Opruiming van het naaikot – give away

Hoezee, er is een opruiming van het naaikot aan de gang. Let op, een opruiming, geen ontruiming, wat u zou kunnen vermoeden mijn vorige post indachtig. 😉 Al een poos is de man des huises bezig met het samenvoegen van de twee kinderkamers gezien het grut toch niet alleen wil slapen. Ze verhuizen -als ze ooit onze kamer willen verlaten- dus naar de grootste kamer waardoor er een kleinere kamer is vrijgekomen. Omdat hij de zolder toch nog moet afwerken diende ik mijn naaihebben -en houden te verzamelen en te verhuizen naar een andere,  intussen lege kinderkamer.

Vanmiddag was de stoffenkast aan de beurt. Ik dacht die stiekem zelf te verhuizen maar genereus als hij is bood hij zijn diensten aan,… ik hoorde hem iets mompelen in den trend van ‘precies een magazijn’ en ‘ik had wel gezegd een voorraad aanleggen maar dit bedoelde ik toch niet,…’ 🙂 Stoppen met naaien is volgens hem zeker niet aan de orde gezien de grote hoeveelheden stof die hier nog liggen te wachten om iets te worden. Zodus ben ik verplicht  om nog een beetje verder te foefelen zeker?

Maar waarvoor ik u nodig had: ik heb ooit vanzeleven een boekske besteld bij een slimme Nederlander die dat volgens mij gewoon in de bibliotheek is gaan pikken. 🙂 (ik moest toch lang wachten eer ik het boekje ontving en toen ik het ontving zat er een stempel op) En daar zat toen toevallig nog een rokskesbijlage van de Knippie bij die ik zelf al liggen had. Wie deze nog niet heeft en hem graag zou willen mag alhier zijne naam achterlaten en zondagavond zal mijn stoffige hand een winnaar trekken.

Verwendag

Enkele daagjes te vroeg vieren we hier ten huize van moederdag. Op zondag moet ik werken en vandaag had ik eigenlijk speciaal verlof genomen voor het moederdagfeest op school dat op de schoolkalender geannonceerd werd. Jammer maar helaas werd dit feest koudweg tussen de lijnen door en zonder verdere uitleg in de wekelijkse  nieuwsmail afgeblazen. Ik besloot de oudste dan maar thuis te houden en samen een feestje te bouwen. Er stonden leuke dingen op het programma doch daar stak een plots opgekomen oorontsteking dan weer stokken tussen de wielen.

Gelukkig waren er dan toch de cadeautjes ontsproten aan het creatieve brein van de juffen. Ik kreeg 2 boodschappentassen uit papier die ze dachten steviger gemaakt te hebben door er een dikke laag vernis over te smeren. Vernis, ik haat vernis. Ik krijg daarvan jeuk aan mijn bovenlip! De Mondriaanse verfwerken van mijn 5-jarige vind ik dan alweer ontzettend cool en ook de verpakking met de vlaggenlijn mocht er wezen.

Verder was er ook nog een portemoneeke gevouwen uit tetrabrik. Knap gedaan, knap gevonden maar ze verwacht nu wel dat ik dat echt ga gebruiken! Toen ik bij de bakker mijn lederen exemplaar bovenhaalde wierp ze mij een teleurgestelde blik toe en sprak: “je moet wel die mooie nieuwe gebruiken hoor!” Voortaan zal ik dus maar beter het tetrabrik exemplaar gebruiken.

Verder had de man mijn blik regelmatig zien afwijken naar de naaidozen in de etalage van de Veritas. Hij had er samen met de verkoopster werk van gemaakt om het design te kiezen dat het best bij mij zou passen en ze waren dus voor de kleurige bloemen gegaan. Verder kocht hij ook nog vulsel. Niet dat ik dat nog niet had maar sprak hij:  “gelijk gij vanalles verloren legt is een dubbel nooit misplaatst.” Dat zal dan wel zeker? Ik zal het in ieder geval goed kunnen gebruiken gezien mijn werkterrein zowel boven als beneden is.

