Van katoen gegeven.

Ik gaf van katoen, zo op op de laatste dag van ’t jaar. Nee, ik gebruik geen andere jaartelling en ja u heeft nog 3 dagen voor de boeg maar ik begin morgennacht aan een reeks van 4 nachten en zodoende stoppen mijn niet werkende dagen dus vandaag. 😉

En dus kroop ik nog snel achter mijn stikmachine om een goede daad te verrichten. Alhier en aldaar werd opgeroepen om tassen te maken voor Van Katoen. Zodoende dook ik in mijn stoffenkast en viste er een stuk IKEA-stof uit 2007 op dat wegens zijn grote motief nog geen bestemming gekregen had.

Daaruit maakte ik zoals gevraagd dus 2 tassen voor Van Katoen. Mocht u de tas in handen krijgen, vergewis er u van dat ze gemaakt werde door Ă©Ă©n der meest klungelige naaisters ooit en dat ze gemaakt werd met een machien dat nog steeds kuren vertoont met andere woorden: de dansende naald did it again. Maar foert, ’t ging er mij gewoon om ’t gevoel te hebben toch een steentje bijgedragen te hebben.  En uw gerief zal er niet doorvallen, hoop ik tenminste. En het beleg is aan den brede kant maar dat lag aan de stof, niet aan mij. Maar nu ik het toch over de stof heb, ’t is niet de schoonste die ik uit mijn kast opgegraven heb, ik weet het. En ’t motief komt ook niet uit, dat zijn dingen waar ik mij allemaal niet mee bezig hou. Mor kom, nog een gelukkig nieuwjaar, nu ik toch bezig ben.

De kippige slab met mouwen

Bij de paasklokken bestelde ik een slab met mouwen. Ze waren zo vriendelijk om de materialen te leveren, de rest moest ik zelf nog doen, sidder en beef. Gelukkig bleek dat een makkie danzij de geweldige uitleg van Meisjesmama. Bedankt Meisjesmama, u heeft hiervoor een stikmachien van Fisher Price gewonnen. Ik kocht dus ook een handdoekske in den IKEA. Biais aanzetten was Ă©Ă©n van mijn proefstukken dus deze is niet helemaal perfect. Op de voorkant kwam: POKPOK een kieken met zwevende poten. Applicaties zijn ook niet echt mijn specialiteit en ik stikte er op de fijne stukken al wel een keer langs of beter naast. Maar al bij al is ’t toch een schoon slabbeke geworden. Zo schoon zelfs dat de man vroeg waar ik dat gekocht had. AHAAAA!

De gebruik(st)er van het slabbeke is nog in de maak, bij Caroline die iets met kippen heeft .Vorige week was hij/zij al 6,5 cm dus de slab is nog ruim te groot. Nog ruim de tijd dus voor de toekomstige tante (ikke dus mocht dat niet duidelijk zijn) om nog meer slabbekes te maken.

Een duo bollekes

En wat hebben we afgelopen week gemaakt? Een echte hANdtas. Een klein, schattig modelleke met plooitjes, sluiting met magneetknoop, sierknoop vooraan, ingewerkte zak binnenin en af te werken met Ă©Ă©n of twee handvaten. Mocht je ze echt niet als handtas willen gebruiken kan je er ook nog een koksmuts van maken voor de kleinsten onder ons. (mits weglaten van de zak in de voering en de hengsels natuurlijk)

Maar ik ben tevreden deze keer. Ik heb op mijn gemak gewerkt, zonder haast -lees: zonder kinderen in huis- gewoon relax dus en het resultaat is er naar. Het patroon komt van Keyka Lou: de Pixie handbag, een kooppatroon oa. te verkrijgen op Etsy.

De beschrijving was deze keer meer textueel dus minder foto’s, moeilijker voor mij want ik werk gemakkelijker ‘op zicht’.  Je krijgt een small en een large patroon, ik maakte de small-versie.En small is ze geworden, het is echt zo’n sjakoske waarmee je een zakkenroller een draai om zijn oren kan geven. 🙂

De beige stof die ik gebruikte was een restje uit de koopjeshoek bij IKEA. De bolletjesstof is van de fantastisch Belgische online stoffenschop van mevrouw Vermiljoen. De voering is ook helemaal bolletjes. Ik heb lopen twijfelen of ik het niet omgekeerd zou doen -bolletjes buiten dus- maar ben toch voor de voorzichtige versie gegaan. Het bijpassende GSM-zakje (zelfde als vorige post) is dan wel in uitbundige bollen.

Er zit geen tussenvoering in deze tas, deze was optioneel maar heb ik weggelaten. Productkennis is wel aan te bevelen dus ga ik me kortelings storten op de verschillende soorten vlieseline en waarvoor je ze gebruikt. Volgens mij koop ik steeds een véél te stevige soort. Vandaar dat ik het zakgedeelte moeilijk mooi gestreken krijg en de tas zelf nogal aan de stijve kat is. Kan ook aan de stof liggen maar ik vrees dat het toch de vlieseline is.

