Naaidepressie

De hele creatieve blogwereld was heden ten dage in de ban van het patroonloze plooirokske dus ook ikzelve. Omdat er sprake was van berekeningen en ik ooit een wiskundelerares had die mij wist te vertellen dat ik niet kon tellen en dat waarschijnlijk nooit vanzeleven zou kunnen, heb ik dat onderdeel veiligheidshalve aan de man des huizes overgelaten. Dit laatste met steeds hetzelfde scenario en tekst, ik citeer: “maar doe dat toch zelf, het is mijn hobby niet, ik doeeeee dat niet graag, allé waar is het rekenmachien.”

De telling werd gedaan. Ik beken dat ik vloekte toen ik zag hoeveel stof er in zo’n rokske zou kruipen,… tot ik thuiskwam met mijn buit van de stoffenwinkel en mij duidelijk werd dat ik wel 2 van die rokskes + een miniversie voor de jongste uit die hele lap zou krijgen. Ahaaa Dat zou nog eens goedkoop bandwerk worden.

De volgende stappen werden gevolgd en de plooilijnen werden met vergankelijken inkt -schoon woord é?- op de stof gezet. Maaaaaaaar, moesten wij niet beginnen en eindigen met een centimeter had Mme Zsazsa gezegd? Ah ja  natuurlijk! We kwamen achteraan al meteen een centimeter te kort. Gevloek en ge-hoe-kan-dat-nu-‘k-ben- kik- toch-niet-onozel-of wa? Gene paniek alles kwam inorde wist de man. Om een lang verhaal kort te maken werd er gefoefeld en gestikt en op ’t einde van ’t verhaal  trok het resultaat op niks en bleek de rok veel te breed vanboven. “Hebt ge wel juist gemeten gij?” sprak ik tot de man. “Och, gaat ge mij weer de schuld geven?” “Doe het in ’t vervolg zelf!” weerklonk hij. “Den halve wereld heeft op nen achternoen zo’n rokske af of twee zelfs, zelfs twee!” ” En ik é, ik heb een misbaksel gemaakt, ik ben een naaimachien onwaardig, ik stop ermee, foert!” En toen zat de man met de handen in het weinige haar dat hem nog rest en hij telde en telde en verkondigde dat de fout niet bij hem lag maar aan de dikte van de vergankelijkeninktstift. Ge moet er maar opkomen.

En dus lapte ik de raad van mijn wiskundelerares aan de laars die ik niet heb, telde zelf en kreeg als resultaat dat mijn stof te lang was. Ik knipte dus een stuk van de stof, begon met hernieuwde moed strepekes te trekken met vergangkelijke inkt en zag dat het alweer niet uitkwam. “OEKANDANUINGODSNAAM!” “Foert, nu maak ik nooit nog iets.” En toen kreeg de man in al zijn wanhoop een geniaal idee: “Ik zal ’t aan onze pa vragen.” ’t Kon mij allemaal niets meer schelen dat onze Pa het dan maar oploste in al zijn wetendheid.

“Da’s straf!” sprak de man “Onze pa die zag het direct!” “Het is de rek en de dikte van de stof die het ‘m doet.” Dommerikken dat wij zijn zeg, dat we dat niet doorhadden.” In ieder geval, ik raak geen naaimachine meer aan, ge kunt het zelf doen.” sprak ik en ging met mijn armen overeen zitten met een lip tot op de grond.

En toen, midden in de nacht nam de man het stuk stof, een lat, een miljard kopspelden en een lintdriemeter  en stak mijn stof vol speldekens, om de 3 cm één. Ge kunt u voorstellen wat een prikgedoe dat was om daarmee alles in elkaar te stikken maar vreemd genoeg lukte het nu wel. Alleen de biais trekt op niks en is lelijk vastgestikt maar kom, die haal ik er morgen wel terug af en vervang hem door goeie. En die plooikes die strijk ik daarna ook wel eens tegoei.

