In de ban van de broek, een uitvoerig relaas.

Er was een tijd dat broeken maken één van mijn specialiteiten was,… Eenvoudige broekskes dan wel. Gewoon voorbeen, achterbeen, kruis stikken, elastiek erin en klaar. Niks gulp of ander moeilijk gedoe. Ik maakte ze destijds voor mijn jongere zus en dus was het plan dat ik de jongste dochter des huizes van een broekske zou voorzien.

Stap 1, het vinden van een goed model bleek niet simpel. Uit wat ik tijdens mijn exploratietocht op de internetsnelweg leerde, moest ik de Knippie hebben. Knippies genoeg in huis maar sorry dat ik het zeg: die modellen hebben mij nooit echt aangesproken. Die kleren zien er allemaal zo wijd uit en bijgevolg vond ik dus in de Knippie geen model naar mijn goesting. Tot ik op een dag in de IMS stond en mijn oog viel op de ottobre design. Stuk voor stuk prachtige kleren, mooie stoffen,… dat wou ik ook maken. Het model werd gekozen, een gevoerde broek. In de ottobre-uitvoering was ze in ribfluweel met een designerstof langs de binnenkant. Schoon, prachtig om zo van de pagina te rukken.

De stof die hier klaarlag om verbroekt te worden was iets minder rib en zeker niet fluweel en nog minder designer maar ik zag het compleet zitten. Toen kwamen we aan de patroontekenstap, iets wat ik niet zo graag doe. Ik kreeg mijn man zo gek om mij te helpen en ik moet er van hem zeker bij noteren: van dat bruin patroonpapier is brol. Zo kan een mens niet werken een echte ontwerper gebruikt kalkpapier. En zo stoof hij naar de zolder om een reusachtige rol kalkpapier op te diepen. Toen tekende hij op mijn aangeven alle turqoise lijnen over waarna ik tot de constatatie kwam dat turqoise voor ons alletwee een andere betekenis heeft. Mijn turqoise lijnen bleken het patroon van een sweater te zijn. Het turqoise dat hij voor ogen had bleek de broekpatronen weer te geven. Dat weten we dan ook al weer: turqoise is eerder groenblauw en dus niet helblauw zoals ik verkeerdelijk voor ogen had. :-~)

Na het patroon volgde de knip en toen begon ik mij te storen aan de voeringsstof. Het groen was bijna hetzelfde groen als in het motief van de buitenstof maar toch niet helemaal zoals het zou moeten,… ’s Maandags ging ik dan op zoek naar de juiste voeringsstof voor mijn broek maar vond niets beters dan zwart. Voering opnieuw geknipt en we konden beginnen stikken.

De werkaanwijzingen bleken iets minder duidelijk dan gehoopt,… wat doe je met dat gulpstuk in de voering bijvoorbeeld? Binnenin de broek moet je toch geen gulp hebben? Ik stak mijn neus in Burda en andere broekkundige boeken maar vond geen aanwijzing. Ik stikte de gulp er dus maar in. De werkwijze van stikken was ook anders dan ik mij herinner: stik binnenbeennaden, kruis en buitennaden? Het kruis stik je toch door de ene pijp in de andere te steken dacht ik? Braaf als ik ben stikte ik zoals de aanwijzing aangaf, ik wou immers voorkomen dat er iets zou mislopen omdat ik mijn eigen gedacht volgde. Het bleek niet simpel. Een kruis stikken pijp in pijp gaat toch veel makkelijker dunkt me.

Toen kwam ik aan de eigenlijke broek. De applicatie in de achterzak lukte. Hoera! Alles ging goed. De zijzakken moesten voorzien worden van een zakbies in polkadot. Groene polkadotstof had ik niet voorhanden en rood met witte stippen zou misstaan. En de rest van de broek sloeg ook al tegen qua motief,…veel te veel bloemekes naar mijn gedacht. Maar we bleven dapper verder denken en kwamen bij de voeringsstof: geen motief dus effen. Huppekee en ik stikte het erop. Mijn mooie broek had nu prachtige zijzakken met een rouwrandje. 🙂 Echt vrolijk voor een peuter,… maar kom, ’t was nu toch al om zeep dus deden we maar voort.  Er moesten twee knoopsgaten gestikt worden in de tailleband om nadien een aantrekkoord door te rijgen. De tailleband maakte ik zoals beschreven uit ribtricot. (ook zwart dus zoals mijn voering) Knoopsgaten is geen specialiteit van mij maar hoera, mijn machine heeft een automatische knoopsgatfunctietoets. Makkelijker kan niet,… tot bleek dat mijn machine haperde op die ribtricot. Stukskes stof onder leggen, wat meeduwen, uit miserie wat meetrekken, een naald voor elastische stoffen,… het had allemaal geen enkele zin. Mijn machine maakt geen automatische knoopsgaten in een stuk ribtricot puntamenenuit. Dan maak ik maar een tailleband uit de voeringsstof, dacht ik en dat deed ik ook. Hier wel makkie, volledig automatisch en zonder haaruittrekken twee prachtige knoopsgaten. Maar toen begreep ik het plots niet meer. Sluit de tailleband tot een circel en vouw de band dubbel, verkeerde kanten op elkaar. Dat kon ik nog net.  Maar dan: Sluit 50  cm elastiek tot een circel en leg de elastiek in uw tailleband… zo raar? Dat trekt en duvelt en waarschijnlijk valt de broek dan bij de pas op haar voeten,… pff stom systeem medunkt. Stik de onderkant van de tailleband dicht. Hoe kan ik mijn elastiek dan achteraf nog heraanpassen? Niet zeker? Naai uw tailleband aan de broek en rek tijdens het naaien. Rekken? Pfff die voeringsstof rekt niet zenne. Met ribtricot was dat misschien wel gelukt maar ja, daar wou mijn machine dan weer geen knoopsgaten in maken. 🙂 

Zover zijn we dus gebleven. Mijn verstand zegt dat ik moet doorzetten, ook al is het een lelijke broek geworden, ook al steekt ze scheef ik elkaar en ben ik -oh ja dat ook nog- de  naden op de achterbenen vergeten door te stikken en was mijn gulp ook niet comme il faut. Maar de laatste stap is voor mij ook alweer zo’n hersenbreker dan ik denk dat ik de handdoek in de ring gooi en deze broek nooit een broek laat zijn. Keer het broekje binnenstebuiten, speld en naai de taillenaden met de goede kanten op elkaar en zorg dat de tailleband tussen de naden zit. Tussen de naden? Ik zie niet wat ze bedoelen? Of toch? Keer het broekje door de pijp naar de goede kant en doe de voering in uw broek. Keren door de pijp? Waarom dan?

Om een lang verhaal kort te maken, ’t zou misschien wel interessant zijn om terug eens op naailes te gaan want van al die werkbeschrijvingen begrijp ik helaas geen snars. 🙂 Het was een mooie poging met veel bloemekes, teveel bloemekes en een rouwrandje. Maar ik denk dat ik foert zeg. Ik laat u nog even meegenieten van mijn vreselijke creatie. 😉