Het spektakel.

Ik moet wel lijden aan een ernstige vorm van geheugenverlies,… Vandaag stond ik om 7 uur des morgens -op een vrije zondag!!!- op om naar het stoffenspektakel te trekken. Eindelijk eens op mijn vrije zondag zodus, ik was er helemaal klaar voor. De kinderen werden eerst bij meter, opa en tante afgezet ter entertaining en wijlle -de mAN en ikzelf- naar ginder. Om de mAN gunstig te stemmen had ik gisteren toegezegd in een bezoekje aan zijn favoriete visbakkenwinkel in Waver dus die was in goeie doen, zeker omdat ik hem onderwege ook nog eens chocolade paaseitjes toestopte. De rit terug naar Leuven verliep vlotjes tot we de Brabanthal bijna in het visier hadden,… samen in de file, ja gezellig! Een sliert wagens volgepropt met vrouwmenschen en loszittende kinderen -de stoffenspektakelbezoeksters doen niet aan veiligheid- reed aan eenslakkentempo richting ingang. Eindelijk op de parking knibbelden ze al aan mijn shoppingbudget: 3 hele euro’s voor de parking die om 11 uur al redelijk volzet was.

En binnen,… een mierennest. Boertige vrouwmensen die hun ellebogen gebruiken om een plaatsje op te schuiven aan ’t kraam, grootmoedertype’s zonder geduld die zich pardon-roepend een weg banen doorheen de massa, het betere duw en trekwerk kwam er ook aan te pas. Enfin, ik herinnerde mij plots weer dat ik hier infeite een hekel aan had. De MAN gebaarde van krommenaas en bewoog zich door de mensenmassa op zoek naar de ideale stof om zijne zetel te overtrekken. Zo deden we wel 3 zetelstofachtige kramen alwaar de prijs tussen de 15 à 30 euro de meter stof lag. Dat ziede vanhier! Of beter: daar geef ik vandaag mijn schoon geld niet aan zenne!  Van verre zag ik wel veel leuke dingen maar de rijen voor de kramen stonden mij veel te dik. Zodus sprak ik: “kom jong, we zijn hier weg!” En weg was ik. Wel met wat spijt omdat ik 3 euro heb betaald voor een stoemme parking maar van zo’n gekrioel word ik stiepelstenenzot. Ze mogen het daar hebben, ik betaal dan liever wat meer om op mijn gemak te kunnen kiezen.

Gelukkig was er in Roosbeek een hobbymarkt met daarop mijn favoriete stoffenkraam. En had ik eigenlijk niet eens budget nodig want ik kreeg van de mAN voor Valentijn een cadeaubon geschonken,… Maar zoveel schoons,… ik kocht tulpjes en auto’s, hertjes met strik en het patroon voor de birthday party dress. En ik heb mij dan nog serieus ingehouden. En na al die online-bestellingen weet ik nu dat de madame van de stofjes echt een toffe madame is en haar kniphulpjes ook. En ik hoop ook dat het kindje bijna aan den ingang al zijn beeldjes heeft kunnen verkopen want ik zou dat toch wel zielig vinden  mocht dat niet het geval geweest zijn.

En nu heb ik na 1 maand naaistilte precies toch weer goesting om nog eens iets te maken. ‘k Zal wel moeten want infeite hé, is mijn stoffenkast een stoffenspektakel op zichzelve. Geen idee wat ik daar nog dacht te zoeken.

7 thoughts on “Het spektakel.

  1. Allé, dat is toch wel goed dat uwe stofshopdag nog goed is afgelopen!
    ’t Is vervelend dat die stofspektakels dit voorjaar altijd op zondag zijn. Ik ging vorig najaar op een vrijdag naar het stoffenspektakel in Gent en dat viel toen heel goed mee. Ik ben benieuwd wat je voor moois weeral zal maken!
    Tot blogs,
    Natascha.

  2. Hehe, ik moet je eigenlijk bedanken … ik droom al een paar maanden van naar zo’n stoffenspektakel te gaan. Maar mijn goesting is over. Mijn ventje, mijn portemonnee en ikzelf zijn je enorm dankbaar! We zullen inderdaad eerst ons eigen bijeengesprokkelde spektakel maar opwerken hé!

  3. Ik had mijn lesje geleerd na het vorige Stoffenspektakel en ben pas rond 15u gegaan. Toen was het druk, maar ik heb geen ellenbogenwerk moeten gebruiken, laat staan mijn vernietigende blik om oude dametjes neer te bliksemen. Daarna werd het alleen maar rustiger en aangenamer om te winkelen.🙂

  4. Ik ben het helemaal eens met Vicky, dankzij jouw opofferingsmoed bespaar je ons een tripje naar het stoffenspektakel. Jammer dat jij het proefkonijn moest zijn, maar nu heb je meteen het opgespaarde geld kunnen investeren in de favoriete webshop!

  5. ’t Was echt niet te doen hè, qua drukte. Ik heb het wel doorstaan omdat ik mijn hoofd zo hard op het soeptricotstofje had gezet.
    Uiteindelijk heb ik dat stofke niet gevonden, ben ik in’t zak gezet aan een ander kraam (dat was dus wel een fout in de stof, madam van ‘t kraam en niet iets dat ‘om de zoveel centimeter terugkomt hoor’ – jammer dat ik er hier geen foto van kan zetten) en spijt gehad dat ik een ander tricotstofke niet gekocht heb.
    Ik denk dat ik de volgende keer ga passen. Al heb ik het voornemen om naar de fragile stoffenverkoop te gaan, ook zottenwerk schijnt.
    (maar hey, ik heb nog gene tricot in mijn eigen stoffenspektakel thuis, en fragile is kwaliteit dus😉 )

  6. Ik ga echt doelgericht naar die spektakels. Mijn eerste keer was ik totaal overrompeld door de drukte en vooral de bejaarden die naast hun ellebogen ook hun caddies in de strijd gooien…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s