F(v)IER

Lang werd er naar uitgekeken en eindelijk was het dan zover: de grote groeidag, eindelijk 4 jaar. “Zie je het verschil mama?” Ja, natuurlijk zie ik dat.

De verjaardagskledij en de versiering zag u al. De cadeautjes nog niet. Eerst maakte ik Een A-lijnrokje en een topje voor de Barbie met het elektrische haar, maar u mag het haar niet kwalijk nemen, we hebben er allemaal last van deze dagen. Alleen een goei laag Elnette kan het in toom houden. Patronen en werkwijze der Barbiekledij hier en hier.

Dan maakte ik ook nog een luier voor den aap. Helaas wordt het zwaar geblesseerde beest overal mee naartoe genomen en heb ik dus nog geen kans gekregen om die luier deftig te fotograferen. Met deze foto zult ge het moeten doen en ja,… na deze post ga ik beginnen opruimen want het is wat schandalig aan het worden met die stofhopen op de strijkplank. Patroon voor de luier: ergens op de internetsnelweg maar ik weet niet meer precies waar. Hier staat een gelijkaardige maar ik vond elders een tutorial met patroon. Edit: gevonden!

Afbeelding

En dan was er natuurlijk de kroon in ballonnenstof met een 4 in een flockkleur die er helemaal niet bij paste. Maar u begrijpt vast wel dat een roze toets noodzakelijk is in het leven van een vier-jarige would be prinses. De flockfolie haalde ik in de rapte bij de Banier en ik vind de kwaliteit minder dan de andere folies (Vermiljoen en Noeks) die ik al gebruikt hebt. Vraag mij niet waarom. Ik had den indruk dat hij dunner was en hij ziet er aan de voorzijde na het strijken niet ‘floerig’ uit maar gesmolten. Jammer genoeg heeft mijn ijzer geen temperatuurknop in graden (175° diende gebruikt volgens de bijgeleverde handleiding) maar de andere flock die ik al bezigde plakte pas goed vanaf 3 bollekes. Enfin ja, een beeteken mislukt dus maar geen kind die het zag. De vier werd uitgesneden met mijn zogezegd kapotte machien dat niet kapot is maar uiteindelijk gezien volgens de mevrouw bij Banier niet heel erg geschikt zou zijn voor flockfolie,… nochtans werd het verkocht als zeer goed werkend met flockfolie. Op de gebruiksaanwijzing die je bij hen krijgt voor flockfolie staat ook de uitleg voor het gebruik met de machine. Die hadden wij er natuurlijk niet bijgekregen waardoor we het helemaal foutief deden. De bovenzijde van de Folie moet naar onder geplaatst worden en de afbeelding in spiegelbeeld uitgesneden. Ook zéér belangrijk en niet gezegd tijdens het infomoment voor aankoop: ge moet altijd keihard gladstrijken met een bankkaart of klantenkaart. (niet die van de banier, dat zijn papieren) Enfin,  toen werkte het machien plots wel. En uw messen worden ook zeer snel bot van de flock, dat ook. Als ze dat nu allemaal vanin ’t begin gezegd hadden é,…binnenkort op kapaza,…

Maar om verder te gaan over de jarige,… naast een pot choco van 5 kilo en een pop van meer dan een meter hoog kreeg ze van Tante Caroline nog een gepimpte sweater in een prachtig rode kleur -met zoentjes op mama!- passend bij haar bottekes met een gehaakte applicatie op de borst en op de rug.  Heel mooi en heel fier is ze daarmee en het past bovendien ook nog mooi bij haar verjaardagsoutfit waar ze ook superblij mee was.

Jarige job

De voorbereidingen voor de verjaardag van onze 4-jarige zijn vollenbak aan de gang. Eerst tekende ik een heleboel rechthoeken van 8 op 2 op gekleurd papier. De man mocht de snijmachine bezigen waarna ik ze aan elkaar stikte. Mijn machine vond dat niet leuk en brak den draad tot twee keer toe. De korte stukken slinger heb ik dan maar gebruikt om voor de venster te hangen, dan hebben voorbijgangers er ook wat beziens aan en door de opstijgende warmte van de verwarming eronder draaien ze nog leuk rond ook. 😉 De inspiratie kwam voorbij op pinterest en kan u alhier vinden. De gouden truuk om een lange slinger te maken is traaaaagskes stikken,… Gelukkig heeft mijn machine een schildpadstand, die had ik beter van in den beginne ingedrukt. De slinger hing ik gelijk omhoog al is het nog een dag of 8 voor de feestelijkheden losbarsten. Ge kunt er nooit vroeg genoeg aan beginnen hé.

