Afgerrrrond

Eén ding is zeker, de jurk van Colette Patterns die ik dacht klaar te krijgen tegen kerstmis zal het niet halen,… cadeautjes kregen voorrang. Een jarige jongen, dat vond ik een moeilijke opdracht. Ooit ben ik begonnen aan het apple-hemd uit ottobre maar ik ben gestopt en nooit meer verder geraakt. Het hangt te verkommeren op een kapstok. En het cadeautje moest best snel gemaakt dus beginnen prutsen aan een hemd zat er niet in.

Toen kwam Eloleo af met haar stiftenrol en zette ze ook nog eens sneller dan voorzien de werkwijze online!  Jihaa!  Bij gebrek aan jongensstof in mijn meisjeskast maakte ik alvast een testversie. Wederom een zeer duidelijke uitleg, het maken verliep op rolletjes al moet ik wel bekennen dat ik al enige ervaring had met het maken van schoon afgewerkte gaten in stof.  Vier uur heb ik er dus zeker niet over gedaan. (ik deed trouwens ook niet aan op maatknipperij van figuren noch zocht ik lapjes met de kleuren van de stiften bij elkaar, daar kruipt ook wel een uur in denk ik) Den biais heb ik ook niet zelf gemaakt, die biaismaker strijkt mijn biais altijd scheef zodus ik koop hem liever, dat geeft minder ergernis. 😉

De testversie zag er buiten wat uit den bocht vliegen in de hoeken redelijk deftig uit. Hij werd ingepakt en cadeau gedaan aan de jarige schoonzus die er haar haakpennen in kan sorteren.

En toen kwam supersnel de jongensstof toe en begon ik moedig aan een tweede exemplaar. Voor contrasterende biais moest ik wel even op zoek en vond bij hexagoon. Alles verliep redelijk naar wens al besloot mijn naaimachinenaald bij het rondstikken van de gaten plots te gaan dansen en bleek den biais een tikkeltje smaller dan de standaard van de veritas en zodus eindigde het rampzalig. Helaas pindakaas. Twee keer de volledige biais er terug afgeprutst mocht niet baten. Hij blijft bij zijn besluit en wil er gewoon niet deftig rrrrond. Foert é!

Voor de broer maakte ik er nog een knikkerzakje bij. En nu ga ik nog een avond twijfelen of ik dat zo durf opsturen of niet. Mogelijks gaat die biais er nogmaals helemaal af. * & ** Awoert voor mijneigen!

* ’t Is beslist, hij gaat eraf! Ik ben nu toch al te laat met mijne cadeau.
** Of nee, ik maak gewoon iets anders.
 

PS: ge moogt lachen!

De n° 186 Rachel’s Retro bag

Het klinkt een beetje als die parfum met het nummerke 4711. Nog voor mijn foertmodus maakte ik op vraag van een collega een tas voor haar dochter. Het patroon met het nummerke 186 vond ik op ithinksew.  ’t Is er eentje van de new arrivals. Een simpel zakje met plooitjes vooraan. De kleur moest paars zijn en paars is het geworden: berkeley pink purple swirl. Waar de pink precies zit in deze stof  heb ik vooralsnog nog niet mogen ontdekken. Ik kocht ze bij de vette kwartiershop.

Een mooie gesp/ verbindingsstuk -of hoe noemt ge zoiets- vinden voor aan de riem bleek het moeilijkste gedeelte bij deze tas. Zelfs in den hexagoon konden ze mij niet helpen. Uiteindelijk heb ik bij vertitas iets gevonden maar ’t is infeite net iets te smal. Ik kwam ook op het lumineuze idee om wat te gaan sierstikselen op de voorkant. Achteraf vond ik het precies toch niet zo mooi maar zo’n sierstiksel uithalen,… nee dankuwelmerci. Verder voorzag ik de tas van een binnenzakje met rits ipv het vooropgestelde opgestikte zakje waar ge toch niks in kwijt kunt.  En dan is het nu maar hopen dat de dochter blij is met haar hANdgemaakte tas,… maar dat zal wel zekers?

