Luierzakskes en juffencadeau’s

Gezien het groot aantal – voor sommige reeds geruime tijd- (ge)borelingen dat mijn vriendenkring telt werd het de hoogste tijd om daar iets aan te doen. Ik poogde al een jurkje  voor eentje maar dat was dus niet naar mijn zin. Dus liet ik het allemaal maar wat – ‘k weet het, redelijk onbeleefd- op zijn beloop en zag dan in één van de inspirerende linken van Eloleo -nu ook met groene knoop- een werkbeschrijving voor luierzakskes. Een model zonder biais. Jochei, want ik hou niet zo van biais. Ik kan het nu ondertussen  al wel ergens tegenstikken maar de afkeer is gebleven.

Zoals gewoonlijk werd het eerste een halve ramp omdat volgens mij die mevrouw -die haar kinderen noedelhoofden noemt- haar maten in de beschrijving niet kloppen. Let op, het kan ook aan mij liggen maar hoe dan ook, ik had stukken over en andere stukken waren dan weer te kort enzoverder enzovoort. Langs den buitenkant ziet ge dat allemaal niet maar bij de eerste poging van het zakske is de binnenvoering veel te kort waardoor het zakske bijgevolg een valse bodem heeft.

Ik heb het patroon dan wat aangepast naar eigen goeddunken en maakte een wat roestig exemplaar dat volgens de man des huizes niet echt baby-achtig is. Ik zal deze poging dus maar bijhouden voor eigen gebruik. (al hoop ik dat we hier binnenkort snel uit de luiers zijn, training in volle bezigheid)

 en toen  -derde keer, goeie keer-  een perfect exemplaar voor een mama met een jongensbaby. De autostof komt van bij Vermiljoen en was een restje van mijn eerste hemdje in wording. (ge moet er niet achter zoeken ’t is nog niet af dus ge hebt het hier nog niet gezien) In plaats van dat bruine gedoe om het te sluiten knipte ik voor dit exemplaar zelf een sluitlint en ik vind dat precies schoner.

Tot zover de luierzakken. Rest mij nog enkel de telling: 1 mislukte proefpamperzak, 1 roestige luierzak die ik zelf ga bezigen, 1 jongensluierzak. Telling der geborenen die nog zonder cadeau zitten: 2 jongens, 2 meiskes. Dat wil zeggen: nog 1 jongenszak en 2 meisjeszakken te gaan om dat nog maar te zwijgen over de boelekes die nog komende zijn. ‘k Zal er mij maar eens aanzetten zekers? Alhoewel ik twijfelachtig ben over de bruikbaarheid van deze dingen, ze passen bijvoorbeel niet in een normaal formaat sjakosj.

En tot slot vroeg u zich waarschijnlijk ook nog af wat mijn cadeau voor de juf nu uiteindelijk geworden was. Ahum. Ik heb afgelopen week niet veel kunnen naaien en ook in ’t weekend is ’t er niet van gekomen dus daar stond ik dan gisterenavond, 1 dag voor het einde der scholen,…

En toen trok ik alweer naar Eloleo en vond aldaar een beschrijving voor de snelle bloemenbroche. Helaas gaat dat bij mij allemaal niet snel. Ik kon ten eerste al geen bloem tekenen dus moest ik op zoek en vond dan ein-de-lijk een bloem. En toen vond ik zelfs heel rap de rol met vliesofix maar eikes, dat is bij mij altijd een plakwerkske waarbij mijn strijkplank voor den helft volhangt. Vraag mij niet hoe ik het doe. Een bricoleur eerste klas, zo zou ik het kunnen omschrijven. Om een lang verhaal kort te maken, ik was dus niet content van mijn creatie. Zekers omdat -vraag mij ook weer niet waarom- ik een blauwig gedeelte zowel op de voorkant als de achterkant van de bloem plakte waardoor het misliep bij het doorstikken. Ik plakte ook het bloemhart pas op het laatst en knipte achteraf ook nog eens rond mijn bladeren omdat ik het precies toch niet vond wat ik ervan verwacht had.

Toen gaf ik het op en legde de kinderen te slapen en dacht dat ik ’s avonds zoals gewoonlijk een beter tweede exemplaar zou maken maar laps, ik viel in slaap. Dus hadden we niks om af te geven,… gelukkig stond er hier nog een ingepakt -en nog niet verslenst- bloemeke dat de jongste vrijdag op de markt kon versieren. Een tekening erbij en de juf was blij. Had maar eerder geweten dat het zo simpel had kunnen zijn,… 🙂 Hieronder de broche, de knopen liggen er voor ’t zicht op, ik heb ze er niet aangezet.

Nen echte Eloleo, dat maakt ik toch niet zomaar na zenne.

5 thoughts on “Luierzakskes en juffencadeau’s

  1. LOL voor de improvisatie-bloem – nu maar hopen dat de juf niet meeleest?
    de pamperzakskes zijn alledrie leuk, anders maar leuk – had ik dat maar gehad in de pampertijd, want al die loslopende pampers in mijn sjakosj…
    het bloemeke tenslotte is scheef, maar is dat niet hetgene handwerk uniek maakt? 😉

      • En wat die pamperzakken betreft: ze geraken al zeker niet in een sjakosj en ook voor meundverbanden zijn ze wat groot zeker?

  2. Mor toeme toch, nu voel ik me schuldig. Die bloem… ik dacht echt dat dat simpel was/is. En dat pamperzakje heb ik hier ook al versneden maar nog niet in elkaar gestikt. Benieuwd nu of het klopt.

    • Jamaar nee é, die bloem dat is poepsimpel maar ge moogt ze wel niet maken op een bloedhete zolder en tegen de klok. Op ’t gemak en met wat meer verstand was ze zeker beter geluk. Maar ik ben heel slecht in van die kleine werkjes. ’t Ligt dus zéker niet aan uw bloem of aan den uitleg. 🙂
      Curieus naar uw pamperzakske, ik hoop dat ze niet kloppen anders ben ik echt wel stom. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s