De verwennerij was compleet toen de postbode mijn Oliver + S patroon van de Teaparty Sundress + Bloomers and Playsuit door de brievenbus stoempte. Een cadeautje van mezelf aan mezelf, gekocht bij Vermiljoenshop alwaar voor alle moeders, vrouwen die ooit moeder worden, een moeder hebben of gewoon fantastisch zijn omdat ze vrouw zijn, 10% korting op alle aankopen geldt vanaf 20€ van 4 tot en met 10 mei!! Allen daarheen dus om nog rap een bestellingske te plaatsen of voor de mannen om een cadeaubon te kopen om uw vrouw een plezier te doen. 😉 (Geen idee of hier mannen lezen maar kom, nen tip is nen tip Ă©?)

Wie zich inschrijft om de nieuwsbrief van het kaartenhuis te ontvangen maakt ook kans op een cadeaubon van 25 euro bij Vermiljoen. Doen zou ik zeggen, het is een hele leuke site. Het geboortekaartje van bijvoorbeeld Morris vind ik zelf ontzettend geweldig. 🙂

Eergisteren stuurde ik zelf een pakje richting het meisje dat het stofke van mijn circusrok koos.- Ge vindt de foto’s alhier, Zij is mijn grootste fan.- Ze wachtte nu al zo lang en de circusrok zelve bleef maar in een hoekje van mijn naaihok liggen. Ik zou er zo’n schoon kind als Sarah niet mee durven laten rondlopen. Ze ontving als troostcadeau de 2 onderste rokjes uit mijn vorige post. Ik stuurde ook 2 bollekes wol mee want de mama van Sarah kan fantastisch schoon breien en dat kan ik nu eens niet. De twee bollekes bleken vanmorgen al een muts geworden voor de komende winter. (Of voor nu want de temperaturen doen aan de herfst denken) Ik post later nog een foto van de muts op mijn hoofd maar daarvoor moet ik eerst langs een fotograaf passeren. Deze muts is al mijn tweede exemplaar. Ik kreeg er al eerder eentje maar ze zijn zo geweldig schoon dat ik ook wat afwisseling wou qua kleur. Maar binnenkort dus de gekopte foto’s. 😉

 Een hele dag vol verwennerij dus. Ik kan er weer eventjes tegen.

Oooh wat zijde gij schoon,…

Aangezien ik toch ’t Ă©Ă©n en ’t ander te melden had kwam het verwerven van deze ‘schone’ blogaward mij goed van pas. Allereerst en geheel conform de regels dank ik Vixylady van Ik kwam, ik zag en ik schrijf voor het toekennen van deze award. Ik kan misschien al van start gaan met een leuk weetje want onlangs kwam ik tot de ontdekking dat de enige echte Vixylady en ik vroeger in hetzelfde dorp woonden en naar dezelfde school gingen. Waar ‘de facebook’ al niet goed voor is.

Tweede wetenswaardigheid: ik ben al 3 weken bezig aan hetzelfde project dat ik dit weekend klaar hoopte te hebben. Helaas ontdekte ik een kleine scheefheidsfout die ik echt niet kon uitstaan waardoor ik het hele ding terug uit elkaar heb gehaald en de gebloemde tas boos over mijn hoofd heb getrokken terwijl ik heel luid: foert riep. Sindsdien heb ik hem niet meer aangeraakt uit faalangst  en heb mij op kleinigheden gestort.

Punt drie: Ik maakte een ritszakske en het is goed gelukt. Bedoeling was om er mijn breike in te kunnen steken maar helaas, het is natuurlijk te klein. Ik deed een poging het weg te schenken maar iedereen aan wie ik het wou geven bedankte ervoor. Jammer want ik vind het zelf wel mooi.

Punt vier: Volgens een afspraak die hij vergeten bleek te zijn doen wij niet aan commercieel gedoe zoals valentijn. Liefde moet er iedere dag zijn. toch? Enfin, hij kon zich die afspraak dus niet meer herinneren waardoor ik schaamtelijk met lege handen stond toen hij mij afhaalde op ’t werk en ik bovenop een pakske stof ging zitten. In het pakske zat dan ook nog eens een stoffenbon en tot overmaat van ramp vond ik in de zak ‘versch’ schepsnoep van de markt die ik meenam naar ’t werk -en die hij gaan kopen was- een minizakske hartensnoepkes. Ik ben een romantisch schandaal en zal op een andere niet commerciĂ«le dag mijn schade wel inhalen.

