De overgooi-jurk

“Mama, ik wil geen rokjes meer aandoen, ik wil nu alleen nog maar jurken” wist mijn oudste dochter mij te vertellen. Oooh jochei, juicht en zingt jubilatee, net nu haar kast vol rokken hangt. Allé ja, daar moest ik dus iets aan doen natuurlijk. Gelukkig was er het gratis patroon van Oliver + S van de popover sundress. Een stofke dat ik meebracht van ’t stoffenspektakel uit de kast, het patroon geplakt, patroon erop, knipperdeknip, naaierdenaai en klaar. En toen stonden we voor we ’t wisten samen met opa en zijne kodak ergens in een veld met een reflectiescherm te zwaaien.

De Oliver +S rok

Jaja, er werd ook nog gewerkt. Ik besloot me eens aan een Oliver + S patroon te wagen. Het werd de skirt van de swingset tunic. De swingset tunic zelve zal ik later nog wel eens maken, daarvoor is het nog niet warm genoeg buiten. Ik maakte de kleinste maat en het ging vlotjes. Een leuk buitenstofje van het stoffenspektakel en de binnenkant moest een voering. Ik had nog een stuk van de verjaardagskroon liggen dat er wel bijpaste. Achteraf bekeken is de voeringsstof een beetje aan de zware kant maar dat geeft de rok wat meer volume. De taillebandafwerking is niet precies zoals in de beschrijving gezien ik zeer slecht ben in het juist en op gelijke hoogte en afstand plaatsen van knoopsgaten. En de onderrand omzomen moest op een voorwaar sublieme wijze. Van die fijne omslagskes maken op afgeronde stukken, het was altijd weer een hels karwei. Nu heb ik de ultieme truuk toegepast en hoezee, het werkt ! Ik moest dus de naaimachine instellen op de grootste steekbreedte. Stikken op 1.5 cm van de onderrand. De stof omvouwen tot op het stiksel en daarna een stukje naar binnen. Strijken en klaar is uw perfecte smalle zoom. Of toch niet, ge moet er dan natuurlijk die grove steek nog uithalen maar dat ging vrij makkelijk. Daarna kon het rokske gestreken en gepast worden en bleek nog wat aan de grote kant. Maar foert, dat krimpt nog wel in de wasmachine of zo. Het rokje werd al zeer uitgebreid getest onder allerlei omstandigheden. Loopfietsen bleek moeilijk, omdat de rok achteraan altijd tussen haar wiel stak -ik hoop de vlekken er nog uit te krijgen- maar om te klimmen bleek het ideaal. ASEM O ja en het patroon dat kocht ik gewoon ALHIER.

Ro(c)k around the clock

Laat ons voor de verandering eens beginnen met een filmke. 🙂

Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw dus moet de voet op de naaimachinegaspedaal om wat rokskes bij elkaar te stikken. Hier is er alweer eentje. Hetzelfde model als het vorige omdat dat zo snel gemaakt is. Helaas, ik ben niet straf in uitleggen,… ik ben uitgegaan van een cirkelrokpatroon op wijze van mme Zsazsa.  De man laten berekenen hoeveel pandjes ik uit zo’n cirkel kon halen en daar dan een patroontje van gemaakt met aangetekende tailleband + extra cm voor den omslag waar later de elastiek inkomt. En dan is het gewoon die 12 panden aan elkaar stikken tot een ronde. De zoom onderaan stikken, de omslag bovenaan, de elastiek inrijgen en klaar is kees. Ik vermoed wel dat patroonmakers hun zwenkbrauwen eens zullen fronsen bij mijn werkwijze. Enfin, het vorige heeft ze al aangehad en het past en als het past is het goed peinzek.

De bollekesstoffen komen van bij Pauli. Wel de betere kwaliteit want die goedkopere bollekesstoffen zijn me veel te dun en ik had geen zin om er een voering in te stikken. De bloemekesstof is mijn favoriet, die ik ooit meebracht van mijn eerste stoffenspektakel in Leuven. Nu zijn er enkele reepkes af maar ‘k heb nog overschot om er iets anders mee te maken. 🙂

Aanvulling: ik kwam tijdens het blogsurfen vandaag ongeveer dezelfde werkwijze tegen bij Emma & Mona met handleiding. De vorm van mijn ‘trechters’ zoals ze het daar noemt was wel ietwat anders maar de werkwijze is dezelfde.

