Tekenen op stof

Wat is het leven toch gemakkelijk als je een vat vol lumineuze ideeën bent. Goede ideeën is één maar de praktische uitvoering ervan dat is iets anders, allé toch in mijn geval. Het project: een winkeltas voor de jarige tante van de kinderen met gepersonaliseerde tekening op de voorzijde.

Omdat het om een geniale inval op de limiet ging, zocht ik de dag voor de heugelijke gebeurtenis nog wat stofresten bij elkaar en kocht in de banier een textielstift en ook nog een boek van Tilda dat ik infeite niet nodig had maar het zag er gewoon leuk uit. Dat was makkelijk en ook kostelijker dan eerder voorzien, het Tildaboek indachtig.

Ik knipte de witte stof op maat en gebruike hiervoor het patroon van de kruidenierszak van Keyka Lou. Daarna liet ik ieder kind tekenen op hun eigen kant van de stof. De stof was -al zeg ik het zelf- ontzettend goed gekozen. De ribbelkes in de stof maakten het tekenen erg gemakkelijk ook al had ik een stuk karton onder de stof gelegd en spande ik tijdens het tekenen de stof keihard op tussen mijn handen. Maar er kwamen tekeningen op, de ene al wat duidelijker dan de andere maar dat maakt het net authentiek é.

Daarna moest het geheel nog gestreken en een uurtje drogen waarna ik als een razende kon beginnen stikken om het ding in elkaar te krijgen. Nogmaals: de stof -zeer goed gekozen- vergemakkelijkte deze klus absoluut niet. Een synthetische buitenstof met wat rek in combinatie met een katoenen binnenvoering: dat vloekt of beter nog dat laat vloeken. Zodus gevloekt heb ik, tot de volgende ochtend – ik ben wel gaan slapen tussendoor- en net voor we naar de feestelijkheden moesten vertrekken was de tas klaar. Oef. Het stikwerk is niet geweldig maar de originaliteit die was er natuurlijk wel.

Men notere ook dat ik naast dit project ook nog een geamputeerde poot van een stinkende plushen schildpad van een hond diende te repareren, een jurk moest klaarkrijgen, een rits moest fatsoeneren en infeite ook nog 3 broeken moest voorzien van een nieuwe zoom.

Advertenties

6 thoughts on “Tekenen op stof

  1. Heldere momenten, ze zijn ons helaas slechts sporadisch gegeven. 🙂
    Het leverde mij in elk geval alweer een heerlijk ‘stiekem-toch-lachen-met-de-myserie-van-andere-mensen-moment’ op en verder hoop ik natuurlijk oprecht dat die schildpad op vlotte en aangename manier een poot krijgt en dat die broeken zichzelf omzomen.

  2. haha, jij wilt de ‘coole’ zus (of schoonzus) zijn, ik probeer de ‘coole’ tante te zijn (eigenlijk groottante)…
    Ik hoop dat ze het een fijn kadootje vond.
    En zomen, als het snel moet gaan kan je dat altijd met enkele nietjes of met wat goeie plakband. Plakband overleeft soms zelfs meerdere keren de wasmachine (toch die van verschillende jaren geleden…).

    • LOL voor de nietjes en de plakband. De zomen waren niet voor mezelf maar een binnengebrachte gij-kunt-toch-naaien-é-doe-dat is-efkes-rap-opdracht en ’t waren bovendien dan nog blinde zomen die ik rap ziende gemaakt heb.

  3. voor dat zomen heb ik een hele goeie truk: ik roep altijd heel luid en overal: “ik doe geen verstelwerk” en dus komt er bij niemand iets vragen 😉 en geef ik mijn eigen verstelwerk aan mijn moeder mee.

  4. Ha, zalig, Tantehilde, idem hier! Omabetty is mijn verstelatelier.
    Net zoals het tussen mijn man en mij een algemene waarheid is ‘dat ik niet met een stijkijzer overweg kan’, terwijl dat tijdens de naaibezigheden mijn beste vriend is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s