Punt 5: Ik was vandeweek in de Fnac om een filmke te kopen voor de kinderen tot ik werd aangetrokken door het hobbyboekenrek. Ik kwam thuis met volgende titels: De kleermakersgids, kleding en knuffels voor de kleintjes en twee sokken tegelijk.

Punt 6: een foto van mijn stoffenkast op vraag van Tante Hilde. Mijn stoffenkast is veel te klein en alles ligt op elkaar ‘gestoempt’ maar ik heb helaas niet meer ruimte of mogelijkheden om uit te breiden. Vandaar dat ik voorlopig een stoffenstof heb ingelast al vraag ik mij af hoelang ik dat precies ga volhouden. Foto’s in twee delen en dan staat er nog niet alles op wegens de verkeerde lens op ’t toestel en te lui om den trap nog eens helemaal te doen om de andere op te halen.

Punt 7: Gisteren maakte ik een rokske uit den ottobre Lente 2010. een mooi model type zwierrok maar afgewerkt met een brede tailleband en blinde rits. De maatopname bleek al niet simpel omdat ze in 3 verschillende maatcategorieĂ«n viel. Îk besloot dan maar een 116 te maken maar die bleek veel te breed in de taille. Ik heb dan onkatholieke of andere godsdienstige dingen gedaan om het ding aan te passen en nu past het dus maar waarschijnlijk niet voor lang. De blinde rits instikken bleek een makkie al had ik achteraf wel een teut op de overgang van rits naar de achternaad.  Het strijkijzer heeft dat een beetje kunnen oplossen maar na verloop van tijd komt ‘denteut’ er toch terug in. Ook de zoom maken bleek geen sinecure want ik had overal stof teveel waardoor het trok en broebelde aan alle kanten. Conclusie: het is een mooi rokske doch op het lijf van mijn kind is een rokske met een elastiek bovenaan veel passender en rapper gemaakt. Leve het patroon van Mme Zsazsa dus. De stof is iets dat ik meegraaide op een vorig stoffenspektakel. Ik weet niet waar mijn gedachten toen waren, … het is ietskes teveel behangpapier naar mijn gedacht.

Ziezo, 7 wetenswaardigheden paseerden de revue. De 7 bloggers die deze award nog niet kregen krijgen hem van mij, ik weet alleen niet wie ze zijn. 😉

Bloed, zweet en kromme spelden

Er waren al mensen die ongerust werden en zich afvroegen waar ik me eigenlijk bevond. Ik was er wel maar bezig Ă©, bezig met een belangrijk project. En om den titel uit te leggen: bloed van mezelf te prikken, zweet van uren in mijn warme hok te zitten en kromme kopspelden omwille van de dikte van mijn project. Ik heb zitten zwoegen, een beter woord vind ik er niet voor. Maar wat was ik dan aan ’t doen?

Ik wou persĂ© een schoolrugzak voor de oudste maken en vond al googlend dit kooppatroon. In ’t engels dus dat werd weer zwoegen. Op twee dagen had ik een exemplaar in elkaar en ik zal het u zeggen: het trok op niks. De vorm was er dat wel, het zag eruit zoals het eruit moest zien maar het was een vod. Het zakte in elkaar. Ik had canvas gebruikt maar blijkbaar was dat niet voldoende. Ook de manier waarop je het in elkaar moest zetten was mij nogal ‘loechtekes’ gezien je voor -en achterpaneel moest stikken op hetzelfde stiksel als je piping. Maar piping dat had ik niet gevonden – en om die zelf te maken ben ik te lui en heb je vĂ©Ă©l te veel stof nodig is mijn idee-  en ik had dus gewoon paspelband gebruikt en dat is natuurlijk niet breed genoeg.