GSM-zakske voor de collegeboy

Het neefje van mijn man is 12 en gaat vanaf september naar het college. Dat wil in hedendaagse tijden blijkbaar zeggen dat men een GSM op zak dient te dragen. Een wreed chicque GSM dan nog. Helaas, er was geen zakske bijgeleverd. Nu vond ik dat toch niet kunnen dat ge met zo’n waardevol ding zakloos blijft rondlopen dus greep ik mijn Keyka Lou’s GSM-zakskespatroon (de brede versie) en zocht in de stoffenkast naar jongensachtige stof. Ahum. Ik had kleine olifanten maar ik vermoed dat een kind van 12 daar toch al wat te groot voor is. College dat doet mij denken aan donkerblauw en ruitekes maar ik had nu niet precies zoiets liggen dat bij elkaar paste. Wel had ik nog een stuk bruin van mijn moederdagsjakos en dan nog ergens een stuk bruine-beige pied de poule van minikiekens dat vorig jaar ooit een broek dacht te worden maar het nooit geweest is.

Een sierknoop op de voorzijde was ook niet echt jongensachtig geweest dus zocht ik in mijn velcrobak en vond alleen zwart en wit. Gelukkig hebben ze bij hexagoon allerlei kleurtjes. Ik dacht eerst beige te nemen maar toen ik zag dat ze ook donkerbruin hadden was de keuze snel gemaakt. Men notere dat ik naar de hexagoon ging met twee kinderen, het broeiend heet was en ik met hen een half uur aan de kassa heb staan wachten tot het onze beurt was. Ze waren uitzonderlijk flink, gelukkig maar!

Het zakje zelf in elkaar zetten was rap geflikt al blijft het moeilijk om schone en propere curven te stikken. De collegeboy was tevree en zeer verwonderd had hij aan oma gevraagd of ik dat helemaal zelf gedaan had. En zijn GSM paste precies in het zakske. Allemaal tevree.

Een fleurig ‘pochke’ met bedenkingen

Het patroon van deze ritstas zit al bijna een jaar in mijn mapje met naaipatronen. Tijd om er iets mee te doen dus. Het is een patroon van dezelfde mevrouw die het patroon van de Margaretbag tekende. Alhier kunt u mijn eigenste versie van deze tas bewonderen.

Let wel: dit is een kooppatroon. Je krijgt hiervoor een zeer goed gedocumenteerde beschrijving voor het maken van maar liefst 6 verschillende ritstassen. Ik probeerde model B1. Volgens de beschrijving had ik hiervoor een rits van 9 inch nodig welke ik ook gebruikte maar daar liep het mis met twee nogal grote luchtgaten links en rechts van mijn rits tot gevolg. ’t Zou weer moeten lukken! 😉 Maar ‘k vind ze toch nog leuk en ik kan ze nog altijd gebruiken om stinksokken in te vervoeren of zo. Het stofke is een stukje dat ik ooit meebracht uit de grabbelbak bij hexagoon. Het stikken verliep ook al niet zoals het moest. Waarom, oooh waarom stikt mijn machien steeds met ministeekskes als er dikke vlieseline onder ’t machine steekt?

Itty Bitty niet naar mijn goestinkski

Een baby geboren, een kraamcadeau in de maak. En het bleef in de maak. Ik geloof dat ik wel 5 versie’s gemaakt heb en geen enkele was naar mijn goesting. De baby in kwestie is intussen al bijna een maand oud. ‘k zal maar gauw iets gaan kopen dus.

Patroontje kwam van made by Rae, de itty bitty babydress. Zeer schattig maar mijn rimpels komen nooit uit en de afwerking van den binnenkant is niet naar mijn goesting. Op de -slechte- foto mijn eerste creatuur dat van allemaal nog ’t meest naar mijn goesting was. Behalve de afwerking van den binnenkant dan. Ik weet het,… Ik ben nogal een precieze als ’t voor iemand anders is,… Daarom dat ik ook liever niets voor iemand anders maak want ik word er zot van, echt compleet zot om mijn gerief perfect te krijgen. Heeft er hier iemand soms een goei pilleke voor?