Het GSM-zakje heb ik deze keer zonder tussenvoering gemaakt maar vond  in de veritas wel een soort gewatteerde vlieseline wat het geheel wel mooi vorm geeft. (geen idee of het ‘done’ is om deze hiervoor de gebruiken eigenlijk, ik was infeite op zoek naar fusible fleece voor een volgend project maar dat was hen daar ongekend)

En na dit relaas dan eindelijk de foto’s van mijn bollekesduo:

Pixie-bag Keyka Lou

Pixie-bag Keyka Lou achterzijde

Pixie-bag Keyka Lou binnenkant.

Pixie-bag met GSM-zakje Keyka Lou

Treinzakske

De vakantie is voorbij en ik ben alweer aan het nachtdiensten geslagen.  Om mij de nodige rust te gunnen trekken man en kinderen er dan meestal tussenuit. Ideaal dus om rond een uur of 2 uit bed te sluipen en ongestoord achter de machine te kruipen in een zalig, stil huis.

Nog steeds in de ban van de opvouwbare zakskes maakte in deze waarop ik terecht kwam via deze inspirerende lijst.

Eerste probleem: dat biaislint. Het zit er omheen maar het is mottig gedaan want hoe neemt een mens bochten met zo’n ding? Ik ben er nog niet erg bedreven mee. In combinatie met een veel te korte dagrust resulteert dat in foute beslissingen waarbij ge gewoon een stukske overknipt en het ding er in twee stukken tegenzet. Foutfoutfout!

Verder ook veel problemen met de naaitechnische engelse taal en een vroeger dan verwacht thuiskomende man met kind en toch toch toch dat zakske willen afhebben vandaag. Enfin ja, zoals ge kunt verwachten ging er weer iets vreselijk mis. Maar het is af, dat wel, dus Ă©Ă©n doel heb ik alvast bereikt. En het is opvouwbaar, dat ook. Het is ook lang en smal, dat vooral. Zucht. Ooit zal ik het kunnen.

Voordeel is wel dat ik nu een zakske heb om mijn drinkflessen mee te vervoeren naar ’t werk.

Stof: Minna van denikea en TILDA van bij den banier.

DSCN0711

DSCN0709

DSCN0715

Vliegende boodschappentas

Zou ik dit wel posten? Euuhhhmmm, allĂ© vooruit dan maar. Ik laat mijn misbaksel op de mensheid los. Wee uw gebeente dus en zeg niet dat ge van niks wist. 🙂

Al shoppende gebruik ik meestal van die nylon draagtassen van 1 euro. Nu had ik gedacht dat iets hippers wel leuk zou zijn. Zo probeerde ik dus zelf een opvouwbare tas te maken. Ik volgde dit patroon en kreeg een tas waar al uw boodschappen met zekerheid uitvliegen, mijne porei dan toch. De handvatsels zijn zoals beschreven zacht, dat is geheel correct maar ik vind ze ook niet echt eumhm ‘bevallig’. Ik vind de inplanting ook niet schoon, ik zou die tussen de twee stoffen inwerken, allĂ© da’s mijn gedacht natuurlijk. Meestal ben ik zo braaf dat ik mooi het patroon volg omdat ik twijfel aan mijn eigen kunde, zo ook deze keer. Maar mooi, dat is toch nog iets anders.

De kinderen zijn er in gelukkig dol of en steken ze vol zand en speelgoed en sleuren ze de kamer rond. Zo heeft het ding toch nog een functie.

De stof trok ook al op niks, smeten ze mee naar uw hoofd tijdens de solden bij IKEA. De hartjes staan omgekeerd, vergeten op het stofpatroon te letten tijdens het knippen. *kucht* Het bijhorende opbergzakje heb ik gewoon niet gemaakt.

Ziehier mijn vliegende boodschappentas. Ge kunt er maar eens mee lachen. 😉

DSCN0704

Bloed, zweet en kromme spelden

Er waren al mensen die ongerust werden en zich afvroegen waar ik me eigenlijk bevond. Ik was er wel maar bezig Ă©, bezig met een belangrijk project. En om den titel uit te leggen: bloed van mezelf te prikken, zweet van uren in mijn warme hok te zitten en kromme kopspelden omwille van de dikte van mijn project. Ik heb zitten zwoegen, een beter woord vind ik er niet voor. Maar wat was ik dan aan ’t doen?