Dan begon ik aan een rokske dat normaal gezien op zo’n  25 minuten zou moeten afgeraken,… Inspiratie kwam ook via pinterest. Ik deed er zo’n halve dag over om het rokske te maken. Dat rimpelen is echt niks voor mij. Ik heb er serieus lang over gedaan eer dat ding ongeveer gelijkmatig rond de tailleband geraakte. Ik moet er wel bijzeggen dat ik er een ook nog een voering bij heb voorzien zoals in deze handleiding en om het dan nog moeilijker te maken heb ik de onderrand van de voering voorzien van een strookje tulle. Dat neemt dus allemaal wel extra tijd in beslag. En om het dan nog af te maken heb ik de zoom met biais gedaan. Na dat rimpelen viel dat laatste nog mee. 🙂 Maar het resultaat is leuk al heb ik het nog niet gepast,… ah nee ’t is een geheim. 🙂 Rokstof is Spring Street van Carolyn Gavin.

Bijpassend maakte ik een T-shirt met daarop een confettiman in flockfolie. Her en der zag ik al T-shirts met de leeftijd in confettiflock maar ik wist niet of die mensen dat nu zo leuk zouden vinden als ik dat zou nadoen en zodus maakte ik een eigen versie. Mijn vader tekende de man. Ik voorzag zijn lijf met confetti die ik met de perforator uit scraps flockfolie drukte. Ik vind hem wel tof geworden en alle kleuren om hem bij de rokjesstof te laten passen zaten in mijn scrappakketje dus dat was echt ideaal. Den T-shirt kocht ik gewoon bij Hema. Voor 5 euro kunt ge echt niet sukkelen.

Nu nog cadeautjes,…

Het lijkt wel kerstmis

Zo is dat. Het lijkt hier wel kerstmis, met al die cadeautjes die ten huize van gemaakt worden.  ’t Vreemde is dat er geen enkel kerstgeschenkje tussen zit. Voor de verjaardag van Arthur maakte ik de potloodrol die ik zoals eerder beschreven voorzag van een mislukte biais. Den toot is inmiddels recht getrokken maar de potloodrol doet heden dienst als haakpennenverzamelaar. Voor Arthur maakte ik in de rapte iets nieuws in ’t zelfde genre: een tekenmap. Nederlandstalige werkwijze vond ik op volgende blog.

Mijn machien deed wederom raar – of ik, dat kan ook- en ik vrees dat die binnenkort eens op bezoek mag bij ‘de jos’ die hem dan maar moet oplappen of doodverklaren,… We zullen zien. Het resultaat staat mij dus wederom niet aan maar foert, genoeg getaffel, ik ben al véél te laat dus het moet op de post. En toe wou de flock niet plakken!!!! Hebt ge dat al meegemaakt? Dat een mens zoveel miserie kan hebben,… naar de stomatoloog gaan om een tand te trekken, trekt diene er als surprise mijne wijsheidstand mee uit. Loopt ge twee weken met zéér van ’t kan niet meer, krijgt ge uwe mond niet wijder open dat de sleuf van de brievenbus en dan zijn de kinderen ook nog eens alternerend ziek. Dan moet ge daar bovenop ook nog eens zware medicatie nemen tegen roodneus waar ge compleet mottig van zijt en zelfs van kunt beginnen hallucineren -’t is misschien al van dat!-  en alsof dat dan nog niet genoeg was,… dan wilt uwe flock niet plakken!!!  Héhé maak dat mee. Nee, het was geen hallucinatie, mijne flock plakte echt niet maar dat deed hij na een strijkijzer op 3 bollekes gelukkig wel. Ge moet uw gebruiksaanwijzing beter lezen hé mens -dat was tegen mezelf, maar dat had ge toch door hé?-

Maar alle gekheid op een stokje. Ik hoop dat Arthur en zijn broer compleet naast de kwestie kijken en hardstikke blij zijn met mijn maaksel. Allé, ik ben daar zeker van eigenlijk. En voor de mama steekt er ook nog een piekeboe bij. Helaas, die staat niet op de foto.

En toen was juf lies jarig. Hoera! Ik was daarop voorzien! Ik maakte al menig piekeboe -alweer van Eloleo- en ik werkte in november reeds vooruit. Helaas, bij de piekeboe van juf Lies bleek mijne verdwijnstift niet te willen verdwijnen en zodus had ik gewacht om de hengsels te stikken. Na meer dan een maand waren de strepen dan uiteindelijk toch niet meer zichtbaar langs de buitenzijde en stikte ik gisteren als laatste stap nog vlug de hengsels aan de tas. En toen was ik klaar. Héhé, wat makkelijk als ge zo vooruit werkt! Toen wou ik hem draaien en bleek dat er precies iets was fout gelopen bij het opstikken van het zakje en dat was niet zomaar te herstellen in de rapte. Eééééééééééééééééék! Gij kieken! -tegen mijzelf é- Zodus moest ik snelsnel iets nieuws verzinnen. In juni maakte ik al een ritstas met paspel naar patroon en werkwijze van Oh Fransson. Dat ging vrij vlot dus deed ik een vluggertje en bekwam dit:

Ritstas

Met ietwat mislukte gestoffeerde knopen wegens te dikke stof. Idee ook gepikt van op deze blog waar ook een nederlandstalige uitleg voor soortgelijk tasje te vinden is.

