn welkom. Happy late birthday Nele!

 

Onlangs bijgewerkt9

Geel en alle kleuren van de wereld.

Zaterdag gaat de dochter naar het verjaardagsfeest van haar vriendinnen. Toevallig ving ik pas vorige week op dat ge tegenwoordig niet meer aan kleine cadeautjes doet maar aan cadeaubonnen,… dus vroeg ik in een poging meegaand en hip te zijn aan de mama van welke winkel ze graag een cadeaubon zouden willen. Maar gelukkig bestaan er nog mensen die denken zoals ikzelf en had ze ’t toch ook meer voor een echt cadeautje. Het hANdgemaakte cadeau van vorige jaar werd zelfs nog steeds gebruikt en dat doet mij effenaf veel plezier.

Ze hadden nog een tas nodig om hun balletpakje in te steken. Dus polste ik naar hun lievelingskleuren zijnde geel en alle kleuren van de wereld en dook in de stoffenkast. Gezien ik de hele krokusvakantie werk en aldus slechts een weekend en een dag had om alles klaar te krijgen, besloot ik het bij simpele trekkoordzakjes te houden. Ik gebruikte deze keer het patroon uit Zo geknipt en was zo verstandig om eerst op errata te googlen,

En voila, de tassen zijn klaar. Kleuren combineren is duidelijk niet mijn sterkste punt, het borduursel is redelijk mislukt en de ritsen staan in tegenovergestelde richtingen maar ja,… we hebben een cadeau, zullen we maar zeggen.

En kijk, de maakster van het berenpatroon vond de mijne tof. Tof, dat ze hem tof vond! 😉

Onlangs bijgewerkt7

Een kind zonder naam in de rapte.

Morgen 5 jaar geleden wist ik gelukkig wel hoe ik mijn kind wou noemen. Maar dit kind mag de jarige zelf een naam geven. In de rapte gemaakt, ik denk altijd dat ik te weinig cadeautjes ga hebben. Eigenlijk had ik helemaal geen tijd om zelf iets te maken,… Maar toen vloog die lap stof die ik ooit eens verkeerd had gewassen door mijn gedachten. Huidskleur voor een pop, stofresten heb ik meer dan genoeg,… en dus begon ik aan de pop en ik dacht, we doen het all the way dus ik maak er één met echt haar!  En toen kreeg ik het goede nieuws dat ik eigenlijk op donderdag al aan het werk moest ipv de vrijdag die ik in gedachten had. En toen hé, toen dacht ik: verdoemme, had ik toch maar één met “vast haar” genomen want dat echt haar hé, dat is voor specialisten,… twee dikke ‘tressen’ dat lukte mij nog net en mits een bevallige schikking ziet ge niet eens dat haar haar wat dunnetjes is bovenaan. En toen stond ik vroeg op en maakte ik nog een kroon en een vestje,… ook voor specialisten met veel tijd want dat ding binnenstebuiten draaien met een pincet,… pfwieuw, dat was niet gemakkelijk! En dat mini striklint strijken in die dikkere stof die ik koos ook niet dus haakte ik snel twee lintjes, dat gaat ook. En een bloemetje maakte het vestje af. Zo. Klaar. Héhé! Of zou ze nog een rok nodig hebben? Dus maakte ik gisteren na amper 3 uur slaap na een lange werknacht wegens een kapotte frigo die vervangen moest worden nog heel snel een rok. Bij het laatste stiksel voor het zoompje brak mijn naald die ik er beter had uitgenomen ipv erover te stikken. De naald floepste naar het inwendige van de machine en dus vees ik de naaldplaat eraf om het stuk speld er met een magneet die ik vastklemde met een pincet uit te vissen. En toen hé,… toen floepste de magneet ineens helemaal onderin het spoelhuis en bleef daar plakken. En ge kunt daar zelfs met dunne vingers dus niet aan hé. Dus werd er een breipriem verbogen en 3 kwartier gevist. De kopspeld kwam er zelfs eerde uit dan de magneet,… en toen kon de zoom eindelijk verder gestikt worden om daarna tot de conclusie te komen dat ik de rok eigenlijk niet zo mooi vond. Precies een deux piece’ke in combinatie met het vestje. Maar foert! Het zal wel goed zijn!
En toen nam ik foto’s,… ook  in de rapte.

