Shopper

Vorige week schoven hier twee toffe cadeaubonnen door de brievenbus. ‘Groten dank’ lieve nicht, stof en wol dat komt hier altijd van pas. Zodus ik wou haar bedanken,…
Bij de lading zakdoekpakkenzakjes van eind vorig jaar, viel haar oog op een exemplaar in een stof waarin ik haar ooit eens een klein zakje gevuld met washitape maakte. Ik hield dat opzij maar ik wou nog iets. Dus nam ik het Zo geknipt-boek.

Voor mij mag men dat boek nomineren als het meest bruikbare naaiboek van het afgelopen jaar. Van alle naaiboeken die ik vorig jaar insloeg is dat infeite het enige dat ik echt gebruik. Als ik op zoek ben naar een cadeautje dan is daar altijd iets in te vinden.

Van de bloemenstof had ik nog een ministuk liggen. Mits wat gepuzzel en gecombineer van stoffen kwam daar uiteindelijk het opvouwbare boodschappentasje uit.  Dus hees ik mij daarnet in koerspak, bond het pakje met de snelbinder op de buis van de fiets en fietste richting brievenbus van de nicht om aldaar met al mijn kracht het pak door de brievenbussleuf te stoempen.

2013-01-08

Het jaar is goed begonnen want ik overwon reeds de vloek van de granny square,… geen idee waarom maar zo’n vierkant haken dat lukte mij niet. Op Pinterest vond ik een leuke uilensquare en na uren haken, terug aftrekken, vloeken en opnieuw proberen is het me gelukt. Ruk aan die wolresten catania,… een uilensquare-deken komt eraan. Geen idee over hoeveel jaren dit project lopende zal zijn. 🙂

P1030917

Advertenties

Kleine cadeautjes

Het is hier druk, zo tussen kerst en nieuw. Lijsten en cadeautjes vliegen me om de oren om dan nog maar te zwijgen over wat we gaan eten,… Dit jaar hou ik het heel simpel want ik werk -’s nachts- tot de 24ste ’s ochtends. Op zulke dagen heb ik niet veel zin meer om nog uitgebreid achter de potten te gaan staan. En tegen dat de pakjes open zijn en het nieuwe jaar van zich laat horen is het alweer werken geblazen.

Maar tijd dus en kleine cadeautjes,… Hele snelle kleine cadeautjes zelfs. Ik maakte er hier al eerder eentje maar had toen nog niet door dat ge dat zijstiksel langs binnen moet draaien, zie ik nu. 🙂 Papieren zakdoekpakjeszakjes werden het dus, uit een greep van stoffen uit mijn stoffenmand. De collega’s gaan mogen kiezen. Om ze mooi te presenteren maakte ik een mandje krokantje  uit Zo geknipt, waar ge toch wel wat de tijd voor moet nemen om dat netjes te doen. En ik had niet veel tijd en toen las ik over de vilten versie en maakte er zo nog 3. Met opgenaaide knoopjes want drukknopen kreeg ik daar niet door. En mijn voorraadje drukknopen alhier bevatte enkel de witte versie waardoor dat natuurlijk niet bijpassend is. Maar ’t is het gebaar hé. De stoffen versie is overigens wel steviger dan de vilten, die sneller uitzakt.

En dan nog snel zo’n pakjes in een mooi doosje voor de juffen,… en die zijn ook alweer voorzien. Héhé,… dat hebben we ook alweer mooi geflikt.

En mijn paddenstoelen staan op hun kop zie ik nu net,… ongelofelijk wat ik allemaal uitsteek,… ASEM

2012-12-20

Drie en vier met veel plezier.

Ziehier! Tas drie en vier voor Van Katoen met veel plezier. Stofkleuren uit mijn jonge jaren. Ik dacht er een kinderjurk van te maken maar plots vond ik ze toch niet meer zo mooi. Het patroon van de tas tekende ik reeds vanbuiten. Het is echt geen werk. Duik in uw stoffenkast en begin eraan. De tas is klaar in no time. En nu ga ik mijn Poekieknuffel van armen, benen en oren voorzien.

 

Van katoen gegeven.

Ik gaf van katoen, zo op op de laatste dag van ’t jaar. Nee, ik gebruik geen andere jaartelling en ja u heeft nog 3 dagen voor de boeg maar ik begin morgennacht aan een reeks van 4 nachten en zodoende stoppen mijn niet werkende dagen dus vandaag. 😉

En dus kroop ik nog snel achter mijn stikmachine om een goede daad te verrichten. Alhier en aldaar werd opgeroepen om tassen te maken voor Van Katoen. Zodoende dook ik in mijn stoffenkast en viste er een stuk IKEA-stof uit 2007 op dat wegens zijn grote motief nog geen bestemming gekregen had.