En nu moet ik even bekomen. Of moeten er nog kerstcadeau’s zijn?

Viert vader

Viert vader was hier vandaag zeker aan de orde. Afgelopen vrijdag was hij jarig en vandaag vierden we vaderdag. Iets hANdgemaakts voor een man, het is niet simpel maar toevallig zag ik twee weken geleden dat  het zakje van zijn klein zakfototoestel het aan het begeven was. Ik zocht de afmetingen van zijn model op, op ’t internet en maakte een patroon volgens die afmetingen. Omdat het heelder dagen in zijne zak zit koos ik voor jeans als buitenstof en turquoise vliegskesstof als binnenkant. Daar maakte ik een schoon pakske van tesamen met twee kussenslopen. Aan de achterkant van de slopen gebruikte ik effen ecru stof en liet de kinderen er een tekening op maken met textielstift. Helaas, ik wou de foto ter plekke maken en moest vaststellen dat de batterij van het goei fototoestel nog thuis in de laders stak. ’t Zal voor een andere keer zijn. De rest kan ik wel tonen al zijn ze van bedenkelijke kwaliteit met dank aan De panasonic lumix DMC- FS11. Als ik u een tip mag geven: koop hem niet. Ik had hem gekocht nadat één van de kinderen de compacte canon van mijne man ongelukkig op de lens had laten vallen maar buiten de HD-filmkes ben ik er niet tevreden over. ’t Is maar dat ge ’t weet. Zo. Dat waren de werkzaamheden van deze week. Alweer niets afgewerkt van dit lijstje dus,…

De reversibele tas

Een verjaardagstas voor Catherine, dat was het doel. Afgelopen zondag was het B-day dus moest er woensdag dringend in actie geschoten worden om nog op tijd iets klaar te krijgen. Ik werkte mij door het lijstje favoriete tassenpatronen en kwam op de site van Theverypurpleperson. Het patroonprobleem was bij deze al opgelost. Maar dan volgde de stofkeuze,… al mijn eerdere onopvallende pogingen om een favoriete kleur te weten te komen werden vakkundig over het hoofd gezien zodus ging ik af op de mening van partner in crime Nele. “Oudroos of wijnrood” sprak ze. Ik dook in de stoffenkast maar vond zo niks,… grabbel grabbel,… en toen had ik plots iets wijnroodachtigs en kleurige kriekskes op een zwarte achtergrond. Ik vond het wel mooi. Nele ook. Op hoop van zegen,… de tas was klaar in een wip en een flik, werd in een te kleine maar brievenbusdoorgangbare -dus er hoefde niet naar den B-post te lopen omdat ze toevallig niet thuis was- doos gepropt en werd daar zaterdag feestelijk en vol contentement uitgevist. Missie geslaagd! En nu is ’t aan mij om een jaar te verouderen.

Mobieltje

Vandaag was de meester jarig. Hoera voor de meester!  Via de directeur kregen we een mail van een andere moeder dat de meester geen bloemen mocht krijgen maar dat er zou samengelegd worden voor een chique cadeau,…  dat vond ik niet bijster origineel. Toen ik aan het begin van het schooljaar de kleren voor de logeerbeer maakte en deze ook voorzag van een eigen knuffeltje, wist de meester mij al te zeggen dat hij graag gehaakte diertjes ziet. Awel meester, ik heb dat onthouden en nu krijgt ge dus gehaakte diertjes. Eén diertje haken vond ik nogal raar dus ik wou er iets functioneel van maken. En toen zag ik in mijn boek vrolijke beesten haken van Rina Soffers een mobieltje met vlindertjes en bloemen. Zodus toog ik naar de wolwinkel, kocht kleurige haakkatoen en ik begon aan een vlinder. Dat was erg makkelijk al leek hij eens hij van vleugels voorzien was, eerder op een bij. Maar de meester staat ook op trouwen dus na den trouw zijn bloemetjes en bijtjes zéker van toepassing. Alleen de ogen brachten nog wat zorgen want de parels die ik kocht bleken toch wat te groot en de parels die ik nog liggen had bleken onvindbaar en na het vinden ook nog te groot. Zodus gebruikte ik van die beweegbare oogjes en ’t probleem was opgelost. Naast de mobiel krijgt hij  dan ook nog een prachtige -lees gefoefelde- bloem uit crépepapier. De stengel is een schroevendraaier dus een erg bruikbare bloem voor een meester. 

