Samenwerkende vennootschap der warme voeten

Buiten viel de regen met bakken uit de lucht, het ideale moment om me aan een klein project te zetten. Mijn eerste samenwerkende vennootschap met breiwonder MorganMagic. Het was haar idee om mijn nicht een paar warme voeten te bezorgen deze winter en in no time had ze een paar prachtige sloffen klaar. Ik beloofde om een bijpassend cadeauzakje te maken en greep daarvoor naar Zo Geknipt van Sanne & Riet. Het ritstasje was ook in no time klaar en ik had nog maar net mijn fotostudio afgebroken toen de postbode het pakje met de sloffen door de deur schoof. Als een puzzel viel alles ineen en zoals het hoort: geheel assorti. Ik denk dat ik een superblije nicht ga hebben met heerlijk warme voeten. Dank u Morgan!

Advertenties

Maaksels van de week.

Ik was er in de grote vakantie vooruitziend ende tijdig mee begonnen met de bedoeling warm te liggen tegen dat het kouder werd. Eind oktober zijn we nu en het IS koud en mijn dekentje is af. Zo snel als het in den beginne ging zo traag ging het navenant het ding langer en zwaarder werd. Ik kreeg bovendien ontzettend veel last van mijn nek en schouders en dat zou volgens de huisarts aan het haakwerk liggen wat me een ontstoken monnikskapspier bezorgde. Een hele doos ontstekingsremmers later maakte ik dan toch maar eens een afspraak bij de kiné en die lachte eens met die monnikskapspier. De nekmiserie is nog niet helemaal vergeten maar haken doe ik dus terug. En zodus nam ik deze week mijn deken ter hand en maakte de laatste steken voor de rand. Veel bollen catania en menig granny stripe later liggen we deze winter zeker warm.

Uit het boek Haken, stap voor stap maakte ik deze colsjaal. Een mislukking. ‘k Vind hem niet mooi.

En deze lag hier al een hele poos te wachten: nog maar eens een dropstich cowl. Veel te groot uitgevallen. Zwarte Piet zou hem goed kunnen gebruiken. Ook voor de bak der mislukkingen vrees ik.

Het te kleine boekenhoesje werd gisteren meegenomen naar de Club en na veel gepas voorzien van een schriftje. Zus Sara zal blij zijn want zij bracht deze stof voor me mee van bij Frau Tulpe uit Berlijn. Zoals ge ziet hield ik tijdens het knippen totaal geen rekening met de print waardoor de meeste figuren aan de voorzijde op hun kop staan,…

Misschien dat niet iedereen even blij was met mijn bericht maar ik ben niet het mens dat doet alsof ze vanalles kan maken met haar ogen dicht. Iedereen die met een handboek werkt zal daar al wel eens op sakkeren. Als je een boek maakt moet je je realiseren dat dat gebruikt zal worden door mensen van verschillend niveau. Ik had er eerlijk gezegd gewoon niet op gelet dat je enkel een hoes voor een paperback kon maken met die handleiding en ik meen dat dat andere mensen ook wel eens zou kunnen overkomen.  Ik heb niet gezegd dat het een slecht boek is. Integendeel.

Daarnaast maakte ik ook nog elfenschoentjes voor een éénbenige elf. Wegens verkeerde wol eerst voor een reuzenelf, daarna voor een mini-elf en met de juiste wol voor een baby-elf maar die mislukte helaas dus dat resultaat is voor een volgende keer, als ik nog goesting heb.

De Drop stitch cowl

Gisteren plaatste mijn schoonzus op facebook volgende link en voegde eraan toe dat ze nu maar eens moest leren breien of hopen dat iemand dit voor hare verjaardag zou maken. Het was maar een woord.

Hoe begint ge daaraan?

Men begeve zichzelf naar de veritas -op de dag van de klant zonder een cadeau te krijgen, awoert!!!- en men kope aldaar bijvoorbeeld een bol Bravo Big van Schachenmayr voor een euro of 4.95 of andere superdikke wol. En ook een paar rondbreinaalden van 10 mocht ge dat niet in huis hebben. Een toerenmarkeerder is ook handig maar een veiligheidsspeld is al even goed.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En dan volgt ge het patroon. Knitten is rechts en purl’en is averechts dat is niet zo moeilijk en met zulke dikke wol gaat dat vooruit. Maar dan,… doe eens een YO,… Doe twice een YO zelfs,… Daarvoor moest ik toch ook even te rade bij breiwonder Morganmagic die me dat meteen efkes toonde via den ‘joetoeb’ en daarmee zaten we alweer op het juiste pad. Een YO is dus gewoon uw draad twee keer om de naald draaien en in de volgende toer laat ge heel dat gedraai gewoon vallen en brei je enkel de vaste steken en op die manier krijg je een soort strepeneffect in je sjaal.