De handleiding voor de pop en de kleren komt uit het boek van Tante Hilde. Maar dat had ge natuurlijk al gezien.

2013-02-05

Aaipetpoeshoes

Na een nacht werken werd ik vorige week om 11 uur gewekt door een man wiens vinger op de belknop leek gevroren. Ik rolde uit bed om de bestelling aan te nemen en sloeg nadien een blik op mijn GSM,… de baby was geboren. Joepie, tof, eindelijk! Bezoek was pas vanaf ’s avonds toegelaten stond er,… boehoe en ik moest nog twee nachten ‘op’ gelijk we dat zeggen en het ziekenhuis is niet echt achter den hoek gelegen.
“En geen naam en geen geslacht zal kenbaar worden gemaakt alvorens de baby te aanschouwen!” had mijn broer op voorhand al gezegd. Maar twee dagen wachten,… nee zenne. Dus werd ik een hele ambeTANTE en probeerde eerst toch via mijn broer en daarna via mijn schoonzus. Niks werd gelost,… slapen zat er niet meer in. Mijn zus dan maar,…Ik SMSte: 4 volkorenlasagne’s van comea casa als ge zegt wat het is. Ja,.. ’t was inorde. Ze zou het zeggen,… jihaa! En toen stuurde ze opeens: “ze bieden me hier 6 comea casa’s om te zwijgen’  Lap é! Dus ik terug: 4 comea casa en mijne goeie appelcake! Sms terug: “ok voor 4 comea casa’s en het gewicht van de baby in appelcake’ OK! OK, ik doe het! En toen kreeg ik ein-de-lijk (intussen al 4 uur later) naam en geslacht te lezen. Héhé,… wat een gedoe zeg.

Dus ja,… nu hing ik eraan vast hé. 4 lasagnes en het gewicht van de baby zijnde 3.940 in appelcake. Gisteren bakte ik twee cakes van 823 en 861 gram zodus dat zou betekenen zo’n 5 cakes in het totaal ruim geschat. Om mijn zus een indigestie te besparen hebben we afgesproken het bij 2 cakes te houden en voor de rest van mijn schuld zou ik een hoesje voor haar ipad maken.
Dus dook ik in mijn patronencollectie maar ik vond niet echt iets naar mijn goesting. En nog eentje kopen,… hoeveel patronen kan een mens hebben? Dus begon ik vanmorgen zelf te tekenen en stikte ook in mekaar. En dat past begod! Ik had zelf s aan de stofrichting gedacht maar werd wel weer gefopt door de onderstebovenpoezen aan de voorzijde,…
En het past precies, de case inclusief.

En het dekentje werd ondertussen al overhandigd en bleek toevallig ook nog assorti met het kaartje te zijn.
P1040181

aaipetpoeshoes

Kom baby kom, daarbuiten is het warm!

De afgelopen 2 jaar werd ik 2 keer tante en dat gaan we dit jaar ook nog eens doen. Maar nummertje drie zit liever nog lekker warm, tijd om die eventjes naar buiten te lokken? Kom baby, kom, hier wacht een hANdgehaakt dekentje op jou!
En omdat we het geslacht niet mogen kennen werd het een dekentje met grijze zones,…. paars dat geen roze is en een soortig turquoise dat geen blauw is. Ik heb niet zo’n talent dat kleuren weet te combineren maar ik denk dat deze er wel mee door kan.

Ik was trouwens niet van plan om een dekentje te maken, dat kwam weer door mijn hoofd geschoten als een maf plan en op zo’n 10 dagen haakte ik het bij mekaar, bang om te laat te komen. In de golven zit een fout, die moet ik volgende keer anders doen maar al bij al valt het nog niet echt op. Die golfstukken stukken heb ik trouwens wel een keer of 100 opnieuw gedaan en ik telde in die tijd ook wel een miljoen keer tot 100,… mensen die me bezig zagen vonden dat ik veel geduld had en poogden voorzichtig dat ze in de Hema ook zulke dekentjes verkopen. Jaja natuurlijk,… maar die zijn niet hANdgehaakt en bijgevolg ook niet origineel. De werkwijze voor dit leuke deken haalde ik bij creJJtion.

