Viert moeder

Zoals ieder jaar vieren we moeder. Ditmaal niks hANdgemaakt’s voor de mijne maar wel iets op vraag voor de mama van een  goede bekende.  Op vraag, zodus fiscus, ik ontvang hiervoor niks tenzij een kus.

Intussen weet iedereen al vanwaar het patroon komt maar ik wou ook nog even zeggen dat ik iets gemist moet hebben en dat Keyka Lou tegenwoordig Michelle Patterns heet. Maar dat is dus gewoon allemaal ’t zelfde en de resultaten zijn nog altijd even goed.

De stof dan, dat is Lorenza van the Alexander Henry Collection. Ligt al een poos in mijn kast. De favoriete kleuren van de begunstigde mama waren fel en fushia -als ge zoiets van een man te weten moet komen,…- wat deze stof dus helemaal is. Ik twijfelde nog wel even over de bloemen,… misschien hebben ze een  ietwat te hoog bomma-gehalte maar achteraf bekeken vind ik het precies nog wel meevallen.

En dan moest ik die natuurlijk ook even op foto zetten maar die dingen zijn vormeloos als ge ze neerzet. Tegen de muur plakken had ik al gedaan maar dan zien ze er ook nogal vreemd uit. Zodus dook ik de zolder op en zocht een moulure van de juiste afmetingen, schoof de tassen erop en klemde vervolgens de moulure tussen twee muren et voila,…

Mini en medium boodschappen

In mijn reeks naaisels tegen de klok begon ik eigenlijk met deze twee boodschappentassen naar -alweer- een patroon van Michelle Patterns. Een patroon dat ik al langer in mijn bezit had maar waarvan Michelle onlangs een vernieuwde versie  online zette. De grocery bag kan je nu maken in mini, medium en maxi-formaat. Jammer genoeg was mijn stuk stof nét niet groot genoeg om er nog een maxi uit te halen maar mini en medium stemmen mij al tevree. Zeer handige tassen. De eerste die ik ooit maakte is nog altijd in gebruik en de mini in deze stof (van vorige zomer bij Vermiljoentje) is reeds handig gebleken om een boek en een fleske water mee te transporteren.

Tegen de klok

Het was hier lang stil maar de afgelopen dagen was het naaien tegen de klok. Recht of scheef dat maakte niet uit als ik maar niet teveel aan andere dingen moest denken. En dat werkte, het denken maar ook het scheve.

Soms krijg ik mails met de vraag of ik dingen verkoop of maak op vraag. Helaas,… ik werk liever voor goede doelen of ik maak dingen om andere mensen mee te plezieren. Toen ik deze stof in de Alegriareeks van cloud9 tegenkwam op een surftocht langs buitenlandse stoffenwinkels wist ik meteen dat een maaksel uit deze stof vriendin Nele zou plezieren. Ik vroeg haar wat ze nog kon gebruiken want ondertussen is ze al voorzien van mening hANdgemaakt item. Een map om breipatronen in op te bergen moest het worden.

Ik gebruikte het patroon van de laptop sleeve van Keyka Lou omdat daar een A4 map zou moeten inpassen. Dat ik fan ben van de patronen van Keyka Lou dat wist ge voorzekers al maar ik zal het nog eens zeggen: ze zijn fantastisch. Helder, goed uitgelegd en het resultaat is bijna altijd zoals dat op de foto.

Buiten een stockbreuk van de vlieseline H640 bij Veritas ging er weinig mis. Of toch, ik ben niet tevreden over de rondingen van flap, die zijn ongelijk maar omdat ik ze al had ingeknipt kon ik ze niet meer herdoen. Beter  eerst eens keren en kijken in ’t vervolg. En ook de velcro had ik beter iets hoger gezet gezien hij niet gebruikt zal worden om een laptop in te steken, een map is iets dikker.

Maar Nele hiepte toch luid zodus ik dénk dat ze tevreden is. -SMILE-

En nu naaien we nog even vollenbak door,… ik heb nog wat spannende uren voor de boeg tot morgenavond half 5,… Mocht u toevallig niets te doen hebben en een daad van menslievendheid willen stellen: zet uw duimen dan omhoog voor mij, ik dank u zeer.

