De belerende vinger.

Zo zat ik hier dus vanmiddag een ultradun lint te keren. Den truuk met de veiligheidsspeld en het touwtje hadden we al gehad. Ook poken met mijn houten hoekenuitduwding bleek niet te lukken. Toen greep ik naar mijn botte naaischaar die al bij den eerste duw zo bot niet bleek,…

Mijn kennersblik zag direct dat het serieus was zodus begaf ik mij met de tetradoek rond de vinger richting dokter. Een tweede kennersblik bevestigde mijn vermoeden,… dat werd naaien. Eén draadje zou volstaan. 2 zeer pijnlijke verdovingsspuiten later poogde de dokter de snee te naaien maar  mijn vel bleek sterker dan haar naald. En de verdoving,… die trok op niets. AUW! Gelukkig stond mijn inderhaast afgekomen man -die daarvoor zijn baanrecord op de fiets brak- mij en den dokter bij door mijn arm met al zijn kracht tegen de dokterstafel te drukken en er ondertussen ook nog in te slagen onnozele mopjes te maken. Het ene steekje werden er uiteindelijk 3 en vandaag loop ik verplicht met mijne wijsvinger in hoogstand. “Wel opletten als ge buiten loopt, dat den bliksem er niet op inslaat hé!” sprak de man. Zo ne goeie hebben wij nog niet gehad. Héhé.

Maar wat ik dus wou zeggen: keer dus nooit ofte nimmer een lint met een schaar hé! Domdomdom!

6 thoughts on “De belerende vinger.

    • Geweldig! Dank je! Het keren is me inmiddels gelukt met zo’n ding dat er infeite voor gemaakt is. (zo’n haak) Voordien wilde dat nooit goed lukken maar nu natuurlijk van de eerste keer,…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s