Drie

En toen werd de jongste al drie,… ik maakte -of beter bricoleerde want ze is naar mijn normen niet perfect genoeg- een kroon volgens dit patroon

Als we haar vragen wat ze graag zou willen hebben voor haar verjaardag zegt ze steevast: een pyjama . Ik snuisterde wat in mijn boekskes en vond in den ottobre wel wat pyjamapatronen maar allemaal in tricot. En zo van die mooie tricot is hier niet te vinden dus dat viel al af. Een gewone rechte broek met een rekker in, is snel gemaakt maar zo’n bovendeel met knoopkes,… ’t was te doen geweest maar ik ben toch overgegaan tot het maken van een verjaardagsjurk, de teaparty sundress van Oliver +s. ’t Is dat ik het birthdaypartypatroon niet in mijn bezit heb, anders had ik dat natuurlijk  kunnen kiezen. 🙂

Het patroon is op verschillende manieren af te werken. Ik heb voor den eerste keer de gemakkelijkste weg gekozen en alleen paspel voorzien aan het borststuk en dus niet in de prinsesnaden en omdat het stofje nogal dun uitviel heb ik het ook voorzien van voering. Daardoor werd de naad met paspel nogal dik en ging rechtop staan,… mocht ge u dus afvragen waarom ik onder mijne paspel nog afgestikt heb: da’s dus om diene naad binnenin op zijn plaats te houden.

En dan de zoom,… dat was ook nogal speciaal. Een reep stof die je er onderaan moest aanstikken en dan naar binnen omslaan en met de hand vastnaaien. Dat heeft waarschijnlijk een naam en ik ken hem ook maar ik kan er nu precies niet opkomen of is ’t aangestikte zoom? Mijn machine is in staat tot blindzomen maar ik kreeg dat op die smalle omslag niet gefixt en om dat nu helemaal met de hand te gaan doen,… pfff tja,…. Ik heb dat dus met ’t machien doorgestikt, ’t is nog niet eens zo lelijk. Verder kan ik u in al mijn perfectionisme nog wat beginnersfouten aanwijzen maar al bij al vind ik ze zeker geslaagd en steekt er zondag een verjaardagsjurk in ’t pakske. En dan maar hopen  dat ze mooi gevonden wordt én vooral dat ze past!

Met mijn excuses voor de mottige foto’s,… rapgeweest,…

Trots als een pauw

In de laatste ottobre kan je een prachtige pauwapplicatie terugvinden. Ik heb die eens goed bekeken en gezegd: oeioeioei, dat lukt mij nooit. Maar Nele is donderdag jarig en Nele is zot van pauwen en Nele is een ontzettend moedig mens dat ondanks vele lijfelijke tegenslagen toch iedere dag weer paraat staat. Waarom zou ik dan diene pauw niet kunnen maken? Niet op een T-shirt zoals in den ottobre maar op een tas, beter passend bij de volwassen leeftijd van Nele. 😉

En dus begon ik eraan en dat lukte. Jihaa, dat lukte! En op een dag was ik klaar. Applicatie, versiering, tas en al. Woehoe. En dus stuurde ik mijn tas naar de bijna-jarige Nele onder het mom: den Biepost is toch altijd te laat. Maar den Biepost heeft schrik van de mannen van Basta of zo want voor ene keer waren ze op tijd en dus te vroeg. En zo ontving Nele haar verjaardagscadeautje vandaag, waarna ik hem eindelijk kan posten want ik ben er toch een beteken fier op.

De tas is naar een patroon van Keyka Lou en de pauw komt uit de laatste ottobre. Het overtrekken van het patroon was wel een beetje gefoefel. Ik gebruikte een doordrukpatroonpapier maar helaas kwamen de lijnen niet echt zichtbaar op de stof terecht waardoor ik de staart zelf met de hand heb bijgetekend en hij minder uitbundig is dan die van ottobre. Maar dat mag. Iedere pauw heeft zijn eigen karakter. 😉 De koppluimen zijn versierd met opgenaaide rocailles. Een waar festijn voor de pauwenliefhebber dus. Nog een gelukkige verjaardag hé, Nele!

Voor de commiskes van oma

Vandaag is mijn oma jarig dus een prima gelegenheid om haar iets hANdgemaakts cadeau te doen. Het werd een boodschappentas waarmee ze waarschijnlijk wel zal opvallen in ’t stad. De stof komt van de kringwinkel alwaar ik vanzeleven een hele vuilniszak stoffen kocht voor 0.50 €. Veel zat er natuurlijk niet tussen maar voor diene prijs kan een mens absoluut niet sukkelen. Hopelijk kan oma nog lang en veel commiskes doen met hare zak.