En toen nam mijn man me mee naar Hexagoon,… Enfin ja, de mensen die er al geweest zijn die moet ik het niet uitleggen zekers? (Mensen die er nog niet geweest zijn reppen zich naar de Ravenstraat in Leuven) Maar om terug te komen op de rugzak: ik vond in de Hexagoon dus dikkere piping en wondermooie stof. (ik ga nog terug zonder mijne man om beter te kunnen kijken en kiezen maar zeg het hem niet, ik herhaal zeg het hem NIET! 🙂 )

Maar dus herbegon ik en knipte ik alle stof dubbel en voerde de voor en achterzijde met flanel die ik fixeerde met vlieseline. De dikkere bieskoord was een hele verbetering. Het hele ding met zijn ‘nieuwe’ dikte in elkaar krijgen bleek echter geen evidentie. Hoe je de bodemplaat deftig passend maakt weet ik niet, ze zit erin maar ge moogt niet te nauw kijken. Op de zijkanten zit ter versiering ook een reep piping maar tot mijn grote ontzetting bleken die twee zijkanten na afwerking merkelijk op een andere hoogte te staan tov elkaar. Ik heb toen even door het dakraam staan jodelen van grote teleurstelling en stootte mijn hoofd tegen den balk van ’t dak. Dubbele auw.

Maar het zit ineen. Ik doe het geen derde keer meer. Effenaf niet. Mijn dochter is gelukkig wel  trots maar vond het ineenzakbaar eerste modelleke toch het mooiste.

Om samen te vatten: patroon van made by Rae, bloemekesstof van Hexagoon en de rode stof is Minna van Ikea aan 4 euro de meter. Werkuren: onbetaalbaar. 🙂

DSC_7995

DSC_7999

DSC_8001

Werkhok

Grote stilte? Nee ik ben niet met vakantie. Ik mocht samen met mijn man ‘een surprise’ uitwerken. De grote verrassing bleek dat we tijdens ons verlof een werkhok voor mij zouden creeĂ«ren op zolder. En dat is nu klaar. Een week dozen sorteren, stof opsnuiven en alle rommeligheden een vaste plaats proberen te geven. Vakantie heet dat dan. Pfff.

Maar intussen is ‘het hok’ in gebruik genomen. De oude tekentafel mag zichzelf nu stikmachinetafel heten en de oude commodekast vol artistiek gerief mag zijn job blijven uitoefenen al draagt hij nu ook naaigerief in zijn schuiven mee.
De kast die ik vroeger op mijn appartementje had staan mag nu fungeren als stoffenopslagplaats al is het mij nog niet echt duidelijk hoe ik stoffen en vooral stofresten schoon op elkaar kan stapelen.

Vandaag rolde het eerste project vanuit ‘het hok’ van den band. Ik had voor mijn oudste een mooi mouwloos shirt gekocht dat in de kast bleef liggen omdat het bij geen enkel onderstuk paste. Vandaag besloot ik dat dat toch erg jammer was en toverde dan maar snel een bijpassend rokske erbij.

Gezeten onder de dakvenster beschenen door de iets te felle zon met de mis op de achtergrond. Nergens kende ik zoveel radioproblemen als is Leuven. Beneden wil het ding alleen MNM ontvangen en boven dus alleen radio 1, op zich geen slechte keuze maar de mis tijdens het stikken: ha-lĂ©-luuuuia! Mijn man hoorde mij door de babyfoon een verdiep lager meebrullen alsook het gedonder van mijn stikkende machine op de OSB. Daar moeten we dan toch een oplossing voor vinden want anders kan ik na kinderslaaptijd niet meer stikken. Maar al bij al valt het wel mee in ‘het hok’. Het is niet afgewerkt, dat komt nog wel als de ezel eens zou willen meewerken. Ook de ingemaakte kasten zullen ook nog wel eens verschijnen en een schoon vloer-en plafontbedekking. Het heeft zijn charmes zo gezeten tussen het babyspul, zwangerschapskledij, reuzenonderbroeken en facturen uit de oudheid. Een uurtje later was de mis gedaan en was mijn rokske klaar en trokken we in vrede terug naar beneden. Amen. 🙂

DSC_7902

 

paarserok