Afbeelding

Simpel,… klaar voor massaproductie en zeer op tijd voor schoonzus haar verjaardag in december. 🙂

En voor wie dat rondbreien niet zou zien zitten zou ik zeggen: brei een rechte lap en naai de naad achteraf dicht voor hetzelfde resultaat.

 

 

Poekie!

Mocht u in het kader van het kerstgebeuren uw goed hart willen laten zien,…  U kunt helpen! Breien, haken of maken van stof,… Voor ieder ziek kind een troostknuffel,… dat is toch mooi nietwaar? Ik doe mee, en u?

Wat meer info:

Het Poekie-project

101 handgemaakte knuffels voor de kindjes van de kinderkankerafdeling in het UZ Gent! Is dat geen mooi doel?

Ons zoontje Robbe (11 jaar) heeft lymfenklierkanker en daarom zijn we regelmatig in het UZ Gent. Als creatieve mama haakte ik een robot, een muisje en een kat voor een paar kindjes van de afdeling. Maar natuurlijk verdienen al de kinderen daar een mooie knuffel! Op jaarbasis verblijven er een 100-tal kinderen (van 0 tot 18 jaar) op de afdeling… Dus heb ik jouw hulp nodig! 🙂

De knuffels worden tijdens de zomervakantie in het UZ Gent aan de kinderen gegeven. Heb jij ook zin om een knuffel te haken, breien of van stof te maken? Neem dan contact op :

poekie@telenet.be

Wil je dit mooie project graag sponsoren? Mail dan ook even naar Poekie! 🙂 Je naam en/of logo worden dan natuurlijk op het blog geplaatst! De centjes gebruiken we voor ’n mooie verpakking, leuk label of kaartje,…

Sponsor-centjes voor Poekie
vanuit België: BE66 4040 0426 7143
vanuit Nederland : iban : BE66 404 0426 7143
bic : KRED BE BB
(met vermelding ‘Poekie-project’)

Alvast bedankt!

De trein de saaiheid

Het is hier saai, ik weet het.  Al bijna een maand heb ik amper iets verricht.

Ik kreeg een hele zak lapjes en daarmee prulde 3 drie zakjes bij elkaar. Allemaal naar model van Keyka Lou. Niet mijn schoonste creaties, gewoon wat prullen om het niet te verleren.

En toen werd het een paar dagen schoon weer en bedacht ik dat ik dringend in de rokken moest vliegen. Dus maakte ik nog eens de garden flowerrok uit ottobre 1/2010 een A-lijn met blinde rits achteraan. Hij is nog niet af wegens zeker 15 cm te lang en ligt hier al enkele dagen te wachte op inkorting maar ik kom er niet toe omdat ik de stof mij ineens niet meer zo aanstaat. 🙂 En ook omdat ik de moeite alweer niet genomen heb om het patroon te laten uitkomen.

En dan heb ik ook nog hopen stof gewassen en gestreken. Dit nadat mijn mooi jurkje gekrompen bleek in de was,… het aanbrengen van de sierstiksels bleek achteraf gezien ook geen goed idee trouwens omdat het dan zeer moeilijk te strijken is. Maar goed, gekrompen spul zal mij voortaan niet meer overkomen.

Ik maakte ook nog een kraamcadeautje voor het pasgeboren zusje van een klasvriendje uit de jongste haar klas.

Verder werd een patroon in elkaar geplakt om een omkeerbare zomerjas met ritssluiting te maken. De stof voor de jongste dochter is al gekocht.

Voor de oudste dacht ik nog iets bruikbaars liggen te hebben in mijn kast maar helaas, het blijkt nét niet genoeg. Daar moeten we dus nog even voor op speurtocht. Dus hopelijk zeer binnenkort  alhier de voorstelling van de meest geweldige zomerjaskes op aard. De eerste 3 kijkers krijgen een gratis pakske sultana hartig*.

Ah, ik vergat ook nog het konijn dat ik breide maar dat nog niet voorzien is van poten en oren. ’t Is te zeggen, poten moesten er niet aan maar oren en een staart wel om van het borduurwerk om hem een gezicht te geven nog maar te zwijgen. Dat komt dus ook nog. Ooit. Als ik den tijd en de goesting kan vinden.

*zolang de voorraad strekt al zal hij lang streken want het spul is niet te vreten.

