La vie en rose

Nee ik schrijf u niet vanaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaanop -excuus, er zat een draadje tussen mijn toetsenbord- één of ander exotisch eiland in Tsjakamakka. Mijn verlof is nog niet begonnen maar het kort af,… nog 2 werknachten te gaan. Het verlof van de man is wel al ingetreden en zo houden wij ons dus bezig met het ‘klaren van klussen’ waarvoor we tijdens ’t werkjaar geen tijd hebben. Op het programma staat: het kuisen der kelder en het ruimen der zolder. Alsook het leggen van klikparket op zolder en eventueel wat in het rond spuiten met de hogedrukreiniger en in geval van als bij wonder opkomend schoon weder: op ladders klimmen om de ramen te sappen. Maar dinsdag kreeg ik stripverhaalsgewijs zo’n lamp met BLING boven mijn hoofd en deelde mijn geweldige plan met mijn man. “Ik ga RAP mijn naaikot even verven!” Rap dat is dus al snel 3 dagen en ettelijke verfcouche later,… Ik hoef u niet te vertellen dat mijn man in de wolken was met mijn idee. Nog beter werd het toen ik al reeds op dag 2 ‘iets’ in mijn nek bleek te hebben en belachelijk genoeg was het zo erg dat ik naar de dokter moest trekken. Ik zweer u dat het verfgewijs niet echt handig is als het links in uwe nek in kramp schiet als ge rechts uw arm met de verfrol naar omhoog brengt. Maar goed, zien werken was in dit geval de enige optie.

Mocht u na het lezen van mijn relaas eenzelfde idee krijgen dan geef ik u gaarne nog enkele tips mee. Denk niet: ik ga voor de goeiekoop en ik koop de grootst mogelijke hoeveelheid verf voor een zo laag mogelijke prijs. Verf die niet dekt is ergerlijk en vermoeiend. De afgrijselijke ouderwetse badkamergroenkleurige muur en de roestkleurige muur verfden we in ’t gebroken wit. Jawel, deze kamer was tevoren echt in deze kleuren geverfd. Eigenlijk was het nog erger want de andere muren hadden we al ooit eens met grijs moeten oververven omdat mijn man deze in wit met koevlekken geschilderd had en de oudste dochter -die hier toen sliep maar nu niet meer- daar schrik van had. Hoe die muren aan deze vreemde kleurencombinatie kwamen? Volgens mijne man -die hier toen nog alleen woonde- heet dit kunst. Zo hoort een plafond niet wit te zijn maar blauw omdat de lucht ook blauw is,… enfin ja, hij begint er eindelijk vanaf te stappen. 🙂

Dus twee muren in gebroken wit en dan hadden we toch nog wat kleur nodig,… helaas is mijn naaikot mogelijks maar een voorlopig verblijf. Voor de geboorte van de jongste dochter werd ‘op ’t hoogste’ een hele kamer ingericht en in ’t fushiaroze met gebroken wit geschilderd. (Inderdaad, ik heb iets met gebroken wit, u heeft me door.) De oudste sliep toen in wat nu het naaikot is. Toen werd de jongste geboren en zoals het hoort slaapt de boreling op de kamer van de ouders alin een wieg. Een zeer schone designwieg aka de strooien bak dixit schoonmoeder. Maar het kind besloot om absoluut niet in haar mooie wieg te slapen maar verkoos de warme arm van moeder de gans. Toen besloot de oudste dat ze niet meer alleen wou slapen en zo schoven wij toen aan elke kant van het grote bed een bedje bij en sliepen wij tot maart van dit jaar met z’n allen op één kamer. (sjans dat het een grote kamer is) En toen besloot de oudste eindelijk dat ze op ’t hoogste wou slapen, normaal de kamer voor zus maar geen enkel probleem, dat moest kunnen. Aanvankelijk wou de jongste daar ook slapen. Dat besluit werd vrij laat in de namiddag genomen en toen moesten we nog hals over kop op zoek naar een matras voor een groot bed. Toen het slaaptijd werd krabbelde ze helaas terug en zodus slaapt ze nu nog steeds – gelukkig niet meer op onze arm- bij ons. Dus oftewel kiest ze er binnenkort -of binnen een jaar of 10 in ’t slechtste geval- voor om bij haar zus te gaan slapen maar in het achterhoofd houden we toch dat ze ook een eigen kamer wil en dus besloten we om haar inspraak te geven in de kleur van de muren. (om een lang verhaal kort te maken.) En zo kwam het dus dat ze in de verfwinkel met GOEIE verf -van 20 euro ’t potteke van een liter-  naar het fushia kleurenpallet wees. geweldig tof zeg,…  Ze kan de kleuren nog niet deftig uit elkaar houden maar roze dat haalt ze er wel overal uit.

Twee fushia kamers zag ik niet zitten, ik ben niet voor eenheidsworst zodus fluisterde ik in de verkoper zijn oor dat hij moest zeggen dat het fushia werd maar ondertussen een pot in de kleur rosegarden mixen.  En zo geschiedde dat het -voorlopige- naaikot dat ik grasgroen of iets blauwigs had toegewenst een dikke couche roze over zich heen kreeg. De kleur viel wat donkerder uit dan ik verwacht had maar goed,… ik zit erin. Gelukkig zijn in mijn stoffenkast de stapels groen en blauw hoger dan de rozige,…

En ook de ‘kottekeskast’ die op zolder stond kreeg een nieuwe bestemming. Ze werd ontdaan van al haar boeken en huisvest nu allerlei naaibenodigdheden. “Precies een winkel!” zei ik tegen de man, die een scheef gezicht trok en met zijn hoofd schudde.

En nu maar hopen dat ze volgende week niet zegt dat ze in haar roze kamertje wil slapen,… dan verhuis ik met al mijn gerief naar het kleinste kamertje op zolder,… gelukkig is er geen roze verf meer over. Gebroken wit daarentegen,… nog liiiiiiiiters,…. 🙂

 

Advertenties

2 thoughts on “La vie en rose

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s