Voor de kleine boodschap

Nu zijt ge curieus wat er gaat verschijnen hé? Nee, het is géén gehaakte reserve WC-papierrolhouder. Het is een mini-versie van de grocery bag, een tas die ik al een aantal keer maakte naar het patroon van Keyka Lou. Dat zijn geweldige patronen trouwens om allerlei truukskes in  tassenmakerij te leren. Maar ’t was blijkbaar wat lang geleden want ik dacht dat ik het intussen wel zonder handleiding kon en heb mijn handgrepen in de verkeerde richting gezet. Ik weet het, als ik het u niet had gezegd had ge ’t niet geweten. Maar we moeten eerlijk blijven hé. De hengsels bezorgden me overigens nog meer kopzorgen want ik kreeg die op geen enkele manier mooi ge-topstitcht. Mijn steken versprongen iedere keer weer. Nieuwe naald hielp niet, persvoetdruk verzwaren hielp niet en zelfs het boventransport wou alleen dansende steken maken. Na 5 keer uithalen heb ik ge-foert en blijft het zoals het is.

Last of the twenties.

Eigenlijk is het pas binnen twee dagen maar vandaag vierden we al de verjaardag van mijn zus. Haar laatste als twintiger trouwens. Op haar verlanglijst stond onderandere een zelfgemaakt portemoneeke voor haar kleingeld. Als het kon zelfs liefst twee want met haar reis in ’t verschiet kon ze dan de verschillende munteenheden van elkander scheiden. Zelfs de stoffenkeuze werd beschreven of beter wat het niet mocht zijn: niet wit, niet zwart en geen drukke designs. Ik dacht: ik laat ze maar zelf kiezen, dan ben ik zeker dat het goed is. En zo kreeg ze afgelopen week een hoop stof onder hare neus. Haar taart was sneller gekozen dan het uitzicht van haar portemoneekes, zullen we maar zeggen. Maar uiteindelijk lukte het dan toch. De moderne bollekes en de klassieke bloemekes. Haar munteenheden zullen zich niet vermengen.

Ook stond er een GSM op haar lijstje en mocht ze die krijgen en het zou geen toeklapper zijn dan zou die het best voorzien worden van een hANdgemaakt zakje. Daar zorgden we dus ook voor en als extra maakte ik er ook nog een papieren zakdoekendispenser bij.

Ook de kinderen maken jaarlijks een persoonlijk cadeau voor tante. Dit jaar kregen we inspiratie dankzij Pinterest. De kinderen bekeken alle verfsels op deze site en besloten unaniem om de vlinder te maken. Het verven met voeten vergt wel enige voorbereiding zo u niet wil dat uw hele living vol verfvoeten hangt. Zo had ik proper een dweil gelegd. Het papier op de grond en naast het papier een kom water voorzien om direct ende onmiddellijk de voet af te wassen. Bij de jongste verliep dat heel goed. De oudste slaagde erin om op de rand van de kom te gaan staan waardoor alles onder het helrood water stond. En moeder mocht dweilen. Plezant, zo creatief bezig zijn!

Rest mij nog een foto van de maaksels. een foto van de jarige zit er niet in, ik peins niet dat ze dat leuk zou vinden.

 

Patronen: papieren zakdoekendispenser Kleingeldzakje en GSM-zakje

Ditty bag

Ik vond het meteen toffe zakskes, de nieuwste van Keyka Lou. De large-size lijkt ideaal om een brei -of haakwerk in op te bergen. Maar ik begon met de small met wat stof van Tilda. Het zette zich vrij makkelijk ineen. Alleen jammer dat het keergat aan de buitenzijde voorzien is. Een schone slipstich is niet één van mijn specialiteiten. :~( Het zakje werd evenwel meteen aangeslagen door de jongste dochter die het meteen volpropte met allerhande schatten. Bijgevolg is de foto alweer niet goed want ze stond klaar om het zakje zo snel mogelijk weer af te pakken. 🙂

Trots als een pauw

In de laatste ottobre kan je een prachtige pauwapplicatie terugvinden. Ik heb die eens goed bekeken en gezegd: oeioeioei, dat lukt mij nooit. Maar Nele is donderdag jarig en Nele is zot van pauwen en Nele is een ontzettend moedig mens dat ondanks vele lijfelijke tegenslagen toch iedere dag weer paraat staat. Waarom zou ik dan diene pauw niet kunnen maken? Niet op een T-shirt zoals in den ottobre maar op een tas, beter passend bij de volwassen leeftijd van Nele. 😉

En dus begon ik eraan en dat lukte. Jihaa, dat lukte! En op een dag was ik klaar. Applicatie, versiering, tas en al. Woehoe. En dus stuurde ik mijn tas naar de bijna-jarige Nele onder het mom: den Biepost is toch altijd te laat. Maar den Biepost heeft schrik van de mannen van Basta of zo want voor ene keer waren ze op tijd en dus te vroeg. En zo ontving Nele haar verjaardagscadeautje vandaag, waarna ik hem eindelijk kan posten want ik ben er toch een beteken fier op.

