De maakmachine

Mensen vragen mij vaak waar ik de tijd haal en dan zeg ik: ik doe dat allemaal tussendoor. Ik heb de drang om continu bezig te zijn. Eén minuut niet bezig zijn is tijdverlies. Zodus, dan maakt een mens al eens wat hé.

De volgende creatie die afgewerkt werd is een beer voor iemand die me een ganse zak wol schonk om knuffels mee te haken voor het Poekie-project. Een winterbeer die warmte brengt. Schoon toch, in deze tijd van ’t jaar?

Onlangs bijgewerkt1

En dan had ik ook nog een ideetje om mijn nieuwjaarswensen onder een kraslot te verbergen. En nu zou ik hier een tutorial kunnen plaatsen en doen dat ik dat helemaal zelf heb uitgevonden maar niets is minder waar want de werkwijze vond ik gewoon alhier. Het was spannend om te zien of het zou lukken maar dat werkt perfect. Op naar ’t volgende project.

2012-12-21

Advertenties

Maaksels van de week.

Ik was er in de grote vakantie vooruitziend ende tijdig mee begonnen met de bedoeling warm te liggen tegen dat het kouder werd. Eind oktober zijn we nu en het IS koud en mijn dekentje is af. Zo snel als het in den beginne ging zo traag ging het navenant het ding langer en zwaarder werd. Ik kreeg bovendien ontzettend veel last van mijn nek en schouders en dat zou volgens de huisarts aan het haakwerk liggen wat me een ontstoken monnikskapspier bezorgde. Een hele doos ontstekingsremmers later maakte ik dan toch maar eens een afspraak bij de kiné en die lachte eens met die monnikskapspier. De nekmiserie is nog niet helemaal vergeten maar haken doe ik dus terug. En zodus nam ik deze week mijn deken ter hand en maakte de laatste steken voor de rand. Veel bollen catania en menig granny stripe later liggen we deze winter zeker warm.

Uit het boek Haken, stap voor stap maakte ik deze colsjaal. Een mislukking. ‘k Vind hem niet mooi.

En deze lag hier al een hele poos te wachten: nog maar eens een dropstich cowl. Veel te groot uitgevallen. Zwarte Piet zou hem goed kunnen gebruiken. Ook voor de bak der mislukkingen vrees ik.

Het te kleine boekenhoesje werd gisteren meegenomen naar de Club en na veel gepas voorzien van een schriftje. Zus Sara zal blij zijn want zij bracht deze stof voor me mee van bij Frau Tulpe uit Berlijn. Zoals ge ziet hield ik tijdens het knippen totaal geen rekening met de print waardoor de meeste figuren aan de voorzijde op hun kop staan,…

Misschien dat niet iedereen even blij was met mijn bericht maar ik ben niet het mens dat doet alsof ze vanalles kan maken met haar ogen dicht. Iedereen die met een handboek werkt zal daar al wel eens op sakkeren. Als je een boek maakt moet je je realiseren dat dat gebruikt zal worden door mensen van verschillend niveau. Ik had er eerlijk gezegd gewoon niet op gelet dat je enkel een hoes voor een paperback kon maken met die handleiding en ik meen dat dat andere mensen ook wel eens zou kunnen overkomen.  Ik heb niet gezegd dat het een slecht boek is. Integendeel.

Daarnaast maakte ik ook nog elfenschoentjes voor een éénbenige elf. Wegens verkeerde wol eerst voor een reuzenelf, daarna voor een mini-elf en met de juiste wol voor een baby-elf maar die mislukte helaas dus dat resultaat is voor een volgende keer, als ik nog goesting heb.

De Drop stitch cowl

Gisteren plaatste mijn schoonzus op facebook volgende link en voegde eraan toe dat ze nu maar eens moest leren breien of hopen dat iemand dit voor hare verjaardag zou maken. Het was maar een woord.

Hoe begint ge daaraan?

