Samenwerkende vennootschap der warme voeten

Buiten viel de regen met bakken uit de lucht, het ideale moment om me aan een klein project te zetten. Mijn eerste samenwerkende vennootschap met breiwonder MorganMagic. Het was haar idee om mijn nicht een paar warme voeten te bezorgen deze winter en in no time had ze een paar prachtige sloffen klaar. Ik beloofde om een bijpassend cadeauzakje te maken en greep daarvoor naar Zo Geknipt van Sanne & Riet. Het ritstasje was ook in no time klaar en ik had nog maar net mijn fotostudio afgebroken toen de postbode het pakje met de sloffen door de deur schoof. Als een puzzel viel alles ineen en zoals het hoort: geheel assorti. Ik denk dat ik een superblije nicht ga hebben met heerlijk warme voeten. Dank u Morgan!

Ik ben een pauw!

En dit is mijn meesterwerk,…
Een hele week ben ik hiermee bezig geweest. Geen bloed noch zweet noch tranen werden er vergoten. Jawel u leest het goed! Geen zaag noch klaag,…  Een perfecte blinde rits in 1 tijd. Om het met de woorden van een populaire Hollywoodmadame te zeggen: het was gewoon amazing!

 

 

 

 

 

 

 

 

Nooit vanzeleven had ik durven dromen dat ik, de klungelige naaister hiertoe in staat zou kunnen zijn. Kleermakerij van de bovenste plank. Een jurk voor prinsessen,… met een trendy kraagje op z’n Peter Pan’s, een blinde rits, tulpmouwen, een handbevestigde tailleband met strikje, een met de hand ingenaaide voering, een ingenaaide onderrok in tulle en volledige voering. Ga dat maar eens kopen op den Avenue Louise! Ge zou veel geld kwijt zijn! 😉 Ik ben trots! In mijn dankwoord neem ik op: Oliver +s. Schitterende patronen, ik heb ze bijna allemaal. Helemaal in ’t engels maar dat lukt me zonder google of andere gekke translators te moeten aanwenden en al wat ze zeggen is waar! 😉 (inside joke) Dit is de Fairy tale dress. Te maken in een versie met mouwen en kleine strik vooraan of zonder mouwen en enorme poepstrik.

Voor de poepstrik had mijn dochter deze jurk gekozen maar ze besloot dat hij toch wat aan de grote kant was en ging voor de mouwtjesversie. Ik had ze goed opgemeten maar had helaas wel over de paragraaf gelezen dat het lijfje klein uitviel,… ze kan erin maar ademen is redelijk moeilijk. In den tijd van Sisi keken ze daar allemaal niet naar maar de jeugd van tegenwoordig heeft het precies liever iets comfortabeler. Zodus,… ik kan hééééééélemaal opnieuw beginnen maar dat is niet erg hoor mama want ik had toch liever een roze. 🙂 Ja,… lap hé!


 

 

 

 

 

Deze versie is trouwens gemaakt uit een simpel katoentje van bij de plaatselijke stoffenwinkel. Het lag al sinds vorig jaar in mijn kast en ik denk dat het nu blij is om zo’n mooie jurk te mogen zijn.

Ik loop over van blijdschap. Ik heb hem dat hier toch eventjes mooi geflikt zeg!

De Drop stitch cowl

Gisteren plaatste mijn schoonzus op facebook volgende link en voegde eraan toe dat ze nu maar eens moest leren breien of hopen dat iemand dit voor hare verjaardag zou maken. Het was maar een woord.

Hoe begint ge daaraan?

Men begeve zichzelf naar de veritas -op de dag van de klant zonder een cadeau te krijgen, awoert!!!- en men kope aldaar bijvoorbeeld een bol Bravo Big van Schachenmayr voor een euro of 4.95 of andere superdikke wol. En ook een paar rondbreinaalden van 10 mocht ge dat niet in huis hebben. Een toerenmarkeerder is ook handig maar een veiligheidsspeld is al even goed.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En dan volgt ge het patroon. Knitten is rechts en purl’en is averechts dat is niet zo moeilijk en met zulke dikke wol gaat dat vooruit. Maar dan,… doe eens een YO,… Doe twice een YO zelfs,… Daarvoor moest ik toch ook even te rade bij breiwonder Morganmagic die me dat meteen efkes toonde via den ‘joetoeb’ en daarmee zaten we alweer op het juiste pad. Een YO is dus gewoon uw draad twee keer om de naald draaien en in de volgende toer laat ge heel dat gedraai gewoon vallen en brei je enkel de vaste steken en op die manier krijg je een soort strepeneffect in je sjaal.

