Het spektakel.

Ik moet wel lijden aan een ernstige vorm van geheugenverlies,… Vandaag stond ik om 7 uur des morgens -op een vrije zondag!!!- op om naar het stoffenspektakel te trekken. Eindelijk eens op mijn vrije zondag zodus, ik was er helemaal klaar voor. De kinderen werden eerst bij meter, opa en tante afgezet ter entertaining en wijlle -de mAN en ikzelf- naar ginder. Om de mAN gunstig te stemmen had ik gisteren toegezegd in een bezoekje aan zijn favoriete visbakkenwinkel in Waver dus die was in goeie doen, zeker omdat ik hem onderwege ook nog eens chocolade paaseitjes toestopte. De rit terug naar Leuven verliep vlotjes tot we de Brabanthal bijna in het visier hadden,… samen in de file, ja gezellig! Een sliert wagens volgepropt met vrouwmenschen en loszittende kinderen -de stoffenspektakelbezoeksters doen niet aan veiligheid- reed aan eenslakkentempo richting ingang. Eindelijk op de parking knibbelden ze al aan mijn shoppingbudget: 3 hele euro’s voor de parking die om 11 uur al redelijk volzet was.

En binnen,… een mierennest. Boertige vrouwmensen die hun ellebogen gebruiken om een plaatsje op te schuiven aan ’t kraam, grootmoedertype’s zonder geduld die zich pardon-roepend een weg banen doorheen de massa, het betere duw en trekwerk kwam er ook aan te pas. Enfin, ik herinnerde mij plots weer dat ik hier infeite een hekel aan had. De MAN gebaarde van krommenaas en bewoog zich door de mensenmassa op zoek naar de ideale stof om zijne zetel te overtrekken. Zo deden we wel 3 zetelstofachtige kramen alwaar de prijs tussen de 15 à 30 euro de meter stof lag. Dat ziede vanhier! Of beter: daar geef ik vandaag mijn schoon geld niet aan zenne!  Van verre zag ik wel veel leuke dingen maar de rijen voor de kramen stonden mij veel te dik. Zodus sprak ik: “kom jong, we zijn hier weg!” En weg was ik. Wel met wat spijt omdat ik 3 euro heb betaald voor een stoemme parking maar van zo’n gekrioel word ik stiepelstenenzot. Ze mogen het daar hebben, ik betaal dan liever wat meer om op mijn gemak te kunnen kiezen.

Gelukkig was er in Roosbeek een hobbymarkt met daarop mijn favoriete stoffenkraam. En had ik eigenlijk niet eens budget nodig want ik kreeg van de mAN voor Valentijn een cadeaubon geschonken,… Maar zoveel schoons,… ik kocht tulpjes en auto’s, hertjes met strik en het patroon voor de birthday party dress. En ik heb mij dan nog serieus ingehouden. En na al die online-bestellingen weet ik nu dat de madame van de stofjes echt een toffe madame is en haar kniphulpjes ook. En ik hoop ook dat het kindje bijna aan den ingang al zijn beeldjes heeft kunnen verkopen want ik zou dat toch wel zielig vinden  mocht dat niet het geval geweest zijn.

En nu heb ik na 1 maand naaistilte precies toch weer goesting om nog eens iets te maken. ‘k Zal wel moeten want infeite hé, is mijn stoffenkast een stoffenspektakel op zichzelve. Geen idee wat ik daar nog dacht te zoeken.

Drie

En toen werd de jongste al drie,… ik maakte -of beter bricoleerde want ze is naar mijn normen niet perfect genoeg- een kroon volgens dit patroon

Als we haar vragen wat ze graag zou willen hebben voor haar verjaardag zegt ze steevast: een pyjama . Ik snuisterde wat in mijn boekskes en vond in den ottobre wel wat pyjamapatronen maar allemaal in tricot. En zo van die mooie tricot is hier niet te vinden dus dat viel al af. Een gewone rechte broek met een rekker in, is snel gemaakt maar zo’n bovendeel met knoopkes,… ’t was te doen geweest maar ik ben toch overgegaan tot het maken van een verjaardagsjurk, de teaparty sundress van Oliver +s. ’t Is dat ik het birthdaypartypatroon niet in mijn bezit heb, anders had ik dat natuurlijk  kunnen kiezen. 🙂

Het patroon is op verschillende manieren af te werken. Ik heb voor den eerste keer de gemakkelijkste weg gekozen en alleen paspel voorzien aan het borststuk en dus niet in de prinsesnaden en omdat het stofje nogal dun uitviel heb ik het ook voorzien van voering. Daardoor werd de naad met paspel nogal dik en ging rechtop staan,… mocht ge u dus afvragen waarom ik onder mijne paspel nog afgestikt heb: da’s dus om diene naad binnenin op zijn plaats te houden.

