De reversibele tas

Een verjaardagstas voor Catherine, dat was het doel. Afgelopen zondag was het B-day dus moest er woensdag dringend in actie geschoten worden om nog op tijd iets klaar te krijgen. Ik werkte mij door het lijstje favoriete tassenpatronen en kwam op de site van Theverypurpleperson. Het patroonprobleem was bij deze al opgelost. Maar dan volgde de stofkeuze,… al mijn eerdere onopvallende pogingen om een favoriete kleur te weten te komen werden vakkundig over het hoofd gezien zodus ging ik af op de mening van partner in crime Nele. “Oudroos of wijnrood” sprak ze. Ik dook in de stoffenkast maar vond zo niks,… grabbel grabbel,… en toen had ik plots iets wijnroodachtigs en kleurige kriekskes op een zwarte achtergrond. Ik vond het wel mooi. Nele ook. Op hoop van zegen,… de tas was klaar in een wip en een flik, werd in een te kleine maar brievenbusdoorgangbare -dus er hoefde niet naar den B-post te lopen omdat ze toevallig niet thuis was- doos gepropt en werd daar zaterdag feestelijk en vol contentement uitgevist. Missie geslaagd! En nu is ’t aan mij om een jaar te verouderen.

Trots als een pauw

In de laatste ottobre kan je een prachtige pauwapplicatie terugvinden. Ik heb die eens goed bekeken en gezegd: oeioeioei, dat lukt mij nooit. Maar Nele is donderdag jarig en Nele is zot van pauwen en Nele is een ontzettend moedig mens dat ondanks vele lijfelijke tegenslagen toch iedere dag weer paraat staat. Waarom zou ik dan diene pauw niet kunnen maken? Niet op een T-shirt zoals in den ottobre maar op een tas, beter passend bij de volwassen leeftijd van Nele. ūüėČ

En dus begon ik eraan en dat lukte. Jihaa, dat lukte! En op een dag was ik klaar. Applicatie, versiering, tas en al. Woehoe. En dus stuurde ik mijn tas naar de bijna-jarige Nele onder het mom: den Biepost is toch altijd te laat. Maar den Biepost heeft schrik van de mannen van Basta of zo want voor ene keer waren ze op tijd en dus te vroeg. En zo ontving Nele haar verjaardagscadeautje vandaag, waarna ik hem eindelijk kan posten want ik ben er toch een beteken fier op.

De tas is naar een patroon van Keyka Lou¬†en de pauw komt uit de laatste ottobre. Het overtrekken van het patroon was wel een beetje gefoefel. Ik gebruikte een doordrukpatroonpapier maar helaas kwamen de lijnen niet echt zichtbaar op de stof terecht waardoor ik de staart zelf met de hand heb bijgetekend en hij minder uitbundig is¬†dan die van ottobre. Maar dat mag. Iedere pauw heeft zijn eigen karakter. ūüėČ De koppluimen zijn versierd met opgenaaide rocailles. Een waar festijn voor de pauwenliefhebber dus. Nog een gelukkige verjaardag h√©, Nele!

Een werkzak

Vandaag begin ik op mijn nieuwe job en omdat ik op de eerste dag toch ’t √©√©n en ’t ander moet meenemen dacht ik: laat ik nekeer een werkzak maken. Ik struinde eerst door een reeks gratis patronen maar vond oftewel mijn goesting niet oftewel kreeg ik het patroon niet deftig gedrukt. Daarna kwam ik op de site van I think Sew en zag dat ik nog net op tijd was om te profiteren van een kerstkorting op dit combopatroon.