Ziehier ons bloemig exemplaar van de zsazsaïaanse patroonloze plooirok:

 Deze maakte ik voor Sarah,… op naar de volgende. De stof komt van bij Pauli.

Advertenties

21 thoughts on “Naaidepressie

  1. Wat een verhaal dat er aan dat rokske voorafgegaan is :-)! Wel chapeau voor uwe man zeg, echt, zo’n doorzetter… en gij ook natuurlijk, ge hebt het toch maar weer klaargespeeld hè. Het ziet er echt goed uit!

  2. Gohgoh, wat een verhaal!
    Maar het rokje is wel wchoon geworden, het was het prutsen en vloeken waard!

    En hier is dat ook altijd hoor, dat iedereen alles op een half uur lijkt te maken en ik zeven weken tijd nodig heb :).

  3. Haha , zo grappig geschreven. Ik zag het zo voor me. Een mens kan nogal vloeken als ’t tegen zit,’k weet er alles van.
    Maar het eindresultaat is toch mooi, hé?
    Op naar de volgende rok. Nu kunt ge u niet meer missen…

  4. Hahahaha, ik lach me te pletter. Zo herkenbaar. Hier is ook al meer dan eens iets door de venster naar buiten gevlogen (of bijna dan toch) Petje af voor de doorzetter! Het resultaat is geweldig. Ik ga me toch ook een keer aan dat patroon wagen.

  5. Hahahaha, ik vind dit je leukste post totnutoe. Ik heb me echt in een deuk gelachen. Niet uitgelachen, hè! Neen begot, je verhaal is ook zo herkenbaar. Doorzetten loont, dat is nu wel bewezen. Schoon rokje! Jullie zijn een geweldig team.

  6. wooow, chique. Als ik de uitleg van madame zsa zsa lees met de rekenoefeningen erbij, dan pas ik. Ik krijg kippenvel van tellen. Hier begin ik dus niet aan. Liever 5uur patronen uittekenen en stof knippen dan te rekenen.
    RESPECT!

  7. ik heb gisterenavond wel 4 keer opnieuw over de plooien gestikt en nog is hij veels te groot. Ik denk dat ik er gewoon een stuk tussenuit ga knippen ! Van een ontspannende hobby gesproken 🙂

    • Hihi Ik denk inmiddels dat het beter is om die comfortcentimeters gewoon weg te laten. Bij de oudste blijft de rok net hangen ter hoogte van haar poep. 🙂

      • Allé zeg, dat had ik de eerste keer dus ook aan de hand. Misschien toch nog eens natellen of uw rekenmachine u niet in de steek liet?

  8. ik weet iets beters, ik breng de lap stof gewoon naar u en kom hem als rokje terug halen 🙂 Ik zal ondertussen een sjaaltje haken ofzo, dat zou moeten lukken …

  9. Pingback: De calvarietocht der luiertas « h AN dgemaakt

  10. Seg, is het mogelijk dat je voor elk plooistreepje je lat verlegd hebt? Dat zou het verschil kunnen verklaren, en je uitleg van je stiftdikte enzo. Stel, je streepjes moeten op 2,96 cm van elkaar staan. Ipv van 2,96 cm af te meten, streepje te zetten en terug 2,96cm te meten, moet je een streepje zetten op 2,96cm – 5,92 – 8,88 – enz. Dan kan je nooit mis zijn. Dan heb je niet bij elke streep een fractie van een millimetertje verloren en dan hoef je je lat / lint niet te verleggen.
    Tenzij je dit natuurlijk al deed en ik betweterig overkom.
    O ja, dat van die comfortcm klopt. Ik heb het rokje ook een centimeter groter gemaakt en daardoor zakt het af. Wegens het zomerstofje is dat niet erg, gezien ze binnen een paar maand waarschijnlijk wel een cm zal aangekomen zijn.

    • Ja inderdaad dat was het probleem, ik verlegde om de zoveel cm mijn latteke. De man heeft het daarna in ene keer gedaan en toen was het probleem opgelost.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s