Afbeelding

Simpel,… klaar voor massaproductie en zeer op tijd voor schoonzus haar verjaardag in december. 🙂

En voor wie dat rondbreien niet zou zien zitten zou ik zeggen: brei een rechte lap en naai de naad achteraf dicht voor hetzelfde resultaat.

 

 

Doe de Hula Hoop

Allé kom, na 607 km fietsen, lopen en wandelen in augustus en reeds 480 km in september, dacht ik mij nog eens achter mijn naaimachine te zetten. Ik plakte de digitale versie van het patroon van de hula hoop skirt van Oliver +s aan mekaar en knipte het uit een overschot van stof. En toen deed ik iets mis, zei foert en ging 40 km fietsen, week van mijn pad af en reed de grote wereld in en kwam op een kronkelig pad langsheen een rivier dat bezaaid lag met kleine keutels. Het pad liep verder en verder en ik dacht: “straks zit ik hier aan de zee zeg!” en ook de keutels bleven het pad volgen. En plots stond ik stil temidden van een kudde schapen en geiten en een kloddernatte schaapshond die ze nerveus aan de kant probeerde te krijgen. Na wat gefoefel en angst om door den hond in mijn kuiten gebeten te worden later kwam ik de kudde voorbij en na enkele kilometers ook terug in de bewoonde wereld oef! ASEM

Maar om terug te komen op de hoola hoop skirt: die knipte ik de dag nadien opnieuw uit een overschot uit de lappenmand en toen lukte het wel. Het is een rokje zonder zichtbare naden dus omkeerbaar. Twee voor de prijs van één, als dat niet tof is.  Alleen dat flapje,… ik weet nog niet zo zeker wat ik daarvan moet vinden,…

Soleil, Soleil

De zomer heeft er geen zin in dacht ik, dus duurde het tot afgelopen week vooraleer ik mij aan het bijpassende zonnehoedje bij deze jurk zette. En toen was het weer opeens zo goed dat we onze naaimachine verlieten en gingen klimmen,voetballen, fietsen, lopen en haken onder den blote hemel. Ah ja, want nu de gipsen er eindelijk af zijn en de cardioloog ons gezegd heeft dat er ons niks mankeert gaan wij er volledig voor.  En daar lag de zonnehoed dan in twee delen te wachten tot iemand hem eindelijk eens in mekaar zou zetten.

Dus vandaag sprong ik uit mijn bed, gaf de kinderen eten en profiteerde van het feit dat ze van opa een échte microfoon met versterker hadden gekregen -zotmakend ja, inderdaad- om mij terug te trekken in mijn half opgeruimde naairesidentie en aldaar van twee zonnehoedjes één geheel te maken.

Mee op de foto: Rexje de dino gemaakt door superbreister Morgan Magic.  Sinds enkele dagen is hij ons komen vervoegen. Hij is zeer gevaarlijk. Maakt gromgeluiden en bijt constant in ons achterwerk. Hij heeft twee gipsen om zijn voorpoten maar die beletten hem niet om stoute dingen uit te halen.

Creatief in een ander opzicht

’t Zal hier gene vette zijn, de komende weken. Afgelopen zaterdag kwam de oudste dochter ongelukkig ten val bij het paardrijden en brak alletwee haar armen. We zullen hier dus alle creativiteit uit de kast moeten halen om haar zo nuttig als mogelijk bezig te houden. Al uw tips zijn dus welkom.

Ik maakte ondertussen al 2 draagdoeken in een mooi stofje maar ze wilt ze niet dragen omdat ze zich dan opgehangen voelt. Ik kan daar wel inkomen. Dus die tonen we niet. Ook voorzagen we een rolstoel. Niet omdat er iets aan haar benen mankeert maar omdat stappen met twee gebroken armen toch niet zo evident bleek als we dachten. Ge moet die dingen in hoogstand houden, uw balans is weg als ge uw armen niet kunt laten meebewegen en als ge niet uitkijkt ligt ge op uw snuit zonder u te kunnen tegenhouden, als ge een wat hoger uitstekende stoeptegel tegenkomt. Het zal geen simpele zomer worden.

Maar ik kan nog wel iets hANdgehaakt tonen van voor het ongeval. Een verjaardagscadeau voor een jarige fan van Anderlecht. Tja,… als ge mij kent u weze man of vrouw, een hANdgemaakt cadeautje hangt er steeds aan vast vrees ik. 🙂