Doe de Hula Hoop

Allé kom, na 607 km fietsen, lopen en wandelen in augustus en reeds 480 km in september, dacht ik mij nog eens achter mijn naaimachine te zetten. Ik plakte de digitale versie van het patroon van de hula hoop skirt van Oliver +s aan mekaar en knipte het uit een overschot van stof. En toen deed ik iets mis, zei foert en ging 40 km fietsen, week van mijn pad af en reed de grote wereld in en kwam op een kronkelig pad langsheen een rivier dat bezaaid lag met kleine keutels. Het pad liep verder en verder en ik dacht: “straks zit ik hier aan de zee zeg!” en ook de keutels bleven het pad volgen. En plots stond ik stil temidden van een kudde schapen en geiten en een kloddernatte schaapshond die ze nerveus aan de kant probeerde te krijgen. Na wat gefoefel en angst om door den hond in mijn kuiten gebeten te worden later kwam ik de kudde voorbij en na enkele kilometers ook terug in de bewoonde wereld oef! ASEM

Maar om terug te komen op de hoola hoop skirt: die knipte ik de dag nadien opnieuw uit een overschot uit de lappenmand en toen lukte het wel. Het is een rokje zonder zichtbare naden dus omkeerbaar. Twee voor de prijs van één, als dat niet tof is.  Alleen dat flapje,… ik weet nog niet zo zeker wat ik daarvan moet vinden,…

Verplichtingen

Ieder jaar een gevreesd moment: de kleren voor het schoolfeest. Dit jaar verwacht men tegen maandag aanstaande: een T-shirt en broek/rok in dezelfde kleur en zonder print. Dus ik maakte een klokrok uit den boek van de Mme. En alweer kloppen mijn maten en krijg ik het ding moeilijk over de poep. Ik moet iets mis doen. Maar goed, mits wat trekwerk zal hij wel dienen. Helemaal in haar ‘faforiete’ kleur. Jihaa!

En dan hebben ze als thema komende week de wereld onder water en dus ook: vissen,… Omdat ze tegenwoordig jurken boven rokken verkiest dacht ik met mijn lap vissen van Michael Miller  een jurk te maken. Uiteindelijk is het dan toch een rokje geworden met als patroon mijn favoriete model zijnde de swingset skirt van Oliver +s.

De foto werd getrokken met een Nikon camera, de rok gestreken met een strijkijzer van Philips, de voet die de naaimachine pedaal indrukte droeg een schoen van Think ! en den elastiek die ik gebruikte in de rok is van het merk Silverline. En als ik echt geen energie meer heb dan steek ik batterijen van Duracell op, dat loopt zoveel makkelijker. Tot zover de reclame want reclame is tegenwoordig hipper dan hip.

Girl’s world: rok & ook een beetje roll.

Mijn grootste -en enige héhé- fan mocht een rokje bestellen voor haar communie. Allé ’t is goed, zeg eens een kleur, sprak ik en kreeg appelblauwzeegroen terug. Aha! Goed, dat heb ik juist liggen dacht ik maar achteraf is dat appelblauwzeegroen precies toch wat turqoise gebleken. Maar met een roze bril op is dat heus echt wel appelblauwzeegroen hoor Sarah!

De stof da’s girl’s world van Freespirit geworden. En het model is het eerste uit den boek van de Mme. Allé nee, eigenlijk maakte ik al een klokrok voor mezelf maar nadat ik den tailleband er al half op had gezet wou ik hem voorzekers eens passen en bleek de rok  -ondanks mijn secuur opgemeten lijf – vanzelf af te zakken dus gooide ik hem teleurgesteld en niet van plan terug te verdikken voor een rok in de lappenmand. Ik hoop dus dat deze wel past want na een vergelijkende blik op de opgegeven maten en de tabel op bladzijde 13 in het boek, keek ik ook wat bedenkelijk. Een taille tussen de 2 en de 4 jaar, een heupomtrek rond 6 en 8 jaar en een lengte van 10 jarige. Wat moet een mens daar mee? Zien dat de poep er zeker inkan en dat het rokske niet te mini is zeker?

Ik heb al menig rokje gemaakt maar als naaister met een serieuze vorm van faalangst kies ik altijd voor de gemakkelijke toestanden waarbij bijna niets kan misgaan. De miserie begon al toen bleek dat er onvoldoende stoflengte overbleef om de tailleband in zijn geheel uit te knippen. Ik heb hem dan teleurgesteld in twee delen gemaakt en om de schade wat goed te maken heb ik er een paspeltje tussen gestoken. Ik heb mij tevens zot gezocht naar een niet te truttig kantje voor de zoom maar helaas,… ik heb niet gevonden en ik wou de rok vandaag af waardoor ik helaas niet in het paradijs der kantjes -Hexagoon, Ravenstraat, Leuven- ben geraakt. Strubbelingen had ik ook met den elastiek. Die plooit zichzelf altijd dubbel. Ik heb de foto al getrokken maar ik zal hem er nogmaals -voor de vijfde keer- uithalen. Ik heb er overigens ook al  verschillende maten van elastiek ingestoken. Niks helpt. Miserie komt er altijd wel bij als ik iets maak.