En dan de zoom,… dat was ook nogal speciaal. Een reep stof die je er onderaan moest aanstikken en dan naar binnen omslaan en met de hand vastnaaien. Dat heeft waarschijnlijk een naam en ik ken hem ook maar ik kan er nu precies niet opkomen of is ’t aangestikte zoom? Mijn machine is in staat tot blindzomen maar ik kreeg dat op die smalle omslag niet gefixt en om dat nu helemaal met de hand te gaan doen,… pfff tja,…. Ik heb dat dus met ’t machien doorgestikt, ’t is nog niet eens zo lelijk. Verder kan ik u in al mijn perfectionisme nog wat beginnersfouten aanwijzen maar al bij al vind ik ze zeker geslaagd en steekt er zondag een verjaardagsjurk in ’t pakske. En dan maar hopen  dat ze mooi gevonden wordt én vooral dat ze past!

Met mijn excuses voor de mottige foto’s,… rapgeweest,…

Een flashy rokske

Sarah mocht een stofke kiezen uit deze winkel -waar anders?- waaruit ik een verjaardagsrokske zou laten ontspruiten. Ze koos er een flashy exemplaar uit en zo stuurde ik donderdag het rokske haar richting uit, inclusief bijhorende haarspeld om hare froe in bedwang te houden. 🙂 Sarah was tevree en wou het rokske zoals gewoonlijk niet meer uitdoen. Ik alweer iets minder omdat ik eigenlijk een flashy stikdraad wilde gebruiken en daarvoor nog iets dacht liggen te hebben. Dus gebruikte ik de fluodraad uit zo’n naaidraadpakket  uit de lidl goed wetende dat mijn machien daar niet van moet hebben. Miserie natuurlijk! Het rolleke ligt nu in de vuilbak waar het thuishoort en ik beloofde mijn machien plechtig nooit ofte nimmer nog draad van de lidl aan te bieden. Veel noten op zijne zang zenne, dat machien van mij!

Een floeren minirokske

Als vervolg op het floeren rokske voor grote zus, een floeren mini-versie voor kleine zus. Patroon is ook van Oliver +S maar dan wel de A-line skirt met twee steekzakken vooraan en een splitje/plooi achteraan.

Zelf wou ik  het infeite in rode appelkesstof maken maar mijne man vond dat iets te gewaagd, de schrikkentist.

En dan maakten we vandaag ook nog speculazenmannen.

Een ‘floeren’ rokske

Op enkele uurtjes tijd stak het in mekaar en dan heb ik nog zitten prutsen wegens verkeerde instellingen op mijn machine. Patroon: music class skirt van Oliver +S. Verkrijgbaar bij Vermiljoen.

Omdat het winter wordt heb ik nogal de neiging om katoenen stoffen links te laten liggen en te kiezen voor eerder dikkere stoffen. Het extra dikke ribfluweel was te doen voor dit patroon maar niet ideaal. Een volgende keer doe ik de sierstiksels langs den buitenkant wel groter.

Voor u ontdekt.

Mijn dagen tellen véél te weinig naaiuren. Als ik zou willen dan was ik full-time bezig met vanalles en nog wat en jammer maar helaas: ik blijf dingen ontdekken,…

Wat dacht u van:

Pea Pod Linen purse Mijn Engelse kennis reikt niet ver genoeg om te verduidelijken wat een pea pod is, ik denk dan meteen aan een pispot maar dat zal het wel niet zijn zeker? 🙂

En dan heb je deze nog niet gezien. Een gratis PDF-patroon van Amy Butler. Prachtig gewoon. Die wil ik zeker een keer maken. Hoe rapper hoe liever zelfs. 😉 En toevalig heb ik dat tweede stofke in een andere kleurschakering in de kast liggen.

Gemoestalbezigzijn!

Onozele V

Geen afgewerkt produkt deze keer. Ik sukkel al dagen en dagen op een onozele V. Wat is ze nu weeral aan ’t uitkramen, hoor ik u denken? Wel ik zal u dat eens even snel verduidelijken.

Alhier menig voorbeeld van hetgeen waarmee ik bezig ben. Créme -’t kapke moet in de andere richting maar de wind staat nu ff verkeerd- a la glace stond in de kast tot ik wist waar ik mee bezig was. Schoon kleedje dat wel maar zoals ge al wel had kunnen vermoeden, krijg ik die V-vormige uitsparing op de zakken én op de yoke niet gestikt.