Het vuurtorenkleurige lentejasje

Begin van dit jaar trakteerde ik mezelf op een abonnement op den ottobre. Het januarinummer doorbladerend was ik meteen weg van het halflange, ribfluwelen, gevoerde lentejasje met stolpplooien voor en achter. Ik hoopte op het stoffenspektakel een mooie bedrukte (baby)rib te vinden maar dat was noppes. Een voeringsstof vond ik wel. Voor de buitenstof trok ik naar Pauli en vond daar een vuurtorenrode ribfluweel die bij het thuiskomen enorm vloekte bij het rood in mijn voeringsstof. Gelukkig hadden ze bij Pauli de blauwe versie nog liggen die wel mooi contrasteerde. Oef. Daarna heb ik wel een miljoen keren het patroon doorgelezen, raad gevraagd aan Prutsen én voor het eerst in mijn leven een testversie gemaakt enkel in buitenstof.

En dan het echte werk. Ik ben er toch even mee bezig geweest. Al bij al viel het wel mee behalve dan de automatische knoopsgatfunctie van mijn machine en allerlei kleine dingen in het patroon die ik niet goed snapte waardoor vermoedelijk mijn voering niet echt zoals het zou moeten in de jas steekt. Maar al bij al valt het visueel nog wel mee, ge kunt er in ieder geval niet naastkijken. Op de kraag maakte ik nog een bloemeke volgens deze methode. En dan volgen nu de foto’s van het model dat er niet echt zin in had. Van het ribfluweel heb ik al lang spijt, alles blijft erop plakken en wij hebben een harige kat. Jochei!

Stoffenspektakel

De organisatoren van het stoffenspektakel hebben goed hun best gedaan want telkens het circus in onze gebuurten neerstrijkt moet ik toch wel niet werken zeker,… Dus tuurde ik op de kalender en zag dat het deze week in Luik te doen was. Allen daarheen dus. Man, kinderen en rolkarreke in den auto en na een uurtje rijden waren we terplekke. Ikzelf en het rolkarreke werden uit de wagen gezet en man en kinderen togen naar het aquariummuseum van Luik. Dat hadden we fijn geregeld. Aangezien er in hetzelfde gebouw ook nog een babybeurs doorging was er natuurlijk volk, veel volk, koppenlopen. De moed zonk al snel in mijn schoenen. Ik had netjes op een papiertje neergeschreven wat ik precies zocht dus ging daarnaar op zoek. Naar bedrukt ribfluweel was het zoeken als naar een naald in een hooiberg,… twee soorten heb ik gezien maar de bedrukking was te fel naar mijn goesting. Uiteindelijk liep ik rond en rond en kocht hier en daar een meterke katoen van de vriendelijke Nederlanders die blij waren om eens iemand in het Nederlands te kunnen bedienen. Op een half uurtje was ik rond. Ge kunt natuurlijk blijven kopen en al uw geld erdoor jagen maar daar had ik precies niet veel zin in. Dus belde ik de man die net het museum had betreden met de vraag of dat daar groot was,… 🙂 Gelukkig trof hij een regeling en kwam mij ophalen waarna we met z’n allen het museum terug konden bezoeken. Moraal van het verhaal: stoffenspektakel is precies toch niks voor mij. teveel gedoe, te druk en stof op voorhand kopen als ik niet precies weet hoeveel ik nodig heb wat ik ermee ga maken lukt me ook niet zo goed.

En dan rest me nog een foto van de buit: 6 meter romantische bloemekesstof voor rokskes en kleedjes voor de meisjes. De rode wordt de binnenvoering van een jasje. En ritsen en biais komen altijd wel te pas.