Maar kijk, het is gelukt,… op tijd en wel. Snel maakte ik er nog een cadeauzak bij. Twee rechthoeken uit baalkatoen die ik aan mekaar lockte en bovenaan een omslag maakte voor een trekkoord die ik haakte in de kleuren van het dekentje. De koord is helaas wat te dik waardoor het trekken stroef loopt dus die doe ik tijdens het wachten op de baby nog wel eens opnieuw met een dunnere haaknaald en wat minder garen. En vooraan stempelde ik er met textielinkt heel klunzing ‘hoera baby’ op al was het misschien een beter idee om ‘kom, baby kom’ te stempelen.

2013-01-15

2013-01-16

En toen zat ik werkeloos te wachten,… en te wachten,…. en had ik niets om handen.
En toen ik de volgende dag in de veritas de nieuwe collectie lentekatoen in de etalage zag ging het mis,…

P1040086

Daar zal alweer een deken geboren worden,…

Shopper

Vorige week schoven hier twee toffe cadeaubonnen door de brievenbus. ‘Groten dank’ lieve nicht, stof en wol dat komt hier altijd van pas. Zodus ik wou haar bedanken,…
Bij de lading zakdoekpakkenzakjes van eind vorig jaar, viel haar oog op een exemplaar in een stof waarin ik haar ooit eens een klein zakje gevuld met washitape maakte. Ik hield dat opzij maar ik wou nog iets. Dus nam ik het Zo geknipt-boek.

Voor mij mag men dat boek nomineren als het meest bruikbare naaiboek van het afgelopen jaar. Van alle naaiboeken die ik vorig jaar insloeg is dat infeite het enige dat ik echt gebruik. Als ik op zoek ben naar een cadeautje dan is daar altijd iets in te vinden.

Van de bloemenstof had ik nog een ministuk liggen. Mits wat gepuzzel en gecombineer van stoffen kwam daar uiteindelijk het opvouwbare boodschappentasje uit.  Dus hees ik mij daarnet in koerspak, bond het pakje met de snelbinder op de buis van de fiets en fietste richting brievenbus van de nicht om aldaar met al mijn kracht het pak door de brievenbussleuf te stoempen.

2013-01-08

Het jaar is goed begonnen want ik overwon reeds de vloek van de granny square,… geen idee waarom maar zo’n vierkant haken dat lukte mij niet. Op Pinterest vond ik een leuke uilensquare en na uren haken, terug aftrekken, vloeken en opnieuw proberen is het me gelukt. Ruk aan die wolresten catania,… een uilensquare-deken komt eraan. Geen idee over hoeveel jaren dit project lopende zal zijn. 🙂

P1030917

De laatste lichting

Nog snel de laatste afgewerkte maaksels van dit jaar.
 
Na opzegging van dé  brief zal ik mijn kinderen een cadeautje overhandigen. Ik kocht in de Club 2 Poëzie-albums met paardenhoofden op de voorzijde en voorzag deze van een hANdgemaakte cover. Inspired by Zo geknipt van Sanne en Riet maar met aangepast patroon voor een schrift met harde kaft.
De poppetjesstof lag reeds lang in de kast en is bijzonder leuk voor dit project
 
In de rapte haakte ik dan nog deze beer. Ik schreef in één van de vorige posts al dat ik een zak met wol kreeg om knuffels voor Poekie te maken. Als bedanking maakte ik een beertje. Maar nu bleek de dame in kwestie de wol zelf cadeau te hebben gekregen en de gulle gever vond het beertje zo mooi dat ze er ook eentje wou maar dan liefst groter. Hum,… dat was wel niet de bedoeling maar ja,… nee durf ik niet te zeggen dus haakte ik deze beer naar een gratis patroon van Little Abbee Patterns.com. Mijn geweten is weer zuiver en mijn plichten vervuld. 
 
Voor de geldcadeautjes vond ik inspiratie op Pinterest. Teken een varken op vilt. Knip dat twee keer. Voorzie een sleuf zoals in een spaarpot, stik alles aan mekaar en je hebt eens iets anders dan een enveloppe om je petekind te belonen voor de schone nieuwjaarsbrief.
 