Ik wou dus de grote versie maken maar ik kreeg dat ding in puzzelformaat uit mijne printer. Dat had ik natuurlijk wel verwacht voor zo’n grote zak maar toch,… een beetje meer aanwijzingen hadden gemogen. Gelukkig was er Eloleo die vanonder hare palmboom op haar blogcong√©strand¬† mij een foto doorstuurde van een geplakt patroon. Puzzelen is altijd gemakkelijker als je de doos hebt om¬†eens te spieken¬†en zo kreeg ik alsnog het patroon in elkaar. Gisterenavond dook ik dan in mijn stoffenkast op zoek naar een geschikte stof en een bijpassende voering. Het bleek niet simpel maar op den duur vond ik toch iets bijpassends. Met diverse intervallen -ziek, hoestend kind dat de mama wou- geraakte de tas klaar. En jochei het was de moeite om er zo laat aan te werken want ik vind ze niet mooi. Het geplooide stuk is niet helemaal OK denk ik maar concentratie was ver zoek door de -zoals ik al zei-¬† diverse intervallen. En ik vind ze te breed, dat ook. Als ik ze aan mijn schouder hang moet ik goed opletten of ik heb heel den deurstijl mee. Nochtans had ik geen naadwaarde toegevoegd zoals beschreven omdat ik het patroon al zo groot vond.¬† Ik weet nog niet of ik ermee ga werken. Een eerste indruk is belangrijk en ik wil niet “die met haar grote sjakos” worden. ūüėČ Alhoewel,… ik ging naar de kapper om er voorbeeldig voor te komen en ze hebben mij een coupe aangemeten,… ge wilt het niet weten. Misschien kan ik beter nog snel een zak maken om over mijne kop te trekken.

Verder maakte ik ook nog een ritstasje om sleutelbossen enzoverder in weg te steken. Alleen kreeg ik het niet deftig gestreken, er bleven kreukels komen. Dat zal aan de tussenvoering liggen peins ik. Het patroon is van Oh Franson. Ik maakte het al eerder in een andere versie¬†maar ondervond bij deze versie alweer hetzelfde probleem. Volgens de handleiding had ik een rits van 7 ” nodig welke ik ook gebruikte, maar alweer had ik aan weerskanten van mijn tasje openingen aan de rits. Volgens mij bedoelen ze dus 7″ voor de bijgeknipte rits en dien ik dus in ’t vervolg langere exemplaren te gebruiken. Wie mij alhier een tip rond kan geven is welgekomen. ūüėČ Ik heb het opgelost door de kanten wat dichter toe te stikken waardoor mijn zakje bijgevolg wat kleiner werd dan vooropgesteld.

Secret Santa, het slot.

Secret Santa kwam vorige week ten huize van al zeer vroeg aanbellen, -ja 2 keer zoals in de film- we stonden net op ’t punt om naar school te vertrekken. Maar ja, zo’n schoon en vooral spannende¬†doos kunt ge toch niet ongeopend laten? Dus foert de school, de doos moest eerst open. En al snel werd duidelijk waarom de postbode zo vroeg was. Mijn Secret Santa was niemand minder dan Plukdedag, nou dat was vanmorgen zeker het geval. De doos stak bomvol,… Een romantisch schriftje en kaarskes¬†uit de Flow, kerstversiering die de kinderen direct aansloegen, een¬†leuk zakje, roerbakmie -zit in de kast staat niet op de foto-¬†een theezakjesportemonee, een zsazsakaart, een prachtig vilten zakje met hartvormig lekkers -gepikt¬†en opgegeten door de kinderen-¬†en een heel mooi stuk stof. Ge had het niet beter kunnen kiezen Plukdedag! Nogmaals dank je wel!

En dan was er mijn eigen Secret Santa¬†maaksel,… Ik koos voor een tas naar een patroon van That *¬†Darn * Cat. Het patroon heb ik al een poos in mijn patronenmap zitten dus ik weet niet of het nog verkrijgbaar is. De¬† tas is makkelijk te maken. Ik gebruikte een soort suede voor de buitenzijde wat de tas stijf maakte. Bij de eerste uitvoering van de tas scheurde de voering tijdens het keren. Tedoemme toch. Opnieuw begonnen ging alles goed. Tussen de naden op de voorzijde plaatste ik een stuk piping gemaakt uit de voeringstof voor wat contrast. Binnenin zit nog een zijzakje. De voering zat iets te ruim naar mijn goesting, dat los ik bij een volgende poging anders op. Bijpassend maakte ik dan ook nog de Keychain Clutch van Keyka Lou in de voeringsstof – van Pauli- van de tas. en dan waren er ook nog een vilten kerstboompje ge√Įnspireerd op de wenskaart van Elzazsa die ik in mijn eigen Secret Santa pakket vond en een knuffelbeertje voor ’t zoontje, zelf gekocht dus niet zelf gemaakt. ūüôā

En dan rest mij enkel nog een diepe buiging richting Tess die dit allemaal wist te organiseren. Dank u Tess voor deze vermoedelijk helse onderneming.