Berengoed

Ik ben nog in twijfel maar ik denk er sterk aan om in plaats van mijn maaksels gewoon te bloggen, deze in boekvorm uit te geven. Bij elk maaksel hoort tegenwoordig  een heel verhaal,… aangezien ik nog geen uitgeverij gevonden heb, zal ik dit verhaal hier maar neertypen. Goed voor het nageslacht, of zo,…

Ik was dus op zoek naar berenkledij voor de logeerbeer op school en dankzij jullie tips kreeg ik de link door naar deze site. Heel erg leuke site voor de bomma en de bompa maar ook voor de zelfmakende moeder. Tussen de zelfmaakideeën staat een hele garderobe voor pop en beer en daar heb ik dus enkele dingetjes van gemaakt, al was het niet echt simpel om die patronen te vergroten want dan geraakten ze niet meer op  A4-tje.

De grootste bewondering voor mensen die het geduld hebben om poppen en poppenkledij te maken. Wat een prutswerk zeg! Maar dat kom vooral omdat ik nogal secuur ben wat afwerking betreft.  Ik heb begrepen dat niet iedereen zo in elkaar zit. Het zoompje aan de mouwen bijvoorbeeld, dat zou je gewoon kunnen maken voor je de zijnaden dicht stikt maar dan loopt mijn zoompje niet mooi door aan de naad als je begrijpt wat ik bedoel? Dus stikte ik eerst de zijnaad en dan pas het ieniemieniezoompje. Mijne persvoet kon er net in.  Gesukkel, ik weet het maar ik wou dat het mooi werd.

De jas die had ik snel gereed en mooooooi was hij.  Ik zou er zelf ook wel zo ene willen. Maar de voering die trok wat ter hoogte van de kap. Dat kon toch niet zijn zeker? Dus placeerde ik mijn strijkijzer op de voering om ze te temmen waardoor mijne fleece iets deed dat niet katholiek was en mijn voering verschrompelde. Hoezee, ge zijt slim geboren of ge zijt het niet. Als ge een heet ijzer op een PET-fles zet dan smelt ze toch ook zeker? Opnieuw dus en deze keer tegoei en zonder ijzers maar met knippekes op de juiste plaatsen.

Ik maakte er ook nog een berenzak bij om alle kleren in op te bergen zodat de kindjes hem makkelijk mee naar huis kunnen nemen. Andere jaren kregen ze hem mee in zo’n kartonnen koffertje dat tegen ’t einde helemaal uit elkaar viel. Het patroon stond al een poos in mijn lijst van naaipatronen maar gezien wij nog geen turnende kinderen hebben was het nog niet nodig om er eentje te maken. Ik vond hem wel bruikbaar voor dit logeerbeerproject. Patroon komt van mevrouw Noodlehead. Ik en patronen die door een andere doe-het-zelver werden uitgeschreven, dat loopt altijd mis. Nu dus ook om te vinden hoe ik precies het geassembleerde ritszakje op de buitenstof moest leggen. Voor een ander poepsimpel maar voor mij een dilemma waarover ik uuuuuren en uuuuren kan nadenken en het nog ingewikkelder maken dan het al is ook al staat het er gewoon gescheven hoe het moet. Gelukkig is er dan de mAN die de oplossing weet en zo geraakte het zakje dan toch nog in elkaar.

En nu is alles dus klaar om aan zijn schooljaarlange logeerpartij te beginnen. Curieus hoe rap zijn kleren uit elkaar gaan liggen.

NB: het truitje bij het jeansbroekske was van de beer zelve en heb ik dus niet zelf gemaakt. 🙂 Ah ja en op de pyjama moest normaal gezien een kraag maar die kreeg ik er niet meteen op. ’t Is te zeggen: ik wist niet hoe. Hier hangt al een eeuwigheid een jongenshemd waar ik mee bezig ben maar de kraag staat er nog niet op, den techniek heb ik dus nog niet in de vingers.

Sokken

Afgelopen weekend is het ongelofelijke waar geworden: ik heb 1 paar zo goed als identieke sokken gebreid. Met dank aan de NMBS want ze zijn grotendeels op de trein gemaakt. De gelukkige ontvanger zal het  pasgeboren broertje van het klasvriendje van mijn oudste dochter zijn. Hopelijk is hij geen lid van de club der lange tenen en passen deze sokken hem precies. Ik maakte deze sokken op rondbreinaalden naar een recept uit mijn pas verworven boek: twee sokken tegelijk van Melissa Morgan -Oakes. De techniek van twee sokken tegelijk breien vroeg echter nog iets teveel denkwerk dus maakte ik ze één voor één. Dankzij dit boek leerde ik eindelijk een correcte spie maken, iets wat ik in het verleden blijkbaar altijd verkeerd deed. Enkel aan den teen is het nog wat foefelaré, ik vind ze persoonlijk iets te puntig. De wol is van scheepjes en kocht ik in het wolwinkeltje.