Maar zo aan de wasdraad is ’t wel schoon zenne. Nu duimen dat het kind erin geraakt. Ik weet intussen al wel dat het op zicht al heel goed bevonden is. 🙂

Allemaal rokjes

Voor wie nog zou twijfelen een hANdgemaakte recensie over het door mij in één ruk uitgelezen boek van Mme Zsazsa.

Het lang verwachte boek van Mme Zsazsa met een geweldige vormgeving en fotografie door Elza D. brengt een glimlach op je lippen. Geschreven in de zo typische stijl van Mme Zsazsa met een grap en een grol tussen de lijnen door. Ik ben er zeker van dat iedereen hiermee een mooi rokje zal kunnen maken. In dit boek zal je geen onverstaanbare naaiterminologie  vinden, alles is klaar en duidelijk uitgeschreven en ook aan mensen die het het eerder van getekende handleidingen moeten hebben is gedacht. 2 enveloppen met patronen op ware grootte maken dit boek de complete handleiding voor al wie zelf rokjes wil maken. Een grote diversiteit van modellen voor groot en klein. Zeer inspirerend. Een boek dat je echt in je collectie moet hebben.

Maar u twijfelde ook niet hé? Het is gewoon goed! Ik wens Mme Zsazsa en Elza D. een Piet Huysentruyt en Jeroen Mues overstijgende verkoop, een toprating in de categorie non fictie, talloze herdrukken en een vermelding in de wikipedia.

Jarige job

De voorbereidingen voor de verjaardag van onze 4-jarige zijn vollenbak aan de gang. Eerst tekende ik een heleboel rechthoeken van 8 op 2 op gekleurd papier. De man mocht de snijmachine bezigen waarna ik ze aan elkaar stikte. Mijn machine vond dat niet leuk en brak den draad tot twee keer toe. De korte stukken slinger heb ik dan maar gebruikt om voor de venster te hangen, dan hebben voorbijgangers er ook wat beziens aan en door de opstijgende warmte van de verwarming eronder draaien ze nog leuk rond ook. 😉 De inspiratie kwam voorbij op pinterest en kan u alhier vinden. De gouden truuk om een lange slinger te maken is traaaaagskes stikken,… Gelukkig heeft mijn machine een schildpadstand, die had ik beter van in den beginne ingedrukt. De slinger hing ik gelijk omhoog al is het nog een dag of 8 voor de feestelijkheden losbarsten. Ge kunt er nooit vroeg genoeg aan beginnen hé.

Dan begon ik aan een rokske dat normaal gezien op zo’n  25 minuten zou moeten afgeraken,… Inspiratie kwam ook via pinterest. Ik deed er zo’n halve dag over om het rokske te maken. Dat rimpelen is echt niks voor mij. Ik heb er serieus lang over gedaan eer dat ding ongeveer gelijkmatig rond de tailleband geraakte. Ik moet er wel bijzeggen dat ik er een ook nog een voering bij heb voorzien zoals in deze handleiding en om het dan nog moeilijker te maken heb ik de onderrand van de voering voorzien van een strookje tulle. Dat neemt dus allemaal wel extra tijd in beslag. En om het dan nog af te maken heb ik de zoom met biais gedaan. Na dat rimpelen viel dat laatste nog mee. 🙂 Maar het resultaat is leuk al heb ik het nog niet gepast,… ah nee ’t is een geheim. 🙂 Rokstof is Spring Street van Carolyn Gavin.

Bijpassend maakte ik een T-shirt met daarop een confettiman in flockfolie. Her en der zag ik al T-shirts met de leeftijd in confettiflock maar ik wist niet of die mensen dat nu zo leuk zouden vinden als ik dat zou nadoen en zodus maakte ik een eigen versie. Mijn vader tekende de man. Ik voorzag zijn lijf met confetti die ik met de perforator uit scraps flockfolie drukte. Ik vind hem wel tof geworden en alle kleuren om hem bij de rokjesstof te laten passen zaten in mijn scrappakketje dus dat was echt ideaal. Den T-shirt kocht ik gewoon bij Hema. Voor 5 euro kunt ge echt niet sukkelen.

Nu nog cadeautjes,…

De teloorgang van de pauw

Mijne inwendige kalender heeft een afwijking van een dag. Zo kwam het dat ik na een nachtdienst van 10 uur  na amper  3 uur slaap weer opstond omdat ik persé een verjaardagscadeau wou klaar hebben om den dag nadien op den B-post te steken zodat het de dag van verjaren -donderdag, gedichtendag vandaag dus- terplekke zou zijn.  ASEM. Maar zoals ge dus al kunt vermoeden is den dag van verjaren pas morgen. Morgen, morgen da’k het morgen zal doen. De verloren slaap kan ik nu niet meer in halen en de ‘begunstigde’ heeft daarnet naar ’t schijnt met veel gekir haar cadeautjes uitgepakt.