Half maantje

Ons Nele –¬†mijn nicht- ¬†was op zoek naar een sjakos om zelf te pimpen met brochkes en lintjes en zo. Dat had naainicht op een uur of 2 geflikt. Zodus Meinsj: uw sjakos is onderwege. Veel pimpplezier!

Model: de half moonbag van Keyka Lou en de stoffen wat scraps van in de stoffenkist.

De foto’s trekken alweer op niet veel en mijn voering komt aan de voorflap een beetje piepen. Ik dacht nochtans dat ik ze bedwongen had.

Moederdag

Moederdag is alweer achter de rug. Ik had al langer het idee opgevat om moeder te vieren met een hANdgemaakt item want¬†dat had ze nog niet eerder¬†gekregen. Straf is dat. Eigenlijk stond er al een hele poos en andere tas op mijn programma doch vooruitschuiverij en de daarop volgende tijdsnood staken wat stokken in de wielen. Gelukkig¬†was er dan Keyka Lou die op ’t laatste nippertje nog met een nieuw patroon kwam aanzetten dat er moederdagachtig elegant uitzag: de bracelettas.

Grote moeilijkheid bij dit patroon was het maken van een schoon rond en juist gepositioneerd gat in de stof. Ik had voor mijn exemplaar dan ook nog eens voor een zeer stijve stof gekozen met daimachtig aspect dus zeer moeilijk te strijken. Miserie, miserie maar kom, op den duur had ik twee gaten. En dan was het maar te hopen dat die later ook overeenkomstig zouden blijken tov mekaar.

De rest van de tas afwerken verliep op aloude Keyka Lou’se wijze. Het maken van de vormplooien, het opzetten van een buiten -en binnenzakske en het vormen van een buiten -en binnentas. De tas¬†heeft veel ronde¬†vormen met wat scheefstikkerij als gevolg. Geen idee of dat nu aan mij ligt of aan het machien. Laat het ons gemakkelijkheidshalve op ’t machien steken. ūüėČ En¬†dan moesten die twee aparte zakken nog¬†aan mekaar geraken. Dat ging op zich vrij goed alleen het strijkgedeelte was erg moeilijk wegens het materiaal van de buitenstof en mijn strijkijzer van 10 euro van bij¬†het kruidvat met minimaal stoomdebiet.

Maar dan komt het: de afwerking aan de braceletgaten Рvoering en buitenstof verbinden- diende met de hand genaaid te worden en ik had dit toen nog niet gelezen en dacht: foert jong, daar ga ik nu niet zoveel tijd in steken, ik doe dat met mijn machien. Ah ja, dat komt ervan. De binnenkant is dus niet zoals het zou moeten zijn. Het past niet, het trekt en strijken is geen oplossing want ge maakt meer vouwen dan er al waren. Een beeteken mislukt dus maar foert, dat is met liefde gemaakt dus ze moet daar maar over kijken é.

Ik heb ze dus toch maar afgegeven na er in de rapte nog de sierknoop opgezet te hebben (deze keer wel met de hand) maar¬†zonder er eerst foto’s van te trekken,… en toen ik ze dan achteraf nog rap wou trekken was de batterij van het toestel leeg. Gelukkig haalde mijn vader zijn halve fotostudio uit en voor ik het wist stond ik met een witte paraplu te zwaaien bovenop een stoel op zoek naar de perfecte belichting.

En toen kreeg ik daarnet de foto’s doorgestuurd, schoon uitgeknipt en tegen een witte achtergrond gezet. Ik denk dat ik hem in dienst neem om in ’t vervolg mijn creaties op de gevoelige plaat vast te leggen.