Men begeve zichzelf naar de veritas -op de dag van de klant zonder een cadeau te krijgen, awoert!!!- en men kope aldaar bijvoorbeeld een bol Bravo Big van Schachenmayr voor een euro of 4.95 of andere superdikke wol. En ook een paar rondbreinaalden van 10 mocht ge dat niet in huis hebben. Een toerenmarkeerder is ook handig maar een veiligheidsspeld is al even goed.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En dan volgt ge het patroon. Knitten is rechts en purl’en is averechts dat is niet zo moeilijk en met zulke dikke wol gaat dat vooruit. Maar dan,… doe eens een YO,… Doe twice een YO zelfs,… Daarvoor moest ik toch ook even te rade bij breiwonder Morganmagic die me dat meteen efkes toonde via den ‘joetoeb’ en daarmee zaten we alweer op het juiste pad. Een YO is dus gewoon uw draad twee keer om de naald draaien en in de volgende toer laat ge heel dat gedraai gewoon vallen en brei je enkel de vaste steken en op die manier krijg je een soort strepeneffect in je sjaal.

Afbeelding

Simpel,… klaar voor massaproductie en zeer op tijd voor schoonzus haar verjaardag in december. 🙂

En voor wie dat rondbreien niet zou zien zitten zou ik zeggen: brei een rechte lap en naai de naad achteraf dicht voor hetzelfde resultaat.

 

 

De trein de saaiheid

Het is hier saai, ik weet het.  Al bijna een maand heb ik amper iets verricht.

Ik kreeg een hele zak lapjes en daarmee prulde 3 drie zakjes bij elkaar. Allemaal naar model van Keyka Lou. Niet mijn schoonste creaties, gewoon wat prullen om het niet te verleren.

En toen werd het een paar dagen schoon weer en bedacht ik dat ik dringend in de rokken moest vliegen. Dus maakte ik nog eens de garden flowerrok uit ottobre 1/2010 een A-lijn met blinde rits achteraan. Hij is nog niet af wegens zeker 15 cm te lang en ligt hier al enkele dagen te wachte op inkorting maar ik kom er niet toe omdat ik de stof mij ineens niet meer zo aanstaat. 🙂 En ook omdat ik de moeite alweer niet genomen heb om het patroon te laten uitkomen.

En dan heb ik ook nog hopen stof gewassen en gestreken. Dit nadat mijn mooi jurkje gekrompen bleek in de was,… het aanbrengen van de sierstiksels bleek achteraf gezien ook geen goed idee trouwens omdat het dan zeer moeilijk te strijken is. Maar goed, gekrompen spul zal mij voortaan niet meer overkomen.

Ik maakte ook nog een kraamcadeautje voor het pasgeboren zusje van een klasvriendje uit de jongste haar klas.

Verder werd een patroon in elkaar geplakt om een omkeerbare zomerjas met ritssluiting te maken. De stof voor de jongste dochter is al gekocht.

Voor de oudste dacht ik nog iets bruikbaars liggen te hebben in mijn kast maar helaas, het blijkt nét niet genoeg. Daar moeten we dus nog even voor op speurtocht. Dus hopelijk zeer binnenkort  alhier de voorstelling van de meest geweldige zomerjaskes op aard. De eerste 3 kijkers krijgen een gratis pakske sultana hartig*.

Ah, ik vergat ook nog het konijn dat ik breide maar dat nog niet voorzien is van poten en oren. ’t Is te zeggen, poten moesten er niet aan maar oren en een staart wel om van het borduurwerk om hem een gezicht te geven nog maar te zwijgen. Dat komt dus ook nog. Ooit. Als ik den tijd en de goesting kan vinden.

*zolang de voorraad strekt al zal hij lang streken want het spul is niet te vreten.

Verwendag

Enkele daagjes te vroeg vieren we hier ten huize van moederdag. Op zondag moet ik werken en vandaag had ik eigenlijk speciaal verlof genomen voor het moederdagfeest op school dat op de schoolkalender geannonceerd werd. Jammer maar helaas werd dit feest koudweg tussen de lijnen door en zonder verdere uitleg in de wekelijkse  nieuwsmail afgeblazen. Ik besloot de oudste dan maar thuis te houden en samen een feestje te bouwen. Er stonden leuke dingen op het programma doch daar stak een plots opgekomen oorontsteking dan weer stokken tussen de wielen.