Ik wou persĂ© een schoolrugzak voor de oudste maken en vond al googlend dit kooppatroon. In ’t engels dus dat werd weer zwoegen. Op twee dagen had ik een exemplaar in elkaar en ik zal het u zeggen: het trok op niks. De vorm was er dat wel, het zag eruit zoals het eruit moest zien maar het was een vod. Het zakte in elkaar. Ik had canvas gebruikt maar blijkbaar was dat niet voldoende. Ook de manier waarop je het in elkaar moest zetten was mij nogal ‘loechtekes’ gezien je voor -en achterpaneel moest stikken op hetzelfde stiksel als je piping. Maar piping dat had ik niet gevonden – en om die zelf te maken ben ik te lui en heb je vĂ©Ă©l te veel stof nodig is mijn idee-  en ik had dus gewoon paspelband gebruikt en dat is natuurlijk niet breed genoeg.

En toen nam mijn man me mee naar Hexagoon,… Enfin ja, de mensen die er al geweest zijn die moet ik het niet uitleggen zekers? (Mensen die er nog niet geweest zijn reppen zich naar de Ravenstraat in Leuven) Maar om terug te komen op de rugzak: ik vond in de Hexagoon dus dikkere piping en wondermooie stof. (ik ga nog terug zonder mijne man om beter te kunnen kijken en kiezen maar zeg het hem niet, ik herhaal zeg het hem NIET! 🙂 )

Maar dus herbegon ik en knipte ik alle stof dubbel en voerde de voor en achterzijde met flanel die ik fixeerde met vlieseline. De dikkere bieskoord was een hele verbetering. Het hele ding met zijn ‘nieuwe’ dikte in elkaar krijgen bleek echter geen evidentie. Hoe je de bodemplaat deftig passend maakt weet ik niet, ze zit erin maar ge moogt niet te nauw kijken. Op de zijkanten zit ter versiering ook een reep piping maar tot mijn grote ontzetting bleken die twee zijkanten na afwerking merkelijk op een andere hoogte te staan tov elkaar. Ik heb toen even door het dakraam staan jodelen van grote teleurstelling en stootte mijn hoofd tegen den balk van ’t dak. Dubbele auw.

Maar het zit ineen. Ik doe het geen derde keer meer. Effenaf niet. Mijn dochter is gelukkig wel  trots maar vond het ineenzakbaar eerste modelleke toch het mooiste.

Om samen te vatten: patroon van made by Rae, bloemekesstof van Hexagoon en de rode stof is Minna van Ikea aan 4 euro de meter. Werkuren: onbetaalbaar. 🙂

DSC_7995

DSC_7999

DSC_8001

Centjes

Een kind van tegenwoordig vraagt geen cadeautjes meer voor verjaardagen. Een kind van tegenwoordig vraagt gewoon centjes. Centjes zullen het zijn maar dan toch geschonken in een zelfgemaakt zakske.

Idee schaamteloos gepikt vanop de geweldige site van Eloleo en de tutorial staat dus op Balancing Everything.

Maar wat een gedoe om het te maken. Drie pogingen had ik nodig. Het eerste was lomp, het tweede was scheef en het derde was in de rapte dus ik ben het sluitingske en de knoop vergeten maar FOERT ik was het beu. De centen steken erin en dat zal vermoedelijk het belangrijkste zijn voor de jarige.

Stof met print komt van de banier (TILDA) en de andere zijn overschotten van den IKEA.

DSC_7209

DSC_7210

DSC_7211

Twee geheime werkjes

Ik mag ze nu publiceren want ze zijn geschonken aan de jarige. De jarige vond de NOEKS-tas wel mooi maaaar,… ze kunnen mij pick-pocketten want ge kunt er zo in grabbelen en eigenlijk is die schouderriem te breed om schoon te kunnen bruinen en zoverder enzovoort.

Dan maar eens gekeken hoe we dit zouden kunnen oplossen en een extra stuk zaklichaam uitgesneden en ertussen gewerkt. Ziezo, een streepjeszak met een flap die sluit met twee magneetjes. Achteraf bedacht ik me nog dat het mooier was geweest als ik de magneten tussen de lagen stof had gestikt ipv ze erbovenop te naaien. ’t zal voor een volgende keer zijn, hopelijk wordt er nu niet meer gepick-pocket. 🙂 De smallere riem om beter te kunnen bruinen heb ik niet gemaakt. Bruinen, da’s toch niet gezond. Op deze manier valt de tas natuurlijk minder mooi. Misschien dat dat betert als ze gevuld is. Strepig is ze in ieder geval genoeg.

DSC_6484

En dan nog een tweede geschenkje dat ik toch maar afgegeven heb maar dat eigenlijk compleet mislukt was wegens te moeilijk voor mijn machien. Ik weet nu ook dat fleece een vuiligheid is om mee te werken. Veel te veel pluizen in uw spoelhuis en zo. De man werd ingeschakeld om de vervelende werkjes op te knappen en duwde de bovenrand vol met vulsel. Op de voorkant appliceerde ik ook nog mevrouw haar naam maar ook hier heb ik nog héél veel oefening nodig. Ikzelf trok zelfs geen foto van mijn mottig creatuur. De poes, die vond het precies allemaal goed genoeg.

5529_1126104484554_1585432312_30295554_6782037_n