De maakmachine

Mensen vragen mij vaak waar ik de tijd haal en dan zeg ik: ik doe dat allemaal tussendoor. Ik heb de drang om continu bezig te zijn. Eén minuut niet bezig zijn is tijdverlies. Zodus, dan maakt een mens al eens wat hé.

De volgende creatie die afgewerkt werd is een beer voor iemand die me een ganse zak wol schonk om knuffels mee te haken voor het Poekie-project. Een winterbeer die warmte brengt. Schoon toch, in deze tijd van ’t jaar?

Onlangs bijgewerkt1

En dan had ik ook nog een ideetje om mijn nieuwjaarswensen onder een kraslot te verbergen. En nu zou ik hier een tutorial kunnen plaatsen en doen dat ik dat helemaal zelf heb uitgevonden maar niets is minder waar want de werkwijze vond ik gewoon alhier. Het was spannend om te zien of het zou lukken maar dat werkt perfect. Op naar ’t volgende project.

2012-12-21

Heer Beer

Dit is Heer Beer. Ik maakte hem voor iemand met veel moed. Zij die hem zagen ‘worden’ vonden hem op de beer van Mister Bean lijken. Maar ik zweer u,… den eerste die zijn hoofd er durft afknippen die doe ik iets. 😉

Ik maakte Heer Beer naar een patroon van Airaili handmade 

De teloorgang van de pauw

Mijne inwendige kalender heeft een afwijking van een dag. Zo kwam het dat ik na een nachtdienst van 10 uur  na amper  3 uur slaap weer opstond omdat ik persé een verjaardagscadeau wou klaar hebben om den dag nadien op den B-post te steken zodat het de dag van verjaren -donderdag, gedichtendag vandaag dus- terplekke zou zijn.  ASEM. Maar zoals ge dus al kunt vermoeden is den dag van verjaren pas morgen. Morgen, morgen da’k het morgen zal doen. De verloren slaap kan ik nu niet meer in halen en de ‘begunstigde’ heeft daarnet naar ’t schijnt met veel gekir haar cadeautjes uitgepakt.

En dan nu: wat hebben we gemaakt? Thema was pauw want Nele is zot van pauwbeesten die buiten hun prachtige staart ook gewoon genadeloos in uw kuiten pikken maar kom, de liefde is groot zodus had de vinger snel geklikt toen ik bij Noeks volgende pauwenpluimstof zag verschijnen.

Op pinterest liep ik tegen volgende tutorial en ik besloot dat te proberen. Probeersel mislukt want bij het opdrogen begon de stof allemaal broebels te trekken. Maar niks verkwisten, we staken dat gewoon in de doos. Goed voor gezamelijke kaarsbrandingen als de duimen op zijn of het laten afweten of beschikbaar zijn voor iemand anders. En ook in gang te steken onder het zingen van een verjaardagslied -lees met zangstem met veel grain-  “Oooh wat zijn we blij, oooh wat zijn we blij, niet voor de jarige maar voor de snoeperij!”

Wat zat er nog in de doos? Een ritstas in dezelfde stof. Compleet de mist in gegaan wegens,… het vergeten van mijn tussenvoering. Hoe kunt ge dat nu vergeten? Ik vraag het mij ook af. Maar ze zat in elkaar en ja sé,… Ik ben nog opnieuw begonnen maar begon in slaap te vallen achter mijn machien en zodus heb ik de kreukelige versie maar opgestuurd. Bij een volgende zending steek ik het getussenvoerde ding er wel bij.

En dan was er ook nog een rokske voor de dochter in buoyancy van bij Vermiljoenshop. Het blauw van de stof is echter ander blauw dan op de site. Een goeie foto heb ik helaas niet maar als de bijna- jarige die voor mij eens zou willen trekken dan zet ik ze er alsnog bij. En mijn woorden zijn nog niet koud of daar is de foto al. 🙂

En daarnaast vertrok ook nog de doos met kleine vriendjes naar de Poekie-mama.

En nu rust, zou je denken. Helaas,… we hebben bijna een vier-jarige in huis en dat wil een kroon en slingers en een verjaardagsrok,  kleren voor de Barbie,… we weten weer wat doen.

Flavie het konijn voor het Poekie-project.

En alweer toverde ik een konijn uit mijn hoed. ’t Is te zeggen, ik heb haar gemaak, het patroon komt van hier. En zoals ze hier thuis wisten: ze lijkt een beetje op Nijntje die de muts van het konijn bij Hello Kitty gepikt heeft. Ze kijkt ook een beetje boos maar dat zou ik ook doen als ze een haaknaald in mijn achterste zouden prikken opdat ik rechtop zou blijven staan tijdens een fotoshoot. Maar schattig is ze wel. Véél schattiger dan onze huiskonijnen die na een kostelijke grap bij den dierenarts van hun ‘gerief’ werden ontdaan en nu nog vechten.

Florentijn voor Poekie

Ik moet eerlijk toegeven dat ik geen haakheld ben. Gisteren werd Florentijn geboren. ’t Is te zeggen, hij bestond al in meerdere stukken maar gisteren hing ik hem aan mekaar en gaf hem een naam: Florentijn het ietwat scheef konijn. Florentijn is mijn bijdrage aan het Poekie-project. en het zou tof zijn als er nog meer mensen mijn voorbeeld zouden volgen. De knuffels moeten niet persé gehaakt zijn, naaien mag ook of breien,… als ge maar iets doet, zou ik zo zeggen.

Eén vogel maakt de lente niet.

Deze uitspraak moet in het achterhoofd van Tante Marleen gezeten hebben toen ze me vroeg of ik wou meewerken om wat vogeltjes te maken voor het vastenproject op school. Zodus: ik vloog er letterlijk en figuurlijk in en 130 vogelkes op 3 dagen tijd later, meen ik te mogen zeggen dat ik goed gewerkt heb. De vogeltjes vlogen letterlijk de schoolpoort uit, een succes. Het idee komt zoals ik al zei van Tante Marleen die het ook ergens gezien had, maar ik geef u gaarne de werkwijze mee om zelf een paasboom vol vrolijke vogeltjes te maken. Héél plezant om uw stofresten weg te werken trouwens. En zoals ge op de collage kunt zien maakte ik er ook nog 3 piramidevogelhuisjes met een bijpassend vogeltje in de kleur van de voering bij. De piramidezakjes maakte ik precies een jaar geleden al eens -men notere: nog voor ze een hype werden- maar werkte de rits deze keer op properdere wijze af zoals beschreven in de verbeterde versie van het patroon.