Daaruit maakte ik zoals gevraagd dus 2 tassen voor Van Katoen. Mocht u de tas in handen krijgen, vergewis er u van dat ze gemaakt werde door één der meest klungelige naaisters ooit en dat ze gemaakt werd met een machien dat nog steeds kuren vertoont met andere woorden: de dansende naald did it again. Maar foert, ’t ging er mij gewoon om ’t gevoel te hebben toch een steentje bijgedragen te hebben.  En uw gerief zal er niet doorvallen, hoop ik tenminste. En het beleg is aan den brede kant maar dat lag aan de stof, niet aan mij. Maar nu ik het toch over de stof heb, ’t is niet de schoonste die ik uit mijn kast opgegraven heb, ik weet het. En ’t motief komt ook niet uit, dat zijn dingen waar ik mij allemaal niet mee bezig hou. Mor kom, nog een gelukkig nieuwjaar, nu ik toch bezig ben.

Het lijkt wel kerstmis

Zo is dat. Het lijkt hier wel kerstmis, met al die cadeautjes die ten huize van gemaakt worden.  ’t Vreemde is dat er geen enkel kerstgeschenkje tussen zit. Voor de verjaardag van Arthur maakte ik de potloodrol die ik zoals eerder beschreven voorzag van een mislukte biais. Den toot is inmiddels recht getrokken maar de potloodrol doet heden dienst als haakpennenverzamelaar. Voor Arthur maakte ik in de rapte iets nieuws in ’t zelfde genre: een tekenmap. Nederlandstalige werkwijze vond ik op volgende blog.

Mijn machien deed wederom raar – of ik, dat kan ook- en ik vrees dat die binnenkort eens op bezoek mag bij ‘de jos’ die hem dan maar moet oplappen of doodverklaren,… We zullen zien. Het resultaat staat mij dus wederom niet aan maar foert, genoeg getaffel, ik ben al véél te laat dus het moet op de post. En toe wou de flock niet plakken!!!! Hebt ge dat al meegemaakt? Dat een mens zoveel miserie kan hebben,… naar de stomatoloog gaan om een tand te trekken, trekt diene er als surprise mijne wijsheidstand mee uit. Loopt ge twee weken met zéér van ’t kan niet meer, krijgt ge uwe mond niet wijder open dat de sleuf van de brievenbus en dan zijn de kinderen ook nog eens alternerend ziek. Dan moet ge daar bovenop ook nog eens zware medicatie nemen tegen roodneus waar ge compleet mottig van zijt en zelfs van kunt beginnen hallucineren -’t is misschien al van dat!-  en alsof dat dan nog niet genoeg was,… dan wilt uwe flock niet plakken!!!  Héhé maak dat mee. Nee, het was geen hallucinatie, mijne flock plakte echt niet maar dat deed hij na een strijkijzer op 3 bollekes gelukkig wel. Ge moet uw gebruiksaanwijzing beter lezen hé mens -dat was tegen mezelf, maar dat had ge toch door hé?-

Maar alle gekheid op een stokje. Ik hoop dat Arthur en zijn broer compleet naast de kwestie kijken en hardstikke blij zijn met mijn maaksel. Allé, ik ben daar zeker van eigenlijk. En voor de mama steekt er ook nog een piekeboe bij. Helaas, die staat niet op de foto.

En toen was juf lies jarig. Hoera! Ik was daarop voorzien! Ik maakte al menig piekeboe -alweer van Eloleo- en ik werkte in november reeds vooruit. Helaas, bij de piekeboe van juf Lies bleek mijne verdwijnstift niet te willen verdwijnen en zodus had ik gewacht om de hengsels te stikken. Na meer dan een maand waren de strepen dan uiteindelijk toch niet meer zichtbaar langs de buitenzijde en stikte ik gisteren als laatste stap nog vlug de hengsels aan de tas. En toen was ik klaar. Héhé, wat makkelijk als ge zo vooruit werkt! Toen wou ik hem draaien en bleek dat er precies iets was fout gelopen bij het opstikken van het zakje en dat was niet zomaar te herstellen in de rapte. Eééééééééééééééééék! Gij kieken! -tegen mijzelf é- Zodus moest ik snelsnel iets nieuws verzinnen. In juni maakte ik al een ritstas met paspel naar patroon en werkwijze van Oh Fransson. Dat ging vrij vlot dus deed ik een vluggertje en bekwam dit:

Ritstas

Met ietwat mislukte gestoffeerde knopen wegens te dikke stof. Idee ook gepikt van op deze blog waar ook een nederlandstalige uitleg voor soortgelijk tasje te vinden is.