Stoffenspektakel

En toen was het zondag en lag ik te bed na een derde nacht hard werken. Maar slapen, dat lukt niet echt goed als je weet dat er iets leuks aan de gang is,… Om 1 uur hees ik mijn belabberde lijf uit bed, haalde geld uit de muur, belde de chauffeur en trok naar de Brabanthal in companie van man en jongste dochter. Een echt spektakel was het, zoveel stoffen: jeeee-tje! En daar gingen we dan, op mijn man ’s tempo. Slenter, slenter langs de kraampjes, op z’n zondaags, op ’t gemak. Heel plezierig, met een zeurend kind dat mamaaaaaaaaaa, maaaaaaaaa-maaaaaaaa begon te brullen telkens ik even uit beeld verdween. Tot ik mijzelf niet meer kon bedwingen en ik ze buiten bonjourde. Laat mij hier maar rap efkes doen, doen jullie buiten maar een ommetje,… en daar ging ik als een hazenwind langs de kramen op zoek naar mijn buit. Op ’t gemak kijken en voelen en nog eens kijken is geheel tegen mijn principes. Kijken, pakken en hup naar het volgende doel. 11 meter stof, 5 ritsen en een patroonboek later gaf ik er de brui aan. De werknacht zat me nog in de benen. Tevreden, dat wel, al had ik gehoopt wat meer effen stoffen te vinden. Ik heb nu gerief voor minstens 2 rokjes, mogelijks een broek, mooie paarse fleece, … de twee onderste foto’s zijn van mijn favoriete stoffen uit de hoop.

 

Spektakel

Weinig toonbare dingen deze week of nog beter: geen toonbaren dingen. Ik heb gewoon wat zitten dingensen met dit en wat dingensen met dat,… veel tegelijk dus. Een drukke periode komt eraan en mijn hoofd zit vol projecten die ik vanzeleven niet af krijg op de in mijn hoofd ingestelde periode. Ten eerste hebben we de babyboom. Veel mensen raken zwanger en de baby’s zijn bijna klaar en zullen verrast worden met een hANdgemaakt cadeau. Probleem is wel dat ik niet weet of ik iets moet maken voor meisjesbaby’s of jongensbaby’s dus diegene die zich geroepen voelen mij dat al mede te delen zullen hun cadeauke rap hebben. 🙂

Verder wordt er ten huize van stof binnengehaald, veel stof want ze geraakt rapper op dan ik ze kan bestellen. Mijn tweede bestelling bij Vermiljoenshop lag vanochtend al op de deurmat. Daarnaast waagde ik me aan een bestelling bij Pink Chalc Fabrics. Ik maakte mijn keuze tussen de ‘sales,’ mooie stofjes aan mooie prijsjes. Rest enkel de verzendkosten uit Amerika en de mogelijke douanekosten die hopelijk niet te hoog gaan uitvallen. Tot op heden zijn ze nog niet aangekomen dus we leven in spannende afwachting. Eind deze maand is er dan ook nog eens het stoffenspektakel in de Brabanthallen. Geen idee wat ik me daarbij moet voorstellen maar we gaan er in ieder geval eens een kijkje nemen. Daarnet kreeg ik van mijn man een ‘envelopke’ cadeau dus ik kan me daar zeker al eens tegoed doen aan leuke stoffen. Het jammere is dat ik (nacht)werkende ben en er dus mijn slaap voor zal moeten laten,…

Qua projecten heb ik de stof binnen voor een kinderrokje en ben nog in afwachting van een rolzoomvoet die mogelijks nog een maand -!!!- op zich zal laten wachten. Kerstmis komt er ook aan en ik had het wilde plan opgevat om de vrouwelijke tak van mijn nabije omgeving te verblijden met een hANdgemaakte tas of zo. Ik vrees helaas dat dit project nooit vanzeleven tijdig klaar gaat geraken. Ook in de wachtrij ligt een soft structure babykapoentjesdrager in prachtige Amy Butlerstof. Hij is bijna helemaal af maar de twee draagriemen bleken niet helemaal gelijk en zoiets wou ik toch niet afleveren. Dringend tijd om dat inorde te brengen dus.

En dan had ik voor mijn allerliefste bloglezers eigenlijk ook nog iets in gedachten, zo tegen kersttijd dacht ik het te annonceren maar eigenlijk is het al bijna af,… Spannend hé? Ik kan misschien al verklappen dat het een tasje is en dat de stof circle circus heet en volledig in de modekleuren is. 😉 Curieus of ik er vanaf ga geraken.