Stof komt van Pauli en de fournituren van Hexagoon.

Kerstrokje

Een patroontje uit een ottobre design. Het had wat voeten in de aarde om alles complementair te vinden maar ik vind het zo op ’t eind toch bijzonder goed gelukt. Alleen de wollen stof ‘valt’ nogal recht naar beneden waardoor het rokske een nogal vreemde vorm heeft. Ook die hartenzakken zijn niet echt mijn ding en die zigzag stikken,… AAAAAAAAARRRGHH! Maar het kwam redelijk goed. Voor de onderzoom gebruikte ik de blindzoomfunctie van mijn machine voor het eerst en ook dat lukte aardig. De dochter is er in ieder geval dol en heel trots op. Stoffen allemaal van bij Pauli. Fluweellint van de veritas en de rest van de fournituren van bij Hexagoon.

 

Bloed, zweet en kromme spelden

Er waren al mensen die ongerust werden en zich afvroegen waar ik me eigenlijk bevond. Ik was er wel maar bezig é, bezig met een belangrijk project. En om den titel uit te leggen: bloed van mezelf te prikken, zweet van uren in mijn warme hok te zitten en kromme kopspelden omwille van de dikte van mijn project. Ik heb zitten zwoegen, een beter woord vind ik er niet voor. Maar wat was ik dan aan ’t doen?

Ik wou persé een schoolrugzak voor de oudste maken en vond al googlend dit kooppatroon. In ’t engels dus dat werd weer zwoegen. Op twee dagen had ik een exemplaar in elkaar en ik zal het u zeggen: het trok op niks. De vorm was er dat wel, het zag eruit zoals het eruit moest zien maar het was een vod. Het zakte in elkaar. Ik had canvas gebruikt maar blijkbaar was dat niet voldoende. Ook de manier waarop je het in elkaar moest zetten was mij nogal ‘loechtekes’ gezien je voor -en achterpaneel moest stikken op hetzelfde stiksel als je piping. Maar piping dat had ik niet gevonden – en om die zelf te maken ben ik te lui en heb je véél te veel stof nodig is mijn idee-  en ik had dus gewoon paspelband gebruikt en dat is natuurlijk niet breed genoeg.

En toen nam mijn man me mee naar Hexagoon,… Enfin ja, de mensen die er al geweest zijn die moet ik het niet uitleggen zekers? (Mensen die er nog niet geweest zijn reppen zich naar de Ravenstraat in Leuven) Maar om terug te komen op de rugzak: ik vond in de Hexagoon dus dikkere piping en wondermooie stof. (ik ga nog terug zonder mijne man om beter te kunnen kijken en kiezen maar zeg het hem niet, ik herhaal zeg het hem NIET! 🙂 )

Maar dus herbegon ik en knipte ik alle stof dubbel en voerde de voor en achterzijde met flanel die ik fixeerde met vlieseline. De dikkere bieskoord was een hele verbetering. Het hele ding met zijn ‘nieuwe’ dikte in elkaar krijgen bleek echter geen evidentie. Hoe je de bodemplaat deftig passend maakt weet ik niet, ze zit erin maar ge moogt niet te nauw kijken. Op de zijkanten zit ter versiering ook een reep piping maar tot mijn grote ontzetting bleken die twee zijkanten na afwerking merkelijk op een andere hoogte te staan tov elkaar. Ik heb toen even door het dakraam staan jodelen van grote teleurstelling en stootte mijn hoofd tegen den balk van ’t dak. Dubbele auw.

Maar het zit ineen. Ik doe het geen derde keer meer. Effenaf niet. Mijn dochter is gelukkig wel  trots maar vond het ineenzakbaar eerste modelleke toch het mooiste.

Om samen te vatten: patroon van made by Rae, bloemekesstof van Hexagoon en de rode stof is Minna van Ikea aan 4 euro de meter. Werkuren: onbetaalbaar. 🙂

DSC_7995

DSC_7999

DSC_8001