Vilten slofjes voor het éénbenig kind.

De baby’s zijn gelukkig en gezond op aarde toegekomen en ik ben nu dus druk bezig ze van zelfgemaakt leuks te voorzien. Sinds enkele maanden probeer ik iets slofjes-achtigs in elkaar te steken, ideaal voor de koude wintervoet van het pasgeboren kind. Helaas, als het om voetbedekkers gaat loopt het bij mij altijd mis. Er was een tijd dat ik sokken breide. Sokken voor éénbenige kinderen. Twee dezelfde sokken maken is mij tot op heden nog maar één keertje gelukt.

Nu blijkt dat mij hetzelfde overkomt bij slofjes. Eén exemplaar lukt redelijk en het andere gaat de mist in. Alle kinderen die ongelukkig genoeg met één been door het leven gaan kunnen dus bij mij terecht. Ik zal ze met veel liefde voorzien van 1 tamelijk gelukte kous of slofje.

 Het maken is een gefoefel en de vilt scheurt onder mijn machine van het stiksel af. Ik denk ook niet dat het aan te raden is om ze aan te doen bij een baby, binnenin is de naad niet weggewerkt dus dat zit zeker niet lekker. (volgens mijn man voelen die dat niet wegens gekrolde tenen maar toch,… :-)) De festonsteek lukte mmij aardig maar mooi beginnen en mooi eindigen zal ik toch nog moeten leren. Mooi genoeg om op de kast te zetten dus maar niet meer.