Als goed voornemen naar volgend jaar toe zal ik blijven maken en blijven bloggen, ook al leest hier geen kat of trekken de dingen die ik maak op niks. Ik zal blijven zagen spannen als iets niet lukt of klopt. 13 is niet mijn favoriete getal maar het afgelopen jaar heeft bewezen dat zelfs al is het even, het niet altijd even goed is als het zou moeten. Emotioneel zat ik het afgelopen jaar op een rollercoaster waarvan slechts een handvol mensen weet van heeft dus mijn gezaag, neem ge er als het u lukt maar bij. Gelukkig nieuwjaar. Voor iedereen. x
 
P1030885 P1030877 2012-12-31

De moustache

Voor het kerstfeest bij mijn familie trekken wij sinds enkele jaren een naam. Ik trok mijn vader en kreeg zoals verwacht een lijstje met veel fotografie benodigdheden. Een zonnekap, een lensdoekje én accecoires te gebruiken bij fotoshoots, …
Vol enthousiasme dook ik de kringwinkel binnen maar afgezien van 2 scheve en vooral mottige hoedjes vond ik er niet veel. Dus besloot ik zelf aan ’t werk te gaan en haakte deze moustache op een stokje.

Ze is nogal groot uitgevallen en snormatig niet helemaal in balans maar ach, … we hebben er toch goed mee gelachen.

Natuurlijk volgde een fotosessie maar helaas geef ik de bloglezers enkel een blik op de hANdgehaakte moustache. Het patroon haalde ik op ravelry.

Afbeelding

De maakmachine

Mensen vragen mij vaak waar ik de tijd haal en dan zeg ik: ik doe dat allemaal tussendoor. Ik heb de drang om continu bezig te zijn. Eén minuut niet bezig zijn is tijdverlies. Zodus, dan maakt een mens al eens wat hé.

De volgende creatie die afgewerkt werd is een beer voor iemand die me een ganse zak wol schonk om knuffels mee te haken voor het Poekie-project. Een winterbeer die warmte brengt. Schoon toch, in deze tijd van ’t jaar?

Onlangs bijgewerkt1

En dan had ik ook nog een ideetje om mijn nieuwjaarswensen onder een kraslot te verbergen. En nu zou ik hier een tutorial kunnen plaatsen en doen dat ik dat helemaal zelf heb uitgevonden maar niets is minder waar want de werkwijze vond ik gewoon alhier. Het was spannend om te zien of het zou lukken maar dat werkt perfect. Op naar ’t volgende project.

2012-12-21

Kleine cadeautjes

Het is hier druk, zo tussen kerst en nieuw. Lijsten en cadeautjes vliegen me om de oren om dan nog maar te zwijgen over wat we gaan eten,… Dit jaar hou ik het heel simpel want ik werk -’s nachts- tot de 24ste ’s ochtends. Op zulke dagen heb ik niet veel zin meer om nog uitgebreid achter de potten te gaan staan. En tegen dat de pakjes open zijn en het nieuwe jaar van zich laat horen is het alweer werken geblazen.

Maar tijd dus en kleine cadeautjes,… Hele snelle kleine cadeautjes zelfs. Ik maakte er hier al eerder eentje maar had toen nog niet door dat ge dat zijstiksel langs binnen moet draaien, zie ik nu. 🙂 Papieren zakdoekpakjeszakjes werden het dus, uit een greep van stoffen uit mijn stoffenmand. De collega’s gaan mogen kiezen. Om ze mooi te presenteren maakte ik een mandje krokantje  uit Zo geknipt, waar ge toch wel wat de tijd voor moet nemen om dat netjes te doen. En ik had niet veel tijd en toen las ik over de vilten versie en maakte er zo nog 3. Met opgenaaide knoopjes want drukknopen kreeg ik daar niet door. En mijn voorraadje drukknopen alhier bevatte enkel de witte versie waardoor dat natuurlijk niet bijpassend is. Maar ’t is het gebaar hé. De stoffen versie is overigens wel steviger dan de vilten, die sneller uitzakt.

En dan nog snel zo’n pakjes in een mooi doosje voor de juffen,… en die zijn ook alweer voorzien. Héhé,… dat hebben we ook alweer mooi geflikt.

En mijn paddenstoelen staan op hun kop zie ik nu net,… ongelofelijk wat ik allemaal uitsteek,… ASEM

2012-12-20