En dan nu: wat hebben we gemaakt? Thema was pauw want Nele is zot van pauwbeesten die buiten hun prachtige staart ook gewoon genadeloos in uw kuiten pikken maar kom, de liefde is groot zodus had de vinger snel geklikt toen ik bij Noeks volgende pauwenpluimstof zag verschijnen.

Op pinterest liep ik tegen volgende tutorial en ik besloot dat te proberen. Probeersel mislukt want bij het opdrogen begon de stof allemaal broebels te trekken. Maar niks verkwisten, we staken dat gewoon in de doos. Goed voor gezamelijke kaarsbrandingen als de duimen op zijn of het laten afweten of beschikbaar zijn voor iemand anders. En ook in gang te steken onder het zingen van een verjaardagslied -lees met zangstem met veel grain-  “Oooh wat zijn we blij, oooh wat zijn we blij, niet voor de jarige maar voor de snoeperij!”

Wat zat er nog in de doos? Een ritstas in dezelfde stof. Compleet de mist in gegaan wegens,… het vergeten van mijn tussenvoering. Hoe kunt ge dat nu vergeten? Ik vraag het mij ook af. Maar ze zat in elkaar en ja sé,… Ik ben nog opnieuw begonnen maar begon in slaap te vallen achter mijn machien en zodus heb ik de kreukelige versie maar opgestuurd. Bij een volgende zending steek ik het getussenvoerde ding er wel bij.

En dan was er ook nog een rokske voor de dochter in buoyancy van bij Vermiljoenshop. Het blauw van de stof is echter ander blauw dan op de site. Een goeie foto heb ik helaas niet maar als de bijna- jarige die voor mij eens zou willen trekken dan zet ik ze er alsnog bij. En mijn woorden zijn nog niet koud of daar is de foto al. 🙂

En daarnaast vertrok ook nog de doos met kleine vriendjes naar de Poekie-mama.

En nu rust, zou je denken. Helaas,… we hebben bijna een vier-jarige in huis en dat wil een kroon en slingers en een verjaardagsrok,  kleren voor de Barbie,… we weten weer wat doen.

Schelpenzakjes

Vorige week trokken wij op daguitstap naar zee. Voor deze gelegenheid flanste ik de avond voordien nog snel twee schelpenzakjes in elkaar. Ik had geluk met het weer, ’t was zeer winderig dus ik schoot de ene goeie foto na de andere. Voor de kinderen was het iets minder plezant, hun velleke onderging een gratis zandstraling. Hieronder ziet u één dappere schelpenraapster in actie. Merk op dat het schelpenzakje perfect assorti is met het rokske dat -ook de avond voordien- eindelijk afgewerkt werd. Het is een cirkelrok met tailleband in tricot. “Amaai, hebde gij dat daar kunnen aanzetten?” sprak schoonmoeder bewonderend. Jaja!

 

Het werd een rokske

Het is dan uiteindelijk toch een simpele rok geworden,… ’t Was allemaal al stressvol genoeg. Op de laatste moment bleek het friskes te worden en moest ik nog op zoek naar bijpassende truitjes. En toen ik de schoenen van de oudste eens deftig bekeek,… paniek! We zijn dan nog snel sandalen gaan kopen. Geen exemplaren met veel bloemekesgefrul en toestanden want dat krolt toch om na een week.  Met birkies zal ze ’t moeten doen maar ’t zijn wel hele mooie én ze passen toevallig mooi bij de rok. Zo, daar zijn we ook weer vanaf.

Het triumviraat.

In serie werken ligt mij precies goed. De hele boel knippen was het vervelendste en tijdrovendste werk. Eens dat achter de rug was maakte ik er 2 en halve rok op een avond. De rest werkte ik de dag nadien af. De stof – chocolate lollipop by Annamaria for Freespirit-  kocht ik in het wolwinkeltje, een buitenkansje want ze verkochten ze aan 6 euro de meter! ‘Doe er mij maar meteen 3’ sprak ik en drie rokskes laten denk ik dat er nog eens twee kan uithalen. Goei marchandies, zouden ze hier zeggen en dat is het ook. De kinderen waren tevree en binnenkort valt er ook eentje in de brievenbus van mijn grootste rokskesfan Sarah. Op naar de volgende.

Een flashy rokske

Sarah mocht een stofke kiezen uit deze winkel -waar anders?- waaruit ik een verjaardagsrokske zou laten ontspruiten. Ze koos er een flashy exemplaar uit en zo stuurde ik donderdag het rokske haar richting uit, inclusief bijhorende haarspeld om hare froe in bedwang te houden. 🙂 Sarah was tevree en wou het rokske zoals gewoonlijk niet meer uitdoen. Ik alweer iets minder omdat ik eigenlijk een flashy stikdraad wilde gebruiken en daarvoor nog iets dacht liggen te hebben. Dus gebruikte ik de fluodraad uit zo’n naaidraadpakket  uit de lidl goed wetende dat mijn machien daar niet van moet hebben. Miserie natuurlijk! Het rolleke ligt nu in de vuilbak waar het thuishoort en ik beloofde mijn machien plechtig nooit ofte nimmer nog draad van de lidl aan te bieden. Veel noten op zijne zang zenne, dat machien van mij!