En nu moet ik even bekomen. Of moeten er nog kerstcadeau’s zijn?

Afgerrrrond

Eén ding is zeker, de jurk van Colette Patterns die ik dacht klaar te krijgen tegen kerstmis zal het niet halen,… cadeautjes kregen voorrang. Een jarige jongen, dat vond ik een moeilijke opdracht. Ooit ben ik begonnen aan het apple-hemd uit ottobre maar ik ben gestopt en nooit meer verder geraakt. Het hangt te verkommeren op een kapstok. En het cadeautje moest best snel gemaakt dus beginnen prutsen aan een hemd zat er niet in.

Toen kwam Eloleo af met haar stiftenrol en zette ze ook nog eens sneller dan voorzien de werkwijze online!  Jihaa!  Bij gebrek aan jongensstof in mijn meisjeskast maakte ik alvast een testversie. Wederom een zeer duidelijke uitleg, het maken verliep op rolletjes al moet ik wel bekennen dat ik al enige ervaring had met het maken van schoon afgewerkte gaten in stof.  Vier uur heb ik er dus zeker niet over gedaan. (ik deed trouwens ook niet aan op maatknipperij van figuren noch zocht ik lapjes met de kleuren van de stiften bij elkaar, daar kruipt ook wel een uur in denk ik) Den biais heb ik ook niet zelf gemaakt, die biaismaker strijkt mijn biais altijd scheef zodus ik koop hem liever, dat geeft minder ergernis. 😉

De testversie zag er buiten wat uit den bocht vliegen in de hoeken redelijk deftig uit. Hij werd ingepakt en cadeau gedaan aan de jarige schoonzus die er haar haakpennen in kan sorteren.

En toen kwam supersnel de jongensstof toe en begon ik moedig aan een tweede exemplaar. Voor contrasterende biais moest ik wel even op zoek en vond bij hexagoon. Alles verliep redelijk naar wens al besloot mijn naaimachinenaald bij het rondstikken van de gaten plots te gaan dansen en bleek den biais een tikkeltje smaller dan de standaard van de veritas en zodus eindigde het rampzalig. Helaas pindakaas. Twee keer de volledige biais er terug afgeprutst mocht niet baten. Hij blijft bij zijn besluit en wil er gewoon niet deftig rrrrond. Foert é!

Voor de broer maakte ik er nog een knikkerzakje bij. En nu ga ik nog een avond twijfelen of ik dat zo durf opsturen of niet. Mogelijks gaat die biais er nogmaals helemaal af. * & ** Awoert voor mijneigen!

* ’t Is beslist, hij gaat eraf! Ik ben nu toch al te laat met mijne cadeau.
** Of nee, ik maak gewoon iets anders.
 

PS: ge moogt lachen!

Ene met stof, potlood en papier.

Naar analogie met het nummer van Big Bill maakte ik vandaag in de rapte ene met stof, potlood en papier. Dat was klaar en duidelijk uitgelegd alhier bij ons aller Eloleo. Morgen steken de kindjes op school eens een extra pluim op den hoed van de directeur. Alles in ’t geniep. Tekeningen, knutselwerken, geheime brievenbussen enzovoort. De mens zal zich een welverdiende bult schrikken. En nu vond ik diene portepapjee van Eloleo hét perfecte eindeschooljaarsgeschenk voor een meester en dus ook voor een directeur. Ik heb mijzelve wel rot gezocht naar die mini potloodjes. Helaas nergens te vinden. Alternatief in het achterhoofd was een lang potlood verzagen maar gelukkig vond ik nog een IKEA-exemplaar ergens ten velde. Ik veronderstel ook dat Eloleo haar papierkes zelf op maat versneden en geniet heeft maar daar had ik den tijd en de goesting niet meer voor. Ik gebruikte dus een gewoon klein notaboekje, dat paste ook maar misschien toch niet  zo schoon als de op maat versneden papiertjes. Ik gebruikte stofoverschotjes van de picnic shorts omdat ik niet veel mannelijke en niet kinderachtige stofjes in de kast had liggen. Ruimtemannekes en vliegende planeetjes durfde ik niet goed te gebruiken. 🙂 En zo proper als Eloleo zelf kan ik niet stikken maar ik steek dat op mijn stikmachien en niet op het feit dat ik rap wou zijn.