Eerst poogde ik een zes-tal zakken en toen dat keerweerom mislukte dacht ik dat het misschien beter zou gaan op het borststuk. Niets van aan dus. Miserie, miserie, miserie en ik snap maar niet wat ik verkeerd doe. Ik pivoteer schoon op de aangewezen punten en ik geef achteraf een knipke in de punt van de V. En toch blijft dat ding er trekkerig uitzien. Zelfs mijn strijkijzer kan het niet bedwingen. Er zit daar in de punt van de V zo’n vreemde verticale steek. In een wanhopige bui probeerde ik deze weg te tornen en toen kwam alles goed, effenaf schoon,… maar ik had ook wel een gat. Dus,…. wie heeft er hier de ultieme tip alvorens ik alles uit de venster smijt?

De overgooi-jurk

“Mama, ik wil geen rokjes meer aandoen, ik wil nu alleen nog maar jurken” wist mijn oudste dochter mij te vertellen. Oooh jochei, juicht en zingt jubilatee, net nu haar kast vol rokken hangt. Allé ja, daar moest ik dus iets aan doen natuurlijk. Gelukkig was er het gratis patroon van Oliver + S van de popover sundress. Een stofke dat ik meebracht van ’t stoffenspektakel uit de kast, het patroon geplakt, patroon erop, knipperdeknip, naaierdenaai en klaar. En toen stonden we voor we ’t wisten samen met opa en zijne kodak ergens in een veld met een reflectiescherm te zwaaien.

Ruitjesrok

Deze rok stond niet op mijn planning maar ik moest bij Pauli zijn voor een stukske effen katoen en ik kwam met deze ruitjesstof naar huis. Tja,… Terwijl ik er een rokske van maakte omdat dat rap vooruit gaat bedacht ik mij dat het eigenlijk nog een heel schoon kleedje had kunnen worden ook. Maar aan kleedjes doen we hier niet. Ik heb hier nog een sundresspoging liggen -patroon oliver +S- die ik niet in elkaar krijg omdat die bochten niet schoon uitkomen en die teleurstelling is bijlange nog niet verteerd. En dan spreek ik nog niet over het jurkje waar ik begin van de zomer mee begon. Het lijfje eindigde in allemaal punten en daar moest ik de rok dan aan vastkrijgen. Ik durf het hier gerust toegeven: ik kreeg die punten niet gestikt. Dus jurken, dat marcheert hier niet. Rokken kunt ge krijgen. 🙂 Ook bij rokken gaat er iedere keer wel eens iets mis zenne. Deze keer was het mijn veiligheidsspeld die besloot open te gaan tijdens het elastiekrijgen. Het onding boorde zich door de voering met een gat tot gevolg. Awoert voor de veiligheidsspeld, ik heb mij nu een dikke elastiekrijgnaald gekocht. Mij zullen ze niet meer liggen hebben zenne. 😉

Volgende post beloof ik plechtig iets anders te posten dan een rok. Er zijn ook nog de jufcadeautjes,…. en laat ik nu net geen inspiratie hebben. vertel mij eens,… krijgt jullie juf/meester iets zelfgemaakt? Zoja: wat? 😉

Blub

Mijn man heeft iets met vissen. Niet dat ik een vis ben maar hij heeft naast mij en de kinderen ook nog een visbak. Onze jongste dochter is dus genetisch belast met een voorliefde voor vissen. Ze is er echt compleet zot van, gaat mee naar de viswinkel en plakt daar tegen de ramen om naar de visjes te kijken. Ze wil ook altijd tijdens het naar huis rijden het zakske met de vis op haar schoot houden. Grote gruwel als daar ooit eens een gat in zou komen. Er zit wel gazettenpapier rond en zo maar toch,… Ik heb eerlijk gezegd een beetje schrik van vissen.

Nu was het gisteren dus vaderdag en ik maakte een rokske met vissen. Niet voor mijne man maar voor de dochter die het dan droeg ter ere van vaderdag. De stof was eventje zoeken. Uilen zijn populair en een kieken ziet ge ook gemakkelijker voorbij komen dan een vis. Ik vond er redelijk vlak bij de deur in Nederland maar die vond ik dan weer wat aan de dure kant (23,35 voor een meter met de verzendonkosten bij) in vergelijking met de vissen die ik bij fabric rehab vond. Ik bestelde er nog een koppel ander stofkes bij en voor 37 euro was ik gesteld. (verzendonkosten waren 3. 92 euro) Portemonee blij, de dochter blij en de stoffenkast blij. en zo maakte ik dus een rokske, het zoveelste. Blub. Vissenstof is het gat in de markt.