Buitenstof is dus: daimachtig van bij Pauli. De voering is tweedlee dum tomato die ik al een hele poos geleden kocht bij Vermiljoenshop. De sierknoop komt van bij Veritas. In het patroon¬†was als sluiting van het voorzakje een gewoon stuk velcro voorzien maar deze heb ik vervangen door een magneetknopje. Ik vind dat toch altijd wat netter qua afwerking. De tas en -zakdelen diende ik te voorzien van een sew in interfacing,… nu zie ik door de interfacing’s het bos niet meer en heb mij laten begeleiden bij mijn keuze in de veritas. Ze gaf mij iets mee dat lijkt op dampkapfilter maar dan zachter. Ik heb het alleen in de zakdelen gebruikt omdat ik de buitenstof al zo stijf vond maar peins niet dat het was wat Keyka origineel bedoelde. Het geeft de zakken nogal een opgevulde look en daar hou ik niet echt van. Supergoed gelukt is ze dus niet maar we moeten realist blijven en inzien dat dit een eerste stuk was van een niet zo makkelijk patroon. Ander en beter dus en dan met wat meer aandacht en geduld.

Jarig

En toen werd ze al twee jaar,… daar hoorde een hANdgemaakte kroon bij. Ik gebruikte hetzelfde ‘recept’ als Mie van Lilimie¬†en zette ze in de rapte in elkaar op een woensdagnamiddag in kinderlijk gezelschap. Ik maakte ze naar de tip van Mie een viertal centimeter langer. De punten mooi uitduwen lukte met mijn in de wolwinkel gekochte bamboe puntenuitduwding. (de verpakking ligt boven en ik ben te lui om snel even de trappen te bestijgen om de echte naam te bekijken) Enkel in de ‘dalen’ bleef het er wat trekkerig uitzien, niet genoeg ingeknipt vermoedelijk. En zag u het, zag u het!? Ik heb de 2 erop weten te appliceren, niet erg netjes maar ze staat erop. Hoera!

Als cadeautje maakte ik haar een eigen¬†exemplaar van de logeertas, omdat ze altijd met die van zus ging lopen. Buitenkant is rib van Pauli, binnenkant komt van bij Vermiljoenshop denk ik,… het staat nu in ieder geval niet meer in de winkel dus ik ben niet zeker. (jawel zoveel stoffen koop ik :-))¬†Het bovenste beleg aan de tas bevestigen werd weer een heuse nachtmerrie, uit pure miserie heb ik het de avond voor de verjaardag maar ‘snel’ met de hand gedaan. En de hartjes zijn dan uiteindelijk ook een applicatie geworden, we gaan het nog leren zowaar!

Verder is er hier ook twijfel omtrent een buitenkans,…¬†de betere naaimachine werd mij aangeboden aan een gereduceerd tarief. Ik ben zeer tevreden over de confidence voor het gewone naaiwerk. Voor het zwaardere naaiwerk zoals tassen heeft het toch zijn beperkingen.¬†Helaas, ik ben pas jarig in april,… een Singer¬†confidence iemand?!! ūüôā

 

Dan toch nog op zolder geraakt. ūüôā

De wasverzachtigkleurige tas

2 stikmachinen, ’t einde van ’t jaar, een werkreeks in het vizier,… en mens zou van minder wat rapper op de naaimachinegaspedaal trappen. Ik had besloten dat ik mijzelf nog voor ’t eind van ’t jaar een nieuw sjakos wou maken en jochei dat is me gelukt. Niet volledig op den overlock want ik kan geen bochten nemen met dat ding maar wel deels. Snel dat dat ding¬†stikt! Een waar genoegen om in huis te hebben. Omdat het zo goed vooruit ging lukte het me zelfs om er nog een portemonee/make-uptasding √©n een scheef GSM-zakske bij te maken. Als ’t voor mijzelf is kijk ik niet op een scheve rand meer of minder. Alles naar patroon van Keyka Lou. De tas is de city tote maar dan ietsjes anders. De knoop/elastieksluiting werd weggelaten en vervangen door een flapke met magneetsluiting. De¬† bedrukte stof komt van Pink Chalc Fabrics en stelde mij in afgewerkte staat wat teleur. Ik krijg een heus zeepsop/wasverzachtergevoel bij het aanschouwen van mijn tassenset. Fris trekken wij dus het nieuwe jaar in. Zij die werken¬†terwijl u loopt/hangt/zit/staat/,… te feesten groeten u! Alvast een heel gelukkig creatief nieuwjaar gewenst en tot volgend jaar!