Gelukkig waren er dan toch de cadeautjes ontsproten aan het creatieve brein van de juffen. Ik kreeg 2 boodschappentassen uit papier die ze dachten steviger gemaakt te hebben door er een dikke laag vernis over te smeren. Vernis, ik haat vernis. Ik krijg daarvan jeuk aan mijn bovenlip! De Mondriaanse verfwerken van mijn 5-jarige vind ik dan alweer ontzettend cool en ook de verpakking met de vlaggenlijn mocht er wezen.

Verder was er ook nog een portemoneeke gevouwen uit tetrabrik. Knap gedaan, knap gevonden maar ze verwacht nu wel dat ik dat echt ga gebruiken! Toen ik bij de bakker mijn lederen exemplaar bovenhaalde wierp ze mij een teleurgestelde blik toe en sprak: “je moet wel die mooie nieuwe gebruiken hoor!” Voortaan zal ik dus maar beter het tetrabrik exemplaar gebruiken.

Verder had de man mijn blik regelmatig zien afwijken naar de naaidozen in de etalage van de Veritas. Hij had er samen met de verkoopster werk van gemaakt om het design te kiezen dat het best bij mij zou passen en ze waren dus voor de kleurige bloemen gegaan. Verder kocht hij ook nog vulsel. Niet dat ik dat nog niet had maar sprak hij:  “gelijk gij vanalles verloren legt is een dubbel nooit misplaatst.” Dat zal dan wel zeker? Ik zal het in ieder geval goed kunnen gebruiken gezien mijn werkterrein zowel boven als beneden is.

De verwennerij was compleet toen de postbode mijn Oliver + S patroon van de Teaparty Sundress + Bloomers and Playsuit door de brievenbus stoempte. Een cadeautje van mezelf aan mezelf, gekocht bij Vermiljoenshop alwaar voor alle moeders, vrouwen die ooit moeder worden, een moeder hebben of gewoon fantastisch zijn omdat ze vrouw zijn, 10% korting op alle aankopen geldt vanaf 20€ van 4 tot en met 10 mei!! Allen daarheen dus om nog rap een bestellingske te plaatsen of voor de mannen om een cadeaubon te kopen om uw vrouw een plezier te doen. 😉 (Geen idee of hier mannen lezen maar kom, nen tip is nen tip é?)

Wie zich inschrijft om de nieuwsbrief van het kaartenhuis te ontvangen maakt ook kans op een cadeaubon van 25 euro bij Vermiljoen. Doen zou ik zeggen, het is een hele leuke site. Het geboortekaartje van bijvoorbeeld Morris vind ik zelf ontzettend geweldig. 🙂

Eergisteren stuurde ik zelf een pakje richting het meisje dat het stofke van mijn circusrok koos.- Ge vindt de foto’s alhier, Zij is mijn grootste fan.- Ze wachtte nu al zo lang en de circusrok zelve bleef maar in een hoekje van mijn naaihok liggen. Ik zou er zo’n schoon kind als Sarah niet mee durven laten rondlopen. Ze ontving als troostcadeau de 2 onderste rokjes uit mijn vorige post. Ik stuurde ook 2 bollekes wol mee want de mama van Sarah kan fantastisch schoon breien en dat kan ik nu eens niet. De twee bollekes bleken vanmorgen al een muts geworden voor de komende winter. (Of voor nu want de temperaturen doen aan de herfst denken) Ik post later nog een foto van de muts op mijn hoofd maar daarvoor moet ik eerst langs een fotograaf passeren. Deze muts is al mijn tweede exemplaar. Ik kreeg er al eerder eentje maar ze zijn zo geweldig schoon dat ik ook wat afwisseling wou qua kleur. Maar binnenkort dus de gekopte foto’s. 😉

 Een hele dag vol verwennerij dus. Ik kan er weer eventjes tegen.