Oooh wat zijde gij schoon,…

Aangezien ik toch ’t één en ’t ander te melden had kwam het verwerven van deze ‘schone’ blogaward mij goed van pas. Allereerst en geheel conform de regels dank ik Vixylady van Ik kwam, ik zag en ik schrijf voor het toekennen van deze award. Ik kan misschien al van start gaan met een leuk weetje want onlangs kwam ik tot de ontdekking dat de enige echte Vixylady en ik vroeger in hetzelfde dorp woonden en naar dezelfde school gingen. Waar ‘de facebook’ al niet goed voor is.

Tweede wetenswaardigheid: ik ben al 3 weken bezig aan hetzelfde project dat ik dit weekend klaar hoopte te hebben. Helaas ontdekte ik een kleine scheefheidsfout die ik echt niet kon uitstaan waardoor ik het hele ding terug uit elkaar heb gehaald en de gebloemde tas boos over mijn hoofd heb getrokken terwijl ik heel luid: foert riep. Sindsdien heb ik hem niet meer aangeraakt uit faalangst  en heb mij op kleinigheden gestort.

Punt drie: Ik maakte een ritszakske en het is goed gelukt. Bedoeling was om er mijn breike in te kunnen steken maar helaas, het is natuurlijk te klein. Ik deed een poging het weg te schenken maar iedereen aan wie ik het wou geven bedankte ervoor. Jammer want ik vind het zelf wel mooi.

Punt vier: Volgens een afspraak die hij vergeten bleek te zijn doen wij niet aan commercieel gedoe zoals valentijn. Liefde moet er iedere dag zijn. toch? Enfin, hij kon zich die afspraak dus niet meer herinneren waardoor ik schaamtelijk met lege handen stond toen hij mij afhaalde op ’t werk en ik bovenop een pakske stof ging zitten. In het pakske zat dan ook nog eens een stoffenbon en tot overmaat van ramp vond ik in de zak ‘versch’ schepsnoep van de markt die ik meenam naar ’t werk -en die hij gaan kopen was- een minizakske hartensnoepkes. Ik ben een romantisch schandaal en zal op een andere niet commerciële dag mijn schade wel inhalen.

Punt 5: Ik was vandeweek in de Fnac om een filmke te kopen voor de kinderen tot ik werd aangetrokken door het hobbyboekenrek. Ik kwam thuis met volgende titels: De kleermakersgids, kleding en knuffels voor de kleintjes en twee sokken tegelijk.

Punt 6: een foto van mijn stoffenkast op vraag van Tante Hilde. Mijn stoffenkast is veel te klein en alles ligt op elkaar ‘gestoempt’ maar ik heb helaas niet meer ruimte of mogelijkheden om uit te breiden. Vandaar dat ik voorlopig een stoffenstof heb ingelast al vraag ik mij af hoelang ik dat precies ga volhouden. Foto’s in twee delen en dan staat er nog niet alles op wegens de verkeerde lens op ’t toestel en te lui om den trap nog eens helemaal te doen om de andere op te halen.

Punt 7: Gisteren maakte ik een rokske uit den ottobre Lente 2010. een mooi model type zwierrok maar afgewerkt met een brede tailleband en blinde rits. De maatopname bleek al niet simpel omdat ze in 3 verschillende maatcategorieën viel. Îk besloot dan maar een 116 te maken maar die bleek veel te breed in de taille. Ik heb dan onkatholieke of andere godsdienstige dingen gedaan om het ding aan te passen en nu past het dus maar waarschijnlijk niet voor lang. De blinde rits instikken bleek een makkie al had ik achteraf wel een teut op de overgang van rits naar de achternaad.  Het strijkijzer heeft dat een beetje kunnen oplossen maar na verloop van tijd komt ‘denteut’ er toch terug in. Ook de zoom maken bleek geen sinecure want ik had overal stof teveel waardoor het trok en broebelde aan alle kanten. Conclusie: het is een mooi rokske doch op het lijf van mijn kind is een rokske met een elastiek bovenaan veel passender en rapper gemaakt. Leve het patroon van Mme Zsazsa dus. De stof is iets dat ik meegraaide op een vorig stoffenspektakel. Ik weet niet waar mijn gedachten toen waren, … het is ietskes teveel behangpapier naar mijn gedacht.

Ziezo, 7 wetenswaardigheden paseerden de revue. De 7 bloggers die deze award nog niet kregen krijgen hem van mij, ik weet alleen niet wie ze zijn. 😉