Kukelekuuuu

Zo nog snel op ’t einde van ’t jaar vieren we de verjaardag van Caroline. Caroline heeft een vrij bijzondere gave want zij is vogelfluisteraar en ja, ze heeft eigenlijk ook iets met kippen. Toen ik een origineel zelfgemaakt cadeau probeerde te bedenken voor haar verjaardag viel het mij plots in dat ze bij Vermiljoen hanenstof verkopen. Ik bestelde snel een lap die natuurlijk snel in de bus stak. Bij Pauli vond ik een bijpassende stof in een materiaal met een wolachtig aspect. Het tasmodel dat ik in gedachten had is iets minder origineel en het lijkt er nu natuurlijk op dat ik alleen nog maar deze tassen maak,… maar ik had het zo in mijn hoofd dus het moest maar even. Bedoeling was om niet de hele tas in ‘haan’ te maken want dat zou iets te schreeuwerig zijn. Ik wou een strook ‘haan’ langs de buitenkant en de voering binnenin volledig ‘haan.’

Maar die strook,… ik dacht dus dat dat een makkie werd en dat ik die gewoon maar uit de stof diende te knippen en huppekee tussen mijn doormidden gesneden taslichaam te plakken. Helaas zijn hanen wispelturig qua print en was het dus een hersenbreker om daar een min of meer rechte lijn ‘haan’ tussenuit te halen. Een klus die mijn man met veel gemopper en gezeur op zich nam √©n tot een goed einde bracht waarvoor langs deze weg nog eens mijn oprechte dank.

De tas in elkaar zetten ging vlotjes en ik ben tevreden over het resultaat. De jarige was blij en hoera, de blauwe stof met het wollige aspect bleek dan ook nog eens haar favoriete kleur. Goede punten en een bank vooruit. Kukkelekuuuu, ik heb nog een klein stukske op overschot. Wat zouden we daar weer eens van bijeen kakelen?

Kort overzicht

Om te starten wat foto’s van mijn hANdgemaakte tassen. Naar een patroon van NOEKS¬†samen gekocht met het stofje van de eerste tas op de foto’s. Superdure designerstof. Jammer dat ik ze meteen voor mijn eerste tas gebruikt heb want die zat nog niet echt goed in elkaar.¬†De andere modellekes zijn met IKEA-stof gemaakt. Een heel leuk patroon, een hele leuke tas. Ik heb er twee in gebruik voor mezelf. Eentje was een cadeautje voor de kleuterjuf en de andere gaat naar een nog onbekende gelukkige. ūüėČ

Met het zelf maken van kleren, ben ik herbegonnen toen ik op de site van Mme Zsa Zsa las hoe je op eenvoudige wijze een patroon voor zwierrokjes kon maken. Zo gezegd zo gedaan -en in samenwerkende vennootschap met mijn man die het patroon tekende- was de kleerkast plots te klein en droeg mijn oudste plotseling alleen nog maar zwierrokjes. Maar ze zijn dan ook echt superleuk en heel eenvoudig te maken.

retro

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ikea

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En toen las ik op een Nederlands forum over smocken en dat wou ik toch ook wel eens proberen. Ik dacht dat dit project op een mislukking zou afstevenen maar eigenlijk is het gewoon zeer simpel. Op je spoel wind je met de hand losjes stikelastiek (te koop in bijvoorbeeld veritas) Als bovendraad gebuik je gewone stikzijde. Daarna gewoon rechte lijnen stikken en nadien het stuk stof wat natsprenkelen en lichtjes strijken om het fronseffect te versterken. Dit jurkje voor mijn jongste dochter was het eerste resultaat:

5768_1173273459015_1443408172_30479020_6642505_n

Op hetzelfde Nederlandse forum vond ik in de knutselhoek een breipatroon voor visjes  En dan hier mijn eerste creatuur. De kinderen waren er alvast dol op.

vis