De tas is naar een patroon van Keyka Lou en de pauw komt uit de laatste ottobre. Het overtrekken van het patroon was wel een beetje gefoefel. Ik gebruikte een doordrukpatroonpapier maar helaas kwamen de lijnen niet echt zichtbaar op de stof terecht waardoor ik de staart zelf met de hand heb bijgetekend en hij minder uitbundig is dan die van ottobre. Maar dat mag. Iedere pauw heeft zijn eigen karakter. 😉 De koppluimen zijn versierd met opgenaaide rocailles. Een waar festijn voor de pauwenliefhebber dus. Nog een gelukkige verjaardag hé, Nele!

Secret Santa, het slot.

Secret Santa kwam vorige week ten huize van al zeer vroeg aanbellen, -ja 2 keer zoals in de film- we stonden net op ’t punt om naar school te vertrekken. Maar ja, zo’n schoon en vooral spannende doos kunt ge toch niet ongeopend laten? Dus foert de school, de doos moest eerst open. En al snel werd duidelijk waarom de postbode zo vroeg was. Mijn Secret Santa was niemand minder dan Plukdedag, nou dat was vanmorgen zeker het geval. De doos stak bomvol,… Een romantisch schriftje en kaarskes uit de Flow, kerstversiering die de kinderen direct aansloegen, een leuk zakje, roerbakmie -zit in de kast staat niet op de foto- een theezakjesportemonee, een zsazsakaart, een prachtig vilten zakje met hartvormig lekkers -gepikt en opgegeten door de kinderen- en een heel mooi stuk stof. Ge had het niet beter kunnen kiezen Plukdedag! Nogmaals dank je wel!

En dan was er mijn eigen Secret Santa maaksel,… Ik koos voor een tas naar een patroon van That * Darn * Cat. Het patroon heb ik al een poos in mijn patronenmap zitten dus ik weet niet of het nog verkrijgbaar is. De  tas is makkelijk te maken. Ik gebruikte een soort suede voor de buitenzijde wat de tas stijf maakte. Bij de eerste uitvoering van de tas scheurde de voering tijdens het keren. Tedoemme toch. Opnieuw begonnen ging alles goed. Tussen de naden op de voorzijde plaatste ik een stuk piping gemaakt uit de voeringstof voor wat contrast. Binnenin zit nog een zijzakje. De voering zat iets te ruim naar mijn goesting, dat los ik bij een volgende poging anders op. Bijpassend maakte ik dan ook nog de Keychain Clutch van Keyka Lou in de voeringsstof – van Pauli- van de tas. en dan waren er ook nog een vilten kerstboompje geïnspireerd op de wenskaart van Elzazsa die ik in mijn eigen Secret Santa pakket vond en een knuffelbeertje voor ’t zoontje, zelf gekocht dus niet zelf gemaakt. 🙂

En dan rest mij enkel nog een diepe buiging richting Tess die dit allemaal wist te organiseren. Dank u Tess voor deze vermoedelijk helse onderneming.

Een snel assortieke

De avond voor de eerste schooldag. Zijn de kleren wel gemerkt? Check. Zijn de brooddozen en drinkbussen voorzien van namen? Check. Geraakt alles in de rugzakken? Check. Moet daar nu infeite ook geen reserve-ondergoed in bij de jongste? Hmmmm,… Dat was ik dus even uit het oog verloren. Ik had het natuurlijk gewoon in een plastieken zakske bij de rest van de attributen kunnen mikken maar ik koos voor een snel assortieke. Allé snel: in vergelijking met het maken van die rugzakken is alles betrekkelijk snel. Drie uur -met enkele afleidingen op de computer tussen- later was den properonderbroekenzak klaar.

Het patroon: versch van de patronenpers van Keyka Lou, een ritstas met verborgen rits. Zeer gemakkelijk te maken trouwens, alleen bleek mijne vlieseline H640 toch iets te dik voor dit project. ’t Is maar dat ge ’t weet als ge er zelf mee in gang zou schieten. De stof: een bruine overschot en een stukske van den overschot van de rugzak. Ah ja, anders zou het geen assortieke zijn natuurlijk.

De foto’s heb ik gisteren op spokenuur nog snel genomen en zijn dus slecht. En nu ligt het zakje op school en is bijgevolg niet meer trekbaar tot de eerste onderbroek bevuild wordt zekers?

Een poes met een zak eraan.

Zoals u  hier al kon lezen, kreeg mijn extra knipmodebijlage een bestemming. Ik deed hem op de post in een hANdgemaakt boodschappenzakje. Maar alvorens moest dat zakske toch nog even op de foto.

U spot vast ook de leuke poezenkapstok? Nee deze keer niet hANdgemaakt, ik kocht deze -en 2 broeders/zusters- bij Cotton Candy