Piramides

Heden ten dagen hebben archeologen een vreemde ontdekking gedaan tijdens wegwerkzaamheden in een Leuvense straat. Ze graafden er 3 groene stoffen piramides op. De ene  was gewoon zichzelf zijnde driehoeking, groen en bedrukt met mannekes. De tweede had een vreemdsoortige en enorme lits die waarschijnlijk een missingske was van de maker. De derde had ook een lits maar dan kleiner en fijner. In eerste instantie dacht men dat deze objecten gebruikt werden om in de kerstboom te hangen maar daarna rees het Vermoeden dat deze objecten werden gebruikt om een bolletje wol in op te bergen tesamen met een rondbreinaald. Men kan dus aannemen dat fervente sokkenbreisters of breisters van andere kleine projecten zoals mutsen, deze piramideachtige zakken gebruikten om hun gerief in op te bergen. De stof in zijn geheel zou van oorsprong terug te vinden zijn bij de gebroeders Pauli.

Sokken

Afgelopen weekend is het ongelofelijke waar geworden: ik heb 1 paar zo goed als identieke sokken gebreid. Met dank aan de NMBS want ze zijn grotendeels op de trein gemaakt. De gelukkige ontvanger zal het  pasgeboren broertje van het klasvriendje van mijn oudste dochter zijn. Hopelijk is hij geen lid van de club der lange tenen en passen deze sokken hem precies. Ik maakte deze sokken op rondbreinaalden naar een recept uit mijn pas verworven boek: twee sokken tegelijk van Melissa Morgan -Oakes. De techniek van twee sokken tegelijk breien vroeg echter nog iets teveel denkwerk dus maakte ik ze één voor één. Dankzij dit boek leerde ik eindelijk een correcte spie maken, iets wat ik in het verleden blijkbaar altijd verkeerd deed. Enkel aan den teen is het nog wat foefelaré, ik vind ze persoonlijk iets te puntig. De wol is van scheepjes en kocht ik in het wolwinkeltje.

Oooh wat zijde gij schoon,…

Aangezien ik toch ’t één en ’t ander te melden had kwam het verwerven van deze ‘schone’ blogaward mij goed van pas. Allereerst en geheel conform de regels dank ik Vixylady van Ik kwam, ik zag en ik schrijf voor het toekennen van deze award. Ik kan misschien al van start gaan met een leuk weetje want onlangs kwam ik tot de ontdekking dat de enige echte Vixylady en ik vroeger in hetzelfde dorp woonden en naar dezelfde school gingen. Waar ‘de facebook’ al niet goed voor is.

Tweede wetenswaardigheid: ik ben al 3 weken bezig aan hetzelfde project dat ik dit weekend klaar hoopte te hebben. Helaas ontdekte ik een kleine scheefheidsfout die ik echt niet kon uitstaan waardoor ik het hele ding terug uit elkaar heb gehaald en de gebloemde tas boos over mijn hoofd heb getrokken terwijl ik heel luid: foert riep. Sindsdien heb ik hem niet meer aangeraakt uit faalangst  en heb mij op kleinigheden gestort.

Punt drie: Ik maakte een ritszakske en het is goed gelukt. Bedoeling was om er mijn breike in te kunnen steken maar helaas, het is natuurlijk te klein. Ik deed een poging het weg te schenken maar iedereen aan wie ik het wou geven bedankte ervoor. Jammer want ik vind het zelf wel mooi.

Punt vier: Volgens een afspraak die hij vergeten bleek te zijn doen wij niet aan commercieel gedoe zoals valentijn. Liefde moet er iedere dag zijn. toch? Enfin, hij kon zich die afspraak dus niet meer herinneren waardoor ik schaamtelijk met lege handen stond toen hij mij afhaalde op ’t werk en ik bovenop een pakske stof ging zitten. In het pakske zat dan ook nog eens een stoffenbon en tot overmaat van ramp vond ik in de zak ‘versch’ schepsnoep van de markt die ik meenam naar ’t werk -en die hij gaan kopen was- een minizakske hartensnoepkes. Ik ben een romantisch schandaal en zal op een andere niet commerciële dag mijn schade wel inhalen.

Punt 5: Ik was vandeweek in de Fnac om een filmke te kopen voor de kinderen tot ik werd aangetrokken door het hobbyboekenrek. Ik kwam thuis met volgende titels: De kleermakersgids, kleding en knuffels voor de kleintjes en twee sokken tegelijk.

Punt 6: een foto van mijn stoffenkast op vraag van Tante Hilde. Mijn stoffenkast is veel te klein en alles ligt op elkaar ‘gestoempt’ maar ik heb helaas niet meer ruimte of mogelijkheden om uit te breiden. Vandaar dat ik voorlopig een stoffenstof heb ingelast al vraag ik mij af hoelang ik dat precies ga volhouden. Foto’s in twee delen en dan staat er nog niet alles op wegens de verkeerde lens op ’t toestel en te lui om den trap nog eens helemaal te doen om de andere op te halen.

Punt 7: Gisteren maakte ik een rokske uit den ottobre Lente 2010. een mooi model type zwierrok maar afgewerkt met een brede tailleband en blinde rits. De maatopname bleek al niet simpel omdat ze in 3 verschillende maatcategorieën viel. Îk besloot dan maar een 116 te maken maar die bleek veel te breed in de taille. Ik heb dan onkatholieke of andere godsdienstige dingen gedaan om het ding aan te passen en nu past het dus maar waarschijnlijk niet voor lang. De blinde rits instikken bleek een makkie al had ik achteraf wel een teut op de overgang van rits naar de achternaad.  Het strijkijzer heeft dat een beetje kunnen oplossen maar na verloop van tijd komt ‘denteut’ er toch terug in. Ook de zoom maken bleek geen sinecure want ik had overal stof teveel waardoor het trok en broebelde aan alle kanten. Conclusie: het is een mooi rokske doch op het lijf van mijn kind is een rokske met een elastiek bovenaan veel passender en rapper gemaakt. Leve het patroon van Mme Zsazsa dus. De stof is iets dat ik meegraaide op een vorig stoffenspektakel. Ik weet niet waar mijn gedachten toen waren, … het is ietskes teveel behangpapier naar mijn gedacht.

Ziezo, 7 wetenswaardigheden paseerden de revue. De 7 bloggers die deze award nog niet kregen krijgen hem van mij, ik weet alleen niet wie ze zijn. 😉

wANten

Het sprookje van de weerbarstige wanten.

Ik wandelde eens,… op de internetsnelweg en kwam een heel erg leuk patroon tegen om  zelf wanten te breien. Maar breien en ik, dat is een hele slechte combinatie. Ten eerste begrijp ik geen breiziliaans. Ten tweede begrijp ik geen Amerikaans breiziliaans en ten derde is er nog maar zelden iets dat ik gebreid heb effenaf gebruikt kunnen worden.

Maar ik was dapper en deed een poging – with a little help from my friends-  die mij met raad, daad en zelfs fotomateriaal wat wijzer probeerden te maken.

image005

Want zeg nu zelf: een M1l en een M1R, dat klinkt toch redelijk ingewikkeld nietwaar? De eerste poging met te dunne wol en veel te dunne naalden leverde een Lilliputterwantje op voor Lilliputters met een uit de kluiten gewassen  duim.

DSCN0820

Maar we bleven proberen en toen kregen we dit:

DSC_8927

Verhoudingsgewijs ook redelijk bizar,…

DSC_8929

Mogelijks ook te gebruiken voor de mannen onder ons. In tijden van vrieskou kan dit ding uw Jongeheer vermoedelijk heerlijk warm houden. Maar dat wou ik dus helemaal niet! Aaaaaaaaaaaaaargh! Ik wil een mooie want, geen williewarmer,…Dapper blijven we proberen al was ’t tot de lente weer is in